Bij chronisch en/of recidive- rend braken spelen vaker metabole processen, intoxicaties of chronische maag-darmziekten een rol. Zeer frequent en heftig braken heeft geen voorspellende waarde voor de ernst van de onderliggende aandoening, maar kan bij kin- deren wel een risicofactor zijn voor uitdroging.
Wat is cyclisch braken? Cyclisch braken is een aandoening waarbij kinderen of volwassenen om een bepaalde min of meer vaststaande tijdseenheid aanhoudend moeten braken zonder dat er sprake is van een ziekte van de maag of darmen die dit braken veroorzaakt.
Bijvoorbeeld bedorven voedsel, teveel alcohol of zelfs teveel spanning of emotie. De aandrang tot overgeven – misselijkheid – kan ook komen door ongesteldheid, griep, zwangerschap, migraine, een hersenschudding of een infectie. En natuurlijk door ongewone bewegingen: zeeziekte, reisziekte of pretparkziekte.
Overgeven komt meestal door buikgriep (door een virus of bacterie). Blijf genoeg drinken: vaak en kleine beetjes per keer. Is het overgeven na een dag niet minder, overleg dan met uw huisarts.
,,Cyclisch braken is een aandoening waarbij er een terugkerend en vaak gelijkaardig patroon optreedt van forse aanhoudende misselijkheid met braken, terwijl daar geen medische verklaring voor is”, zegt De Clerck, werkzaam in het Academisch Ziekenhuis Sint-Lucas Gent.
Bij psychogeen braken vindt het braken plaats tijdens of vlak na de maaltijd. In een groot bevolkingsonderzoek in Noorwegen bleek misselijkheid vaak met angst (OR 3,4) en in mindere mate met depressie (OR 1,5) samen te hangen.
Als u maar één of twee keer heeft overgegeven, kunt u rustig even afwachten. Laat de maag eerst tot rust komen voordat u weer gaat drinken of eten. Als u meerdere malen moet overgeven, kunt u veel vocht verliezen. Neem dan iedere 5 of 10 minuten een slokje water of een lepeltje slappe thee.
De symptomen van een ileus (kunnen) zijn: misselijkheid en braken; het braken kan intermitterend of continu optreden en het braaksel kan naar feces ruiken. Indien het braaksel naar feces ruikt, wordt wel de term 'fecaal braken' gebruikt.
Misselijkheid en braken komen vaak voor in de palliatieve fase van diverse ziekten als kanker, aids, lever- en nierfalen. Bij patiënten met kanker treedt misselijkheid op in 30-50% en braken in 10-30% van de gevallen. Deze symptomen doen zich vaker voor bij vrouwen en op jongere leeftijd.
Misselijkheid en overgeven kan door veel oorzaken ontstaan. Dit kan variëren van een voedselvergiftiging, zwangerschap en wagenziekte tot een reactie op geneesmiddelen. Andere mogelijk oorzaken zijn: Spanningen of stress: soms is braken het gevolg van erge spanningen of angsten.
Maagproblemen kunnen zich op verschillende manieren uiten: brandend maagzuur, pijn in de bovenbuik, oprispingen, een opgeblazen gevoel en misselijkheid. Deze klachten kunnen komen door een onderliggende aandoening, zoals een ontsteking van de maag.
Eet of drink niets gedurende enkele uren na het overgeven. Neem kleine slokjes water of zuig ijsblokjes elke 15 minuten gedurende 3-4 uur. Neem vervolgens elke 15 minuten slokjes heldere vloeistoffen gedurende 3-4 uur. Voorbeelden hiervan zijn water, sportdranken, platte frisdrank, heldere bouillon, gelatine, gearomatiseerd ijs, ijslolly's of appelsap.
Enkele mogelijke oorzaken zijn genen, spijsverteringsproblemen, problemen met het zenuwstelsel en hormonale onevenwichtigheden . Specifieke aanvallen van braken kunnen worden veroorzaakt door: Verkoudheid, allergieën of sinusproblemen.
Contact. Als de maagspier te weinig of te onregelmatig samentrekt, blijft het voedsel langer in de maag dan normaal. We spreken dan van gastroparese of een 'trage maag'.
Als de terugslagklep tussen de slokdarm en de maag lekt, stromen er maagsappen terug naar de slokdarm. Daardoor kan de slokdarm geïrriteerd of ontstoken raken en daar kunt u last van hebben. Dit wordt brandend maagzuur genoemd.
Bij frequent spugen dient differentiaal diagnostisch gedacht te worden aan metabole ziekten, chronische invaginatie, eosinofiele gastrointestinale ziekte, voedselallergie, functionele dyspepsie, obstructieve afwijkingen van het maagdarmkanaal, syndromale aandoeningen, anorexia nervosa, hersentumor of hydrocephalus.
Een darmhernia, waarbij de darm om zichzelf heen draait en buikpijn veroorzaakt, kan inderdaad voorkomen na een gastric bypass of mini-bypass. Gelukkig is de kans op deze complicatie door verbeterde operatietechnieken de laatste jaren sterk afgenomen.
Een kortdurende hevige krampende pijn in de buik die in aanvallen optreedt, noemt men koliekpijn. U heeft tijdens een aanval hevige pijn en kunt vaak niet stil blijven liggen of zitten. Soms bent u er misselijk bij met braken of heeft u diarree. Na enige tijd zakt de pijn weer wat af en is het weer draaglijk.
Een norovirusinfectie is heel erg besmettelijk. Er zitten meestal één tot drie dagen tussen besmet raken en ziek worden. De meest voorkomende klachten zijn diarree, misselijkheid, soms lichte koorts, hoofdpijn, buikpijn, buikkramp en braken. Het braken is vaak heftig en kan heel plotseling beginnen.
Een tumor in de kop van de alvleesklier kan leiden tot afsluiting van de grote galbuis. Door opeenhoping van gal kunnen uw huid en oogwit geel kleuren. Door een verstoorde vertering van voedsel, kunnen klachten ontstaan als misselijkheid, braken en diarree.
Zowel stress als misselijkheid kunnen een serieuze impact hebben op je spijsverteringssysteem. Wanneer je lichaam onder te veel stress staat, kan alles, van de spijsvertering tot de opname van voedingsstoffen, worden aangetast. Als gevolg daarvan ervaren veel mensen een misselijk gevoel of moeten ze overgeven .
Psychogeen braken treedt op als een emotionele stoornis en kan alle leeftijdsgroepen treffen. Hysterische neurose of depressie werd door een paar auteurs gemeld als de oorzaak van psychogeen braken [2].
Wat is overgeven? Overgeven is hetzelfde als braken of spugen. Opeens komt alles wat in de maag zit weer uit de mond. Je kind is vaak eerst misselijk of heeft buikpijn met diarree.
Psychogeen braken is een syndroom van terugkerend braken zonder enige organische pathologie . Het moet worden onderscheiden van cyclisch brakensyndroom, functioneel braken en chronische idiopathische misselijkheid. Het treedt op als gevolg van een emotionele of psychische stoornis.