Het ergste dat er kan gebeuren bij een onbehandelde of te laat behandelde ziekte van Lyme, is dat de Borrelia-bacterie zich verspreidt en blijvende schade aanricht aan het zenuwstelsel, de gewrichten of het hart. Hoewel de ziekte in het vroege stadium meestal goed te genezen is met antibiotica, kan een late-stadium infectie leiden tot ernstige, chronische gezondheidsproblemen die het dagelijks leven ingrijpend beïnvloeden. Apple Podcasts +3
Symptomen zijn onder andere ernstige vermoeidheid, koorts, pijn, periodieke zwakte en stijfheid van de spieren en gewrichten , gevoelloosheid in armen en benen, veranderingen in het zicht en cognitieve stoornissen zoals problemen met het kortetermijngeheugen en problemen met multitasken.
Als de ziekte van Lyme niet vroegtijdig wordt gediagnosticeerd en behandeld, kunnen de spirocheten zich verspreiden en zich in verschillende delen van het lichaam nestelen . Weken, maanden of zelfs jaren later kunnen patiënten problemen ontwikkelen met de hersenen en het zenuwstelsel, spieren en gewrichten, hart en bloedsomloop, spijsvertering, voortplantingssysteem en huid.
De ziekte van Lyme is meestal volledig genezen met een korte antibioticakuur. Maar de ziekte van Lyme is niet altijd een simpele aandoening. Onbehandeld kan ze langdurige symptomen veroorzaken, soms zelfs ondanks effectieve behandeling . Dit fenomeen wordt nog niet goed begrepen.
De ziekte van Lyme kan genezen worden als ze vroegtijdig met de juiste antibiotica wordt behandeld . Maar als ze niet behandeld wordt, kan de ziekte zich in een laat stadium ontwikkelen, maanden tot zelfs jaren later. Langetermijneffecten van de ziekte van Lyme zijn onder andere gewrichtsschade, problemen met de hersenen en zenuwen, en hartziekten. Antibiotica kunnen ook de ziekte van Lyme in een laat stadium behandelen.
De ziekte van Lyme kent drie stadia: een vroeg, gelokaliseerd stadium, een vroeg, uitgezaaid stadium en een laat, uitgezaaid stadium . De stadia kunnen echter overlappen en niet alle patiënten doorlopen alle drie de stadia.
PTLD-patiënten hebben 6 maanden of langer na het einde van de behandeling nog steeds symptomen die hun functioneren beperken, waaronder ernstige vermoeidheid, lichamelijke pijn en cognitieve problemen. De resultaten bevestigen dat een Lyme-infectie PTLD kan veroorzaken, ondanks een vroege behandeling met 21 dagen antibiotica zoals doxycycline.
Volgens RIVM lopen we in Nederland jaarlijks 1.5 miljoen tekenbeten op. Zo'n 27.000 mensen krijgen de ziekte van Lyme en ongeveer 1.000 tot 1.500 mensen behouden langdurige klachten. De ziekte beperkt zich niet alleen tot Nederland en vormt daarom een internationaal probleem.
Mensen die in een vroeg stadium van de ziekte van Lyme met de juiste antibiotica worden behandeld, herstellen doorgaans snel en volledig. De meest gebruikte antibiotica voor de behandeling van de ziekte van Lyme zijn doxycycline, amoxicilline en cefuroxim axetil.
Als patiënten hebben we 24/7 te maken met de ziekte van Lyme en andere door teken overgedragen infecties, en genezing kost tijd. Het is vermoeiend om maanden of zelfs jarenlang te worstelen met fysieke, emotionele en mentale symptomen. Natuurlijk hebben we rustperiodes nodig om onze energie en kracht aan te vullen.
Het 'Lyme-dieet' kan op verschillende manieren worden gedefinieerd. De meeste artsen zijn het erover eens dat het geen suiker of gluten bevat. Dit komt omdat deze voedingsmiddelen het immuunsysteem kunnen verzwakken, een overgroei van schimmels (candida) kunnen veroorzaken en ontstekingen kunnen teweegbrengen. Veel artsen raden ook aan om zuivelproducten te vermijden, omdat deze ontstekingsbevorderend kunnen zijn.
