Een auto-immuunziekte is een aandoening waarbij het afweersysteem per abuis gezonde lichaamseigen cellen, weefsels of organen aanvalt in plaats van indringers zoals virussen of bacteriën. Hierdoor ontstaan chronische ontstekingen, weefselschade en orgaanproblemen. Er zijn meer dan 100 verschillende soorten, waaronder reuma, diabetes type 1 en MS. Voices for Women +4
Wat zijn de symptomen van auto-immuunziekten?
Nee, de meeste auto-immuunziekten zijn op dit moment nog niet te genezen, maar er zijn wel steeds betere behandelingen die de symptomen onderdrukken en de ziekteactiviteit remmen. Nieuwe therapieën, zoals CAR T-celtherapie, laten veelbelovende resultaten zien om het immuunsysteem te 'resetten', met remissie bij sommige patiënten. De focus ligt nu op het beheersen van de ontsteking en het voorkomen van orgaanschade met medicatie, maar er wordt hard gewerkt aan effectievere, gerichtere behandelingen.
Glutenhoudende granen, melkeiwit en eiwit van eieren blijven voor de meeste mensen met een auto-immuunziekte een belangrijke trigger en moet men blijven vermijden. Deze voedingsaanpassing is drastisch en het lijkt moeilijk om het vol te houden.
Een auto-immuunziekte ontstaat als er bij het opruimen van lichaamseigen celresten iets verkeerd gaat. Dit gebeurt bijvoorbeeld als goed werkende cellen worden opgeruimd door het lichaam. Hierdoor beschadigt het orgaan waarin deze cellen voorkomen.
Hier volgt een overzicht van de meest voorkomende vormen van auto-immuunziekten, met tussen haakjes het doelorgaan:
De symptomen van een auto-immuunziekte hangen af van welk deel van het lichaam is aangetast. Veel auto-immuunziekten veroorzaken roodheid, zwelling, warmte en pijn , wat tekenen en symptomen zijn van ontsteking. Maar ook andere ziekten kunnen dezelfde symptomen veroorzaken. De symptomen van auto-immuunziekten kunnen komen en gaan.
Eieren zelf zijn niet inherent ontstekingsbevorderend, maar ze bevatten wel enkele bestanddelen die dat wel zijn. De dooier bevat verzadigd vet en arachidonzuur, een type vetzuur dat de aanmaak van ontstekingsbevorderende stoffen in het lichaam stimuleert . Daarnaast bevatten eieren een stof genaamd trimethylamine N-oxide (TMAO).
Oorzaken van auto-immuunziekten
Bepaalde auto-immuunziekten zijn erfelijk, zoals MS en lupus. Ook zouden bepaalde omgevingsfactoren zoals voeding de kans op een auto-immuunziekten kunnen verhogen, maar hier bestaat nog niet voldoende wetenschappelijk bewijs voor.
Ontstekingsbevorderende voeding:
Oorzaken van auto-immuunziekten
Het is niet bekend waarom het immuunsysteem plots niet meer juist functioneert. Sommige mensen kunnen weer kans lopen op het krijgen van een auto-immuunziekte. Vrouwen lopen bijvoorbeeld meer kans om een auto-immuunziekte te krijgen, vooral tussen 15 en 44 jaar.
Onze reumatologen zijn experts in het diagnosticeren en behandelen van gewrichtsaandoeningen, auto-immuunziekten en bindweefselaandoeningen.
Bij mensen met een auto-immuunziekte functioneert het afweersysteem niet goed. Dan vallen de cellen niet alleen schadelijke invloeden (van buitenaf) aan, maar ook de eigen, gezonde cellen van uw lichaam. Hierdoor kan er schade aan weefsels en organen ontstaan.
Auto-immuunziekten ontstaan wanneer uw immuunsysteem uw eigen lichaam aanvalt. Enkele veelvoorkomende symptomen van auto-immuunziekten zijn spijsverteringsproblemen, vermoeidheid, koorts, gewrichtspijn of -zwelling en gezwollen lymfeklieren. De symptomen van auto-immuunziekten kunnen per persoon verschillen. U kunt milde symptomen ervaren of ernstig getroffen worden.
Bloedonderzoek is de meest gebruikte manier om autoantistoffen aan te tonen. Vaak zijn de bestanddelen van het lichaam waartegen deze autoantistoffen gericht zijn structuren (veelal eiwitten) die in celkernen voorkomen.
Auto-immuunziekten zijn aandoeningen waarbij het immuunsysteem per ongeluk het eigen weefsel van het lichaam aanvalt. Deze aandoeningen komen vaker voor bij vrouwen dan bij mannen en kunnen leiden tot afwijkingen aan het hart en de bloedvaten.
Een auto-immuunziekte ontstaat als er bij het opruimen van lichaamseigen celresten iets verkeerd gaat. Dit gebeurt bijvoorbeeld als goed werkende cellen worden opgeruimd door het lichaam. Hierdoor beschadigt het orgaan waarin deze cellen voorkomen.
Het diagnosticeren van een auto-immuunziekte is vaak een kwestie van differentiële diagnose. Dit betekent dat uw arts u zal testen op verschillende aandoeningen die de symptomen die u ervaart kunnen veroorzaken, totdat de oorzaak is gevonden. Uw arts kan bloedonderzoek laten uitvoeren om te zoeken naar specifieke tekenen (markers) van auto-immuunziekten .
In je bloed kunnen namelijk stoffen zitten die laten zien dat je misschien reuma hebt. Deze stoffen of antistoffen helpen om te zien of er een auto-immuunziekte zoals reuma aanwezig is. Auto-immuunziekten zijn ziektes waarbij je lichaam per ongeluk je eigen cellen aanvalt.
Het effect van stress op het immuunsysteem
Dit maakt ons vatbaarder voor virale infecties, zoals verkoudheid en griep, en kan de progressie en ernst van ziekten verergeren. Chronische stress kan leiden tot auto-immuunziekten doordat immuuncellen gezond weefsel aanvallen.
Eieren als bron van vitamine D en omega-3 vetzuren
Daarnaast zijn omega-3 vetzuren belangrijk voor hersenfunctie, hartgezondheid en het verminderen van ontstekingen. Eieren met een hoger omega-3-gehalte zijn een uitstekende manier om je inname van gezonde vetten te verhogen zonder vis te eten.
De oorzaak van auto-immuunziekten kan worden teruggevoerd naar drie factoren: genetische factoren, stressoren en het microbioom. Alle drie deze factoren moeten mogelijk worden aangepakt om de aandoening te verbeteren. Als één van de drie oorzaken niet wordt aangepakt, kan er geen effectieve verbetering plaatsvinden.
RA is een auto-immuunziekte: het afweersysteem keert zich tegen uw eigen lichaam en kan sluipend beginnen of plotseling ontstaan. Op alle leeftijden komt RA voor. Vrouwen hebben vaker RA dan mannen.
Behandeling wat kunnen we doen? In veel gevallen worden patiënten met een auto-imuunziekte behandeld door de specialist op gebied van het orgaan of de ziekte waarin de ziekte zich uit. Bijvoorbeeld een reumatoloog, dermatoloog, nefroloog, maag-darm-lever arts, longarts, hematoloog of neuroloog.
Patiënten met een afweerstoornis zijn vaker ziek dan anderen en deze infecties zijn soms moeilijker te genezen. Ook is er een risico dat het immuunsysteem het eigen lichaam aanvalt. Dit noemen we auto-immuunziekten.