Een dichterlijk meervoud (ook wel poëtisch meervoud genoemd) is een stijlmiddel waarbij een dichter of schrijver een meervoudsvorm gebruikt, terwijl het enkelvoud logischer of feitelijk correcter zou zijn. Het wordt vaak ingezet om een abstract begrip te benadrukken, een groots effect te creëren of de tekst plechtiger te laten klinken. Mr. Chadd +2
CvTE-definitie: Een dichter gebruikt van een woord een meervoudsvorm om één persoon of ding aan te duiden. Dit zorgt meestal voor versterking, een meer verheven of plechtige stijl, maar het kan ook het totaalconcept benadrukken in plaats van het individuele.
gedichten (meerv.)
poepen (ww) : beren, kakken, drukken, afgaan, zijn behoefte doen, schijten, bouten, een ontlastende verklaring afleggen, een grote boodschap doen, zijn gevoeg doen.
Dichtvormen
Aanduiding voor het taalgebruik dat kenmerkend zou zijn voor het werk van de dichter in engere zin: de schrijver van verzen (vers-1).
Optie (d.), ' gedichten ', verwijst naar de meervoudsvorm van 'gedicht'. Daarom is optie (d.) correct, aangezien een gedicht een ordening van woorden is, een compositie om de gevoelens en gedachten van een schrijver op te roepen.
Dichterlijk meervoud
Soms wordt in de poëzie een meervoudsvorm gebruikt wanneer enkelvoud veel logischer is. De meervoudsvorm geeft dat een nadruk of een soort grootsheid aan. In het Nederlands doen we dit eigenlijk nooit, maar in het Latijn komt het wel voor. Librum mihi da!
dichteres /ˈpowətəs/ zelfstandig naamwoord. meervoud dichteressen .
Stofnamen gelden in het Nederlands als 'singularia tantum' (woorden met alleen enkelvoud): goud, water, ijzer, hout, rijst. En zo is het in veel talen. Dat lijkt vreemd, want het gaat hier om niet-telbare zaken, die zich dus ook onttrekken aan de tegenstelling enkelvoud-meervoud.
Deze week de samenvatting van stijlfiguren en hun functie.
Het meervoud van strofe is 'strofen' maar ook 'strofes'.
Maar in de poëzie zeggen we: Ik ben de eenzame plant die midden in de woestijn groeit . Die weigert water te krijgen, alsof uitdroging de beste manier is om verzorgd te worden.
Meervoudige zelfstandige naamwoorden worden normaal gesproken gevormd door -s toe te voegen aan het enkelvoudige zelfstandige naamwoord (bijvoorbeeld: het enkelvoudige "kat" wordt het meervoudige "katten"). Bij sommige zelfstandige naamwoorden moet je een aantal andere letters toevoegen of veranderen.
als trefwoord met bijbehorende synoniemen: seks (zn) : nummertje, wip, gemeenschap, neukpartij, bijslaap, wippertje, copulatie, coïtus, cohabitatie, minnespel, liefdesdaad, geslachtsverkeer, geslachtsgemeenschap, geslachtsdaad.
poep (zn) : mest, uitwerpsel, stront, uitwerpselen, kak, schijt, drek, derrie, excrementen, feces, kaka. poep (zn) : wind, scheet, windje, poepje, darmgas, buikwind, flatus, veest.
Poëtisch, dichterlijk, dichtmatig.
Bij het aanspreken van een jonge, ongehuwde vrouw moet men 'juffrouw' gebruiken. De meeste oudere, ongehuwde vrouwen geven er de voorkeur aan om met 'mevrouw' aangesproken te worden, hoewel dit vaak een kwestie van persoonlijke voorkeur is.
Antwoord en uitleg: Een strofe van zeven regels wordt een septet genoemd.
William Wordsworth, ' Ik zwierf eenzaam als een wolk '.
En toen zag ik ineens een menigte, een massa gouden narcissen; naast het meer, onder de bomen, fladderend en dansend in de wind…
Synoniemen
drie regels: terzine of terzet.
Een 'voorgerecht' of 'voorafje' is het eerste deel – ook wel gang genoemd – van een maaltijd, doorgaans de hoofdmaaltijd.
Witte sneeuw is een pleonasme (herhaling van een eigenschap die onlosmakelijk verbonden is met het woord). Een tautologie lijkt op een pleonasme, maar in dat geval gebruik je twee woorden die (nagenoeg) hetzelfde betekenen, zoals “ik ben blij en verheugd“.
Het tegenovergestelde van een eufemisme is een dysfemisme. Dat is een woord of formulering met een verruwend karakter, bijvoorbeeld moddervet voor zwaarlijvig.