Aanhalingstekens (enkel ' of dubbel “) markeren letterlijke citaten, dialogen, titels of ironie. De belangrijkste regels zijn consistentie in gebruik, de leestekens (komma/punt) binnen het aanhalingsteken sluiten bij directe rede, en een kleine letter na een gesloten aanhalingsteken als de zin doorloopt (bijv. "Hallo," zei hij). Taaladvies.net +2
Aanhalingstekens kunnen om een hele zin of om een deel van een zin gezet worden. Bij een citaat op het eind van de zin staat de punt binnen de aanhalingstekens als de aanhalingstekens om een hele zin (of een opeenvolging van zinnen) staan. De punt maakt dan deel uit van het citaat.
Traditioneel wordt aangeraden om dubbele aanhalingstekens te gebruiken bij een letterlijk citaat, en enkele aanhalingstekens in alle andere gevallen. Tegenwoordig wordt er steeds meer de voorkeur aan gegeven om alleen enkele aanhalingstekens te gebruiken.
Als een hele zin geciteerd wordt, begint het citaat met een hoofdletter en valt de punt, het uitroepteken of het vraagteken binnen de aanhalingstekens. enkele aanhalingstekens gebruiken voor het hele citaat en dubbele aanhalingstekens voor dat woord. Jan zei: 'Ik wil geen thee.
In dit boek wordt ingegaan op alle leestekens die in het Nederlands worden gebruikt: punten, komma's, uitroeptekens, vraagtekens, dubbele punten, puntkomma's, haakjes, streepjes, schuine strepen, aanhalingstekens en apostrofs.
In het Engels zijn er 16 leestekens: de punt, het vraagteken, het uitroepteken, de komma, de puntkomma, de dubbele punt, het gedachtestreepje, het korte streepje, het koppelteken, de haakjes, de vierkante haken, de accolades, de apostrof, de dubbele aanhalingstekens, de enkele aanhalingstekens en de ellipsis. En ze zijn niet zo eng als ze klinken.
De semiotiek, de wetenschap die tekens bestudeert, onderscheidt drie soorten tekens: de index, de icoon en het symbool.
Voor de volgorde van de punt en het aanhalingsteken geldt de zogenoemde elda-regel: eerst leesteken, dan aanhalingsteken (of afhalingsteken): Hij zei: "Dat is waar." Hij vroeg: "Is dat waar?"
De laatste punt of komma staat binnen de aanhalingstekens , zelfs als deze geen deel uitmaakt van het geciteerde materiaal, tenzij het citaat wordt gevolgd door een bronvermelding. Als er na het citaat een bronvermelding tussen haakjes staat, volgt de punt na de bronvermelding.
Laatst bijgewerkt: 22 okt. 2025 68004. APA-stijl (7e editie) Als “onjuiste spelling, grammatica of interpunctie in de bron de lezers in verwarring kan brengen, voeg dan het woord '[sic]' cursief en tussen haakjes in, direct na de fout in het citaat ” (American Psychological Association, 2020, p. 274).
Regel 1: citeren en benadrukken
De Schrijfwijzer houdt aan dat citaten tussen dubbele aanhalingstekens geplaatst moeten worden. Enkele aanhalingstekens worden dan gebruikt voor woorden of zinsdelen die benadrukt moeten worden, zoals bij uitingen van sarcasme of bij fantasiewoorden. Het mag echter óók andersom.
In het Britse taalgebruik werd vroeger over het algemeen de voorkeur gegeven aan enkele aanhalingstekens voor alledaags gebruik, maar dubbele aanhalingstekens komen nu steeds vaker voor; in het Amerikaanse taalgebruik werd altijd de voorkeur gegeven aan dubbele aanhalingstekens .
Geeft je toetsenbord andere tekens dan dat je intikt? Zo kan het voorkomen dat je bijvoorbeeld een e-mail stuurt en je telkens een aanhalingstekens in plaats van een apenstaartje krijgt. De oorzaak is in de meeste gevallen dat het toetsenbord is overgeschakeld naar een andere taalversie.
In de Amerikaanse schrijfstijl worden aanhalingstekens normaal gesproken dubbel gebruikt (de primaire stijl). Als aanhalingstekens binnen een ander paar aanhalingstekens staan, worden enkele aanhalingstekens gebruikt. Bijvoorbeeld: "Zei ze niet 'Ik vind rood het lekkerst' toen ik haar naar haar wijnvoorkeuren vroeg?" vroeg hij aan zijn gasten.
In drukwerk zijn aanhalingstekens meestal gekruld, in de internationale notatie staan ze boven aan de regel als omgekeerde komma's. Tekstverwerkingsprogramma's geven ze meestal automatisch deze vorm en plaats.
Aanhalingstekens worden gebruikt om een of meer woorden of zinnen voor de lezer te markeren. Er zijn twee soorten aanhalingstekens: enkele en dubbele. (1) “Dit zijn dubbele aanhalingstekens”, zei hij. (2) Aanhalingstekens worden 'geopend' en 'gesloten', zoals dat heet.
Als een zin eindigt met een citaat (bijvoorbeeld directe rede) dat op zichzelf een hele zin is, dan staat de slotpunt van die aangehaalde zin voor het aanhalingsteken. Er komt geen extra punt meer na het aanhalingsteken om de volledige zin (Hij zei …) af te sluiten.
Een manier om zo'n 'zesje' (openingsaanhalingsteken) te krijgen, is: toets de Ctrl-toets en het haakje openen (boven het cijfer 9 op je toetsenbord) tegelijk in. Een 'negentje' (sluitingsteken) krijg je door Ctrl-toets en het haakje sluiten (boven de 0 op je toetsenbord) in te toetsen.
Het is aan te bevelen om bij citaten de komma alleen binnen de aanhalingstekens te plaatsen als ze deel uitmaakt van de aangehaalde tekst. In de meeste gevallen behoort de komma niet tot het citaat. 'Vergeet Barbara', zei hij.
Wanneer een punt?
De letter die het vraagteken moet vervangen is G.
Als je zelf een woord hebt bedacht om iets te omschrijven, kun je enkele aanhalingstekens gebruiken om aan de lezer duidelijk te maken dat het om een zelfbedacht woord gaat: Nederland is flink 'vervinext'.
Een diakritisch teken is een schriftteken dat boven, onder, vóór, achter of door een letter gezet wordt ter aanduiding van de uitspraak.
Een tittel is een klein diakritisch teken of puntje op de i, j en soms ė. De tittel komt voor het eerst voor in oude Latijnse manuscripten uit de 11e eeuw, teneinde de i te kunnen onderscheiden van naburige letters.
Teken kunnen overal op het lichaam bijten. Vergeet niet de liezen, bilspleet, oksels, onder de randen van ondergoed, achter de oren en rond de haargrens in je nek goed te controleren. Sommige van deze plekken kan je zelf moeilijk zien, gebruik hierbij een spiegel of laat iemand anders controleren.