Slaapwandelen: een regelmatig slaappatroon en ontspanningsoefeningen kunnen helpen om het slaapwandelen te beperken. Ook medicatie kan helpen. Gebruik van drugs en alcohol worden afgeraden. Verward ontwaken: slaapmiddelen kunnen helpen om de verwardheid te verminderen.
In sommige gevallen kunnen ontspannings- of gedragstherapie uitkomst bieden. Ook is het verstandig om een veilige omgeving te creëren om te voorkomen dat de slaapwandelaar zich bezeert. Zorg ervoor dat er geen zaken rondslingeren, plaats een traphekje, houdt deuren en ramen gesloten en haal de sleutel eruit.
Over de precieze oorzaken van slaapwandelen is helaas niet veel bekend. Waarschijnlijk kunnen meerdere factoren een rol spelen zoals erfelijkheid, vermoeidheid, koorts, spanning, slaaptekort, jetlag, psychische stoornis of alcohol en drugs. Het fenomeen komt vaker bij kinderen voor dan bij volwassenen.
Globaal gezien kunnen we stellen dat slaapwandelen vrij onschuldig is. Het leidt uiterst zelden tot gewelddadig gedrag. Voor de meeste gevallen van slaapwandelen is geen behandeling nodig (4). De vensters sluiten en de buitendeuren op slot doen kan een slaapwandelaar beschermen tegen gevaarlijke situaties.
Een slaapwandelaar verkeert in een diepe slaap waardoor je er geen normaal contact mee kunt hebben. Wek je de persoon toch, dan kan die angstig of zelfs agressief reageren, omdat hij of zij gedesoriënteerd is. Het beste wat je kunt doen, is rustig praten tegen de slaapwandelaar en die terug naar bed begeleiden.”
Soms blijft het alleen bij rechtop in bed zitten. Het kan een paar minuten tot een uur duren voordat de slaapwandelaar terug naar bed gaat. Dit patroon kan zich meerdere keren per nacht herhalen. De slaapwandelaar heeft zijn ogen geopend en een wazig of starende uitdrukking op het gezicht.
Als ze niet gestoord worden, vallen ze vaak weer in slaap. Leid ze voorzichtig terug naar bed door ze gerust te stellen .
We zien het allemaal voor ons: een slaapwandelaar die onbewust rondloopt met z'n ogen dicht en armen voor zich uitgestrekt. In werkelijkheid ziet dit beeld er echter heel anders uit: slaapwandelaars hebben meestal hun ogen open en kunnen complexe interacties aangaan met hun omgeving.
Slaapwandelen gebeurt meestal één tot drie uur na het inslapen, in de fase van diepe non-REM-slaap, wanneer we moeilijk wakker te maken zijn. En dus niet tijdens de REM- of droomslaap. Het heeft dus niets met dromen te maken. Voor een buitenstaander lijkt het alsof de slaapwandelaar wakker is.
Meestal hebben kinderen zelf geen last van het slaapwandelen en herinneren ze het zich ook niet de volgende dag. Erover praten kan eerder onrust geven dan dat het je kind helpt.
Slaapwandelen kan op elke leeftijd voorkomen. Slaapwandelen komt het meest voor bij kinderen tussen de leeftijd van vier en twaalf jaar. Zowel jongens als meisjes kunnen slaapwandelen.
Nachtschrik (pavor nocturnus)
Vaak gaat dit samen met gillen, huilen, een snelle ademhaling en zweten. Het lijkt alsof u zeer angstig bent. Het kan zijn dat u zich actief verzet tegen pogingen van anderen om u te kalmeren, door te trappen of om u heen te slaan alsof u een denkbeeldig kwaad wil afweren.
Lachen Tijdens de REM-Slaap
Onderzoek heeft aangetoond dat we tijdens de REM-slaap (Rapid Eye Movement) kunnen lachen. Hoewel we ons niet altijd herinneren waarover we hebben gedroomd, kunnen onze hersenen tijdens deze fase humoristische situaties creëren die een lachbui veroorzaken.
Angst, spanning, koorts en slaaptekort kunnen het slaapwandelen (tijdelijk) verergeren. Het beste advies is de slaper rustig weer naar bed leiden en niet wakker maken.
Naar schatting lijdt ongeveer 4% van alle volwassenen in Nederland aan slaapwandelen. Alhoewel slaapwandelen, ook wel somnambulisme genoemd, meestal voorkomt bij kinderen (17%) zeggen wetenschappers dat slaapwandelen ook aanzienlijk meer bij volwassenen voorkomt, maar dat het moeilijker te meten is.
Slaapwandelen is meestal niet ernstig . Maar mensen die slaapwandelen lopen een groot risico op verwondingen door dingen als van de trap vallen, uit ramen springen, slapend autorijden, eten en koken in hun slaap. Er zijn zelfs gevallen bekend van mensen die gewelddadig werden tijdens het slaapwandelen.
Slaapwandelen op zich is niet direct gevaarlijk, maar kan dat bij frequente slaapwandelaars wel worden als er geen maatregelen worden getroffen. De eerste stap van een behandelplan is dan ook vaak de veiligheid in en om het huis. Ook het wakker maken van iemand die slaapwandelt, is niet direct gevaarlijk.
Slaapwandelen: een regelmatig slaappatroon en ontspanningsoefeningen kunnen helpen om het slaapwandelen te beperken. Ook medicatie kan helpen. Gebruik van drugs en alcohol worden afgeraden. Verward ontwaken: slaapmiddelen kunnen helpen om de verwardheid te verminderen.
Een voorbeeld van parasomnie is slaapwandelen. In de kindertijd komt dit regelmatig voor en de meeste mensen groeien er overheen. Sommige mensen blijven klachten houden na hun jeugd of het ontstaat op latere leeftijd. Sommigen gaan alleen rechtop zitten of praten in de slaap.
White noise is een soort monotoon, zoemend of ruisend geluid. In het Nederlands noemen we het witte ruis. Het is een vaste toon. Voorbeelden zijn het geluid dat je hoort wanneer je radio geen zender kan vinden of wanneer een zwart-wit televisie op sneeuwbeeld staat.
Onder parasomnie vallen alle ongewenste gedragingen en sensaties die zich voordoen tijdens het slapen. U doet iets tijdens de slaap, waardoor u wakker lijkt te zijn. Denk aan slaapwandelen, praten in de slaap of nachtelijk eten. Door slaapwandelen of andere parasomnie-aandoeningen kunt u overdag vermoeid zijn.
Dit betekent dat de hersenen niet in één keer in slaap vallen – het kan ook deel voor deel gebeuren – bepaalde delen van de hersenen vallen eerder in slaap dan andere. Dit zou kunnen verklaren waarom sommige mensen zich slaapwandelen herinneren en anderen niet. Amnesie komt vaker voor bij kinderen en tieners vanwege neurofysiologische redenen.
Korte, onaangename droomachtige gedachten kunnen voorkomen tijdens slaapwandelen/slaapangst episodes , wat suggereert dat er een complexe mentale activiteit plaatsvindt tijdens slow wave sleep. Slaapwandelen kan dus acteren vanuit de corresponderende droomachtige gedachten vertegenwoordigen.
De slaaprichting die door de Vastu Shastra wordt aanbevolen is te slapen met het hoofd naar het zuiden gericht. De reden is dat het menselijk hoofd een polaire aantrekkingskracht heeft. Daarom moet hij naar het zuiden worden gedraaid om de tegenovergestelde polen aan te trekken terwijl u slaapt.