Waarschijnlijk is de soort Borrelia burgdorferi sensu stricto, die in Amerika bewezen ziekte van Lyme bij honden veroorzaakt, ook in Europa de belangrijkste veroorzaker van deze ziekte bij de hond. De soort wordt in Nederland ook samen met Borrelia garinii aangetroffen in de hond, ieder in andere voorkeursorganen.
Stadium 3: Gevorderde, uitgezaaide Lyme-ziekte
Veelvoorkomende symptomen van een gevorderd stadium van de ziekte van Lyme zijn: artritis met gewrichtspijn, warmte en zwelling, die constant aanwezig kunnen zijn of kunnen komen en gaan.
De vermoeidheid bij de ziekte van Lyme komt voort uit meerdere mechanismen: een aanhoudende immuunreactie en neuro-inflammatie in de hersenen, een disfunctie van het autonome zenuwstelsel die de energieregulatie beïnvloedt, slaapstoornissen door pijn en nachtzweten, en een aanhoudende infectie of co-infecties zoals Babesia.
LATE lijkt qua symptomen heel erg op alzheimer, maar ontwikkelt zich in een ander hersengebied. De ziekte heeft ook een veel trager verloop dan alzheimer. De achteruitgang van het episodisch geheugen (voor persoonlijke gebeurtenissen) is bovendien duidelijker merkbaar bij mensen met LATE.
Het begint als een rood plekje binnen 3-4 maanden na de tekenbeet. Vaak ontstaat het EM 4-10 dagen na de tekenbeet en gemiddeld na 2-3 weken. Het plekje breidt zich in de loop van dagen tot weken uit tot een min of meer ronde of ovale rode of rood-blauwe vlek, ring of kring van enkele tot tientallen centimeters breed.
Nimfenteken zijn zo klein als een maanzaadje – zo klein dat ze bijna onzichtbaar zijn. Veel mensen met de ziekte van Lyme zien of voelen nooit een teek op hun lichaam . De meeste mensen die door een teek gebeten worden, krijgen geen ziekte van Lyme.
Risicogebieden
De ziekte van Lyme komt veel voor in Noord-Amerika en Europa ; er zijn echter ook gevallen gemeld in delen van Noord-Azië en provincies in China. De ziekte van Lyme komt vaker voor tijdens de warmere maanden, waarbij tweederde van de gevallen zich voordoet in de zomermaanden (juni, juli en augustus) wanneer teken het meest actief zijn.
Een onbehandelde Lyme-ziekte kan, afhankelijk van het stadium van de infectie, een breed scala aan symptomen veroorzaken. Deze omvatten koorts, huiduitslag, gezichtsverlamming, een onregelmatige hartslag en artritis .
Na 37 jaar Lyme-ziekte te hebben behandeld, brengen opflakkeringen doorgaans weer slopende vermoeidheid, concentratieproblemen, spierpijn, gevoelloosheid en overgevoeligheid voor licht en geluid met zich mee. Veelvoorkomende triggers zijn emotionele stress, fysieke stress, operaties, infecties, uitputting, bewerkte suikers, alcohol, slaapgebrek en veranderingen in de behandeling .
Na een antibioticabehandeling kunnen sommige mensen met de ziekte van Lyme langdurige symptomen ervaren, zoals vermoeidheid, spierpijn of concentratieproblemen als gevolg van de infectie.
Antibiotica pillen
De standaardbehandeling voor de ziekte van Lyme bestaat uit een antibioticum in pilvorm. De behandeling duurt meestal 10 tot 14 dagen. Afhankelijk van uw symptomen kan de behandeling langer duren. Het is belangrijk om alle pillen volgens voorschrift in te nemen, zelfs als u zich beter voelt.
Neuropsychiatrische symptomen van de ziekte van Lyme
De symptomen komen ook vaak voor bij mensen met aanhoudende klachten na een standaardbehandeling. Veelvoorkomend zijn: verwardheid, vertraagd denken, geheugen- en concentratieproblemen, overgevoelig voor prikkels, vermoeidheid, angst en depressie.
De late, gedissemineerde vorm van de ziekte van Lyme kent een breed scala aan symptomen, waaronder extreme vermoeidheid, neuromusculaire pijn, gewrichtspijn, Lyme-artritis, hartproblemen, meningitis, hoofdpijn, cognitieve stoornissen en andere disfuncties van het centrale zenuwstelsel .