Infantiele anorexia (of anorexie) is een ernstige eetstoornis bij jonge kinderen (vaak tussen 6 maanden en 3 jaar) die begint tijdens de overgang naar zelfstandig eten. Het kenmerkt zich door langdurige voedselweigering (> 1 1 maand), een extreem gebrek aan interesse in eten, en gewichtsverlies of uitblijvende groei, zonder dat er een medische oorzaak is. Richtlijnendatabase +2
Het beperkende type en het purgerende type zijn de meest bekende soorten. Minder bekende vormen zijn anorexia athletica en orthorexia. We vertellen je meer over alle soorten anorexia. Bij dit type eet je zo min mogelijk om nauwelijks calorieën binnen te krijgen.
Denk aan extreme uitputting, huidproblemen, botontkalking, onvruchtbaarheid, hartritmestoornissen en een lage lichaamstemperatuur. Door ondervoeding en braken kan er een tekort ontstaan aan kalium. Dit kaliumtekort zorgt voor hartritmestoornissen, die in het ergste geval een hartstilstand tot gevolg hebben.
Als gevolg van het ondergewicht en een tekort aan voedingsstoffen, kun je lichamelijke klachten ervaren. Zo kun je bijvoorbeeld last krijgen van koude en blauwe handen, voeten en neus, een bleke huidskleur, vermoeidheid, duizeligheid, flauwvallen, slapeloosheid en pijn bij het liggen en/of zitten.
Het kan leiden tot onvoldoende botmassa-accumulatie tijdens deze periode, wat resulteert in een levenslang verhoogd risico op osteoporose en fracturen. Adolescenten met anorexia vertonen vaak een verminderde groei en ontwikkeling van botmassa, wat hun algehele botgezondheid op latere leeftijd negatief beïnvloedt.
Lichamelijke klachten: Bijvoorbeeld, weinig energie, duizeligheid, vermoeidheid, haaruitval, constant koud hebben, broze nagels, uitblijven van menstruatie. Emotionele klachten: Je voelt je depressief, angstig of prikkelbaar. Je kan ook last hebben van perfectionisme en laag zelfbeeld.
Wanneer is ondergewicht levensbedreigend? Een BMI van onder de 17 wordt al ervaren als zeer gevaarlijk. Levensbedreigend is het als jouw BMI nog een stuk lager blijkt te zijn. Het is dan zeer belangrijk om stappen te gaan nemen in jouw voeding.
Anorexia is een ernstige ziekte en de gevolgen kunnen groot zijn. Denk aan psychische gevolgen zoals depressies en angsten, maar ook ernstige lichamelijke gevolgen zoals hormoonafwijkingen, maag- en darmklachten, slaapproblemen en problemen met hart- en bloedvaten. De eetstoornis kan uiteindelijk zelfs dodelijk zijn.
Mensen met anorexia zien zichzelf bijvoorbeeld als dikker dan dat ze daadwerkelijk zijn, wat erg stressvol kan zijn. In dit college van Universiteit van Nederland legt Anouk Keizer (Utrecht University) uit hoe ons lichaamsbeeld werkt en hoe het verstoord kan raken.
Wat merk ik?
Hongerig zijn doet meer met je dan een knorrende maag. Je hersenen krijgen minder brandstof, stresshormonen nemen toe en je emoties worden lastiger te sturen. Zo verklaart de wetenschap waarom je humeur keldert als je te lang niet eet.
Eetbuien en braken bij anorexia
Als je anorexia hebt lukt het je niet altijd om die strenge controle over het eten te bewaren. Het komt soms voor dat je een eetbui krijgt. Deze kan variëren van meer eten dan je van jezelf mag tot veel calorierijk eten. Daarbij heb je het gevoel dat je geen controle hebt over het eten.
Het Franse fotomodel Isabelle Caro, die sinds haar dertiende anorexia had, is op 17 november overleden in een ziekhenhuis in Tokio. Ze was 28 jaar. Caro werd internationaal bekend toen ze in 2007 naakt poseerde voor een campagne tegen anorexia.
Hoe krijg je anorexia? Deze vraag is lastig te beantwoorden: er is niet één aanwijsbare oorzaak. Vaak is het een combinatie van biologische, psychische en omgevingsfactoren. De oorzaken verschillen per persoon en kunnen voortkomen uit psychische risicofactoren, omgevingsfactoren en biologische factoren.
Er zijn verschillende soorten eetstoornissen, namelijk anorexia nervosa, boulimia nervosa, ARFID, binge eating disorder (BED), de eetstoornis nao en orthorexia nervosa.
We weten niet precies wat de oorzaak is van anorexia. Erfelijke aanleg kan een rol spelen, maar hoe precies weten we (nog) niet. Wat bij iemand een rol speelt, verschilt van persoon tot persoon.
De lichamelijke symptomen bij anorexia zijn onder andere: Gewichtsverlies of ondergewicht. Boeren, misselijk, winderigheid. Klachten van ondervoeding zoals kouwelijkheid, blauwe ledematen en neus, een bleke huidskleur, slapeloosheid, pijn.
Personen met een eetstoornis hebben een enorme angst om bij te komen en hun hele leven draait rond eten. Ze zijn vervreemd van hun lichaam en proberen er op een extreme manier controle over te krijgen. Vaak voorkomende klachten zijn: Meer of minder eten.
De fysieke gevolgen
Mensen met anorexia hebben vaak wel eetlust, maar dat gevoel van eetlust en honger weten ze op allerlei manieren te onderdrukken.
Van alle psychische stoornissen hebben eetstoornissen het hoogste sterftecijfer. Met name anorexia en boulimia maken dodelijke slachtoffers. Bijna vier procent van de mensen die lijden aan een van deze eetstoornissen overlijdt. Dat kan komen door uitdroging, gebrek aan voedingsstoffen, maar ook door zelfmoord.
Ongeveer 45% van de patiënten herstelt volledig, 30% verbetert gedeeltelijk en 25% herstelt niet. Tussen de 5 en 10% van de patiënten overlijdt aan de gevolgen van deze ziektes (door slechte lichamelijk conditie of suïcide). Van alle psychiatrische ziekten overlijden de meeste mensen aan Anorexia Nervosa.
Voor een lengte van 1.70 meter ligt een gezond gewicht doorgaans tussen de ongeveer 53,5 kg en 72 kg, afhankelijk van factoren zoals geslacht, spiermassa en leeftijd, maar een BMI-berekening (Body Mass Index) geeft de beste indicatie; een gezond BMI is meestal tussen 18,5 en 25, wat neerkomt op ongeveer 53,5 tot 72,25 kg.
Uw lichaam heeft mogelijk niet de nodige voedingsstoffen om de weefsels en functies te onderhouden. Als uw BMI lager is dan 18,5, is het raadzaam om een arts te raadplegen voor een controle. Ondergewicht kan ernstige gezondheidsrisico's met zich meebrengen of een teken zijn van een ernstige onderliggende aandoening .
Gewichtsverlies is alarmerend als het onbedoeld is en je in korte tijd (bijvoorbeeld meer dan 3 kg in een maand, of meer dan 5-10% van je lichaamsgewicht in 6 maanden) afvalt zonder te diëten, vooral als dit gepaard gaat met symptomen zoals vermoeidheid, koorts, buikpijn, nachtzweten, verwardheid of verlies van spiermassa; in deze gevallen is contact met de huisarts altijd aan te raden om de oorzaak te achterhalen.