Cytose (vaak gebruikt als achtervoegsel -cytose) is een medische en biologische term die verwijst naar een toestand waarbij er sprake is van een toename of een abnormale hoeveelheid cellen in het lichaam, vaak in het bloed. RxList +1
Leukocytose is een aandoening waarbij het aantal witte bