Een tonusregulatiestoornis is een aandoening waarbij het zenuwstelsel de spanning (tonus) in de spieren niet goed reguleert. De spierspanning is hierdoor structureel te hoog (hypertonie), te laag (hypotonie), of wisselt onvoorspelbaar, wat leidt tot problemen met houding en beweging. Jan van Rijn Kinderfysiotherapie +1
De gevolgen zijn herkenbaar: stijfheid, vermoeidheid, pijn of een “strak” gevoel dat niet weggaat. Hypertonie is geen op zichzelf staande aandoening, maar een symptoom van een disbalans in het zenuwstelsel, houding of bewegingspatroon.
Er zijn drie klinische typen hypertonie: spasticiteit, dystonie en rigiditeit . De behandeling van hypertonie is geïndividualiseerd en moet worden afgestemd op de zorgdoelen van de patiënt en/of familie, evenals op de onderliggende oorzaak van de hypertonie.
Hypotonie – als spieren te weinig spanning hebben
Ook bij mensen die veel zitten, zien we vaak een verlaagde tonus in de rompspieren. Het gevolg is een verminderde houdingscontrole, waardoor andere spieren gaan overcompenseren. Dat kan juist leiden tot overbelasting elders in het lichaam.
Wat is myoclonus? Myoclonus is een aandoening waarbij onwillekeurige, plotselinge, korte schokken optreden. Deze schokken kunnen in het hele lichaam optreden, maar komen het meest voor in de armen, de benen en het gezicht.
Bewegingsstoornissen veroorzaken versnelde en/of vertraagde bewegingen. Ze kunnen invloed hebben op de handelingen die u bewust uitvoert of leiden tot ongecontroleerde bewegingen. Er bestaan verschillende bewegingsstoornissen. Enkele van de meest voorkomende zijn de ziekte van Parkinson, essentiële tremor en het rusteloze benensyndroom .
Bij een bewegingsstoornis heb je last van problemen met bewegen. Je hebt bijvoorbeeld geen controle over je bewegingen. Hierdoor kun je iets niet bewegen, terwijl je dat wel wilt. Of een deel van je lichaam beweegt terwijl je dat juist niet wilt.
Een zenuwstelsel uit balans (vaak door stress) geeft symptomen zoals lichamelijke klachten (hoofdpijn, spierspanning, vermoeidheid, hartkloppingen, trillen, spijsverteringsproblemen), mentale/emotionele klachten (paniek, angst, onrust, concentratieproblemen, 'brain fog', prikkelgevoeligheid, stemmingswisselingen) en uitputtingsklachten (slaapproblemen, extreme vermoeidheid, leegte). Het lichaam blijft in een 'vecht-of-vlucht' of 'bevroren' staat hangen, wat leidt tot chronische overbelasting, ook wel overprikkeling genoemd.
De eenvoudige definitie van spierspanning als de weerstand tegen passieve rek is fysiologisch gezien een complex, onderling verbonden netwerk dat neurale circuits in de hersenen, het ruggenmerg en de spierspoeltjes omvat. Stoornissen in de spierspanning kunnen ontstaan door disfunctie in deze circuits en zich manifesteren als hypertonie of hypotonie.
Mensen met fibromyalgie hebben te maken met een veel hogere spierspanning dan mensen zonder fibromyalgie. De extreme spierspanning kan de oorzaak zijn van de vaak ernstige spierpijn die hoort bij fibromyalgie. Dat is de conclusie uit onderzoek van dr. Ewa Klaver-Król uit Twente.
Hypertonie is een aandoening waarbij er sprake is van een te hoge spierspanning, waardoor bijvoorbeeld armen of benen stijf zijn en moeilijk te bewegen. De spierspanning wordt gereguleerd door signalen die vanuit de hersenen naar de zenuwen gaan en de spier aanzetten tot samentrekking.
Wat is spierspanning precies? Spierspanning is de hoeveelheid spanning die een spier heeft in rust en tijdens beweging. Iedere spier heeft een basisniveau van spanning dat nodig is om je lichaam stabiel te houden. Dat heet tonus.
Welke hulpmiddelen kunnen toegepast worden bij Hypertonie?
De meest voorgeschreven spierverslappende medicijnen zijn Diazepam en Tramadol. Beiden hebben een andere werking en vaak wordt de combinatie van beide medicijnen gekozen om de spieren optimaal te behandelen. Diazepam behoort tot de medicijngroep benzodiazepines.
De eerste symptomen van spierreuma (polymyalgia rheumatica) zijn plotselinge, symmetrische pijn en stijfheid in de nek, schouders, bovenarmen, heupen en/of bovenbenen, die vooral 's ochtends en 's nachts het ergst zijn en het opstaan of aankleden bemoeilijken, vaak gepaard gaand met vermoeidheid, koorts en een algemeen ziek gevoel.
Hypertonie is een chronische aandoening die met behandeling na verloop van tijd kan verbeteren . De behandeling is gericht op het verminderen van de symptomen en het verbeteren van de spierfunctie. Hoe lang het duurt voordat u zich beter voelt, hangt af van de oorzaak en de ernst van uw diagnose.
(2) De mate van spanning of weerstand tegen beweging in een spier. Spiertonus helpt bij het handhaven van de lichaamshouding. De spieren die de kaak vasthouden, houden deze bijvoorbeeld in positie door middel van een continue en gedeeltelijke samentrekking . Wanneer iemand slaapt of het bewustzijn verliest, neemt de spiertonus af.
Een aanhoudende spierspanning
Als onze spieren niet bewegen – als een lidmaat 'in rust' is – zijn ze toch niet helemaal ontspannen: de spier blijft minimaal en aanhoudend gespannen. Dankzij die spanning, tonus genaamd, kunnen we het hoofd bieden aan de zwaartekracht en in rust een onbeweeglijke houding bewaren.
Het wordt hoogstwaarschijnlijk veroorzaakt door schade aan delen van het ruggenmerg die signalen naar de hersenen sturen die de spiercontracties reguleren , zoals een beroerte, hersentumoren, een zware klap tegen het hoofd of andere ziekten zoals de ziekte van Parkinson, multiple sclerose of hersenverlamming.
Zing, neurie of lach
Zelfs als het geforceerd voelt kan dit een effectieve manier zijn om je zenuwstelsel tot rust te brengen. Zingen, chanten en neuriën werkt ook heel ontspannend. Het reguleert de ademhaling en stimuleert de nervus vagus, waardoor je zenuwstelsel in rustmodus komt.
Hersenaandoeningen uiten zich in een breed scala aan symptomen, zoals plotselinge uitval (scheve mond, verlamde arm, verwarde spraak bij een beroerte), problemen met beweging, evenwicht en coördinatie (wankel lopen, trillen), cognitieve stoornissen (geheugenproblemen, concentratie), zintuiglijke problemen (dubbelzien, overprikkeling), stemmingsveranderingen (angst, depressie) en bewustzijnsverlies, vaak met koorts, hoofdpijn en nekstijfheid als alarmsignalen. De symptomen variëren sterk per aandoening (beroerte, hersenontsteking, Parkinson, etc.).
Klachten bij een slecht functionerende nervus vagus zijn divers en omvatten onder meer spijsverteringsproblemen (PDS, opgeblazen gevoel), hartkloppingen, angst, chronische vermoeidheid, hoofdpijn, nek- en schouderpijn, stem- en slikproblemen, depressie, en een verzwakt immuunsysteem, omdat de zenuw de verbinding legt tussen emoties en fysieke klachten en stressregulerend werkt. Deze klachten ontstaan door een overprikkeling of juist een onderactieve nervus vagus, wat het lichaam in een constante staat van stress of 'aanstaan' kan brengen.
Verschillende medicijnen kunnen bewegingsstoornissen veroorzaken. Zo staan middelen tegen psychose en verwardheid (antipsychotica) hierom bekend. Maar ook andere medicijnen, zoals bepaalde antidepressiva of middelen tegen epilepsie, kunnen een bewegingsstoornis veroorzaken.
De eerste symptomen van ALS zijn vaak subtiel, zoals onhandigheid, vaker struikelen, spierkrampen ('s nachts), kleine spiertrillingen (fasciculaties) onder de huid, en moeite met praten of slikken, die geleidelijk overgaan in toenemende spierzwakte en functieverlies in armen, benen, spraak en slikken, maar zintuigen en verstand blijven in eerste instantie intact.
Mensen met PLS bewegen zich mogelijk langzaam en stoten tegen dingen aan of laten dingen vallen. Na verloop van tijd kunnen de symptomen bestaan uit problemen met de handen en armen, gevolgd door problemen met kauwen, slikken en spreken. Minder vaak komen problemen met spreken en slikken voor als eerste symptomen.