Arabisch, een
Arabisch is een Semitische taal, en dus nauw verwant aan het Hebreeuws en Maltees. De Arabische taal komt oorspronkelijk van het Arabisch schiereiland. Daar was het de taal van de vele Arabische heidense stammen.
De 22 Arabische landen zijn: Algerije, Bahrein, de Comoren, Djibouti, Egypte, Irak, Jordanië, Koeweit, Libanon, Libië, Marokko, Mauritanië, Oman, Palestina, Qatar, Saoedi-Arabië, Somalië, Soedan, Syrië, Tunesië, Verenigde Arabische Emiraten en Jemen.
Korte geschiedenis van het Arabisch alfabet
Het Arabische schrift is voortgekomen uit het Nabateese Aramese schrift. Het wordt al sinds de 4e eeuw na Christus toegepast. De taal verspreidde zich vanaf de 7e eeuw snel over het Midden-Oosten.
Hiërogliefen is de geschreven oudste taal ter wereld. De Egyptische taal is echter al een tijdje een dode taal. Egyptenaren spreken nu een Egyptische variant van het Arabisch.
Historici en taalkundigen zijn het er over het algemeen over eens dat Sumerisch, Akkadisch en Egyptisch de oudste talen zijn met een duidelijk geschreven verslag. Alle drie zijn uitgestorven, wat betekent dat ze niet meer worden gebruikt en geen levende nakomelingen hebben die de taal aan de volgende generatie kunnen doorgeven.
De eerste taal waar we weet van hebben, is het Soemerisch. Er zijn kleitabletten gevonden met die taal erop van ongeveer 4000 jaar voor het begin van onze jaartelling (zie afbeelding). Het Soemerisch mag dus met de eer gaan strijken: het is niet echt de eerste, maar wel de eerste ons bekende taal.
Vanaf 1499 regeerde de dynastie van de Safawiden Perzië/Iran. De Safawiden voerden onder andere het sjiisme als staatsgodsdienst in de regio die nu Iran is in, en ook in Azerbeidzjan. Het sjiisme is een van de redenen geweest dat Iran nooit een Arabisch land is geworden en de eigen identiteit altijd heeft bewaard.
Ya'rab wordt gezien als de Vader van de Arabische Taal. De rechtvaardiging hiervoor is het simpele feit dat hij tot de oudste sprekers van de Arabische taal wordt gerekend. Hij heeft ook verschillende literaire notities en werken in het Arabisch geschreven. Dit ondersteunt opnieuw het feit dat hij waarschijnlijk de eerste moedertaalspreker van het Arabisch was.
Arabieren zijn dus mensen die historisch gezien een link hebben met het Arabisch schiereiland. Arabieren zijn de van oorsprong nomadische Semitische inwoners die, volgens de islamitische traditie, afstammen van de aartsvader Abraham, en die Arabisch als hun hoofdtaal hebben.
De geschiedenis van de Arabische taal begon meer dan 1000 jaar geleden toen het Klassiek Arabisch voor het eerst ontstond. Klassiek Arabisch was het dialect van Mekka in wat nu Saoedi-Arabië is.
"De taal die Allah heeft gekozen is de Arabische taal. Hij stuurde zijn kostbare boek (de Koran) in het Arabisch, de taal van de laatste profeet. Om deze reden is het de plicht van iedereen die Arabisch kan leren om het te leren, omdat het de eerste taal is."
Quranic Arabic is de vorm van Arabisch waarin de Koran (het heilige boek van de Islam) is geschreven. Quranic Arabic wordt ook wel Klassiek Arabisch genoemd . Omdat de Koran al in de 6e eeuw na Christus werd geschreven, zal de taal enigszins verschillen van het Arabisch van vandaag.
Allah (Arabisch schrift: الله) is het Arabische woord voor God in monotheïstische zin. Het woord Allah komt voor in de Koran en is het middelpunt en fundament van het islamitische geloof, maar wordt ook gebruikt door joodse en christelijke minderheden in Arabisch-sprekende landen.
Arabisch wordt gebruikt in de Koran (het heilige boek van de islam) en wordt gesproken door naar schatting 420 miljoen mensen wereldwijd, rekening houdend met alle verschillende dialecten en/of varianten van de taal. De Arabische taal is noch dood, noch stervende .
Het Arabisch (Marokkaans) is een regionale variant van het Arabisch. Ook andere landen en gebieden hebben een eigen variant, al komen deze meer overeen met het Standaardarabisch naarmate men het Arabisch Schiereiland nadert.
De Semitische talen vormen een noordoostelijke subfamilie van de Afro-Aziatische talen. De grootste Semitische talen zijn het Arabisch, het Amhaars, het Hebreeuws en het Tigrinya. Ook het Maltees is een Semitische taal.
De oorsprong van het Arabische alfabet kan worden herleid tot het schrift van de semi-nomadische Nabateese stammen , die Zuid-Syrië en Jordanië, Noord-Arabië en het Sinaï-schiereiland bewoonden. Overgebleven stenen inscripties in het Nabateese schrift vertonen sterke overeenkomsten met het moderne Arabische schrift.
Volgens de abrahamitische religies is Ismaël de voorvader van de Ismaëlieten, die uiteindelijk de Arabieren werden.
Iran en Turkije zijn geen Arabische landen en hun primaire talen zijn respectievelijk Farsi en Turks. Arabische landen hebben een rijke diversiteit aan etnische, taalkundige en religieuze gemeenschappen. Deze omvatten Koerden, Armeniërs, Berbers en anderen. Er zijn meer dan 300 miljoen Arabieren.
Eindigen doen we met Perzië, voorloper van het huidige Iran, dat aanvankelijk een gelijkaardig verhaal als Siam kende. Met het Ottomaanse Rijk in het Westen, Rusland in het Noorden en het Verenigd Koninkrijk (via hun Indische kolonie) in het Oosten, zat Perzië in een ondankbare positie.
Volgens de islamitische traditie zijn de Arabieren de nakomelingen van Ismaël en zijn ze daarmee, net als de Joden die van Isaak afstammen, een Semitisch volk. De Arabieren komen oorspronkelijk uit Jemen en bewoonden voor de christelijke jaartelling alleen het Arabisch schiereiland.
West-Aramees was de taal die Jezus waarschijnlijk sprak en de taal waarin een deel van de Dode Zeerollen geschreven zijn. Oorspronkelijk werd het Aramees door de Arameeërs gesproken, zij woonden in het huidige Syrië, Irak en Turkije.
Japans. Japans staat bekend om zijn complexe schrijfsysteem en uitspraak, waardoor het volgens het FSI 2.200 uur duurt om deze taal te leren. Bovendien kent Japans ook verschillende niveaus van beleefdheid in de taal, wat het nog uitdagender kan maken.
Lingua Adamica (Latijn voor "taal van Adam") verwijst naar de oertaal gesproken door Adam en/of God in het Aards Paradijs. De aard, identificatie en relevantie van deze oertaal zijn lange tijd het onderwerp van debat geweest in zowel de joodse, christelijke als islamitische literatuur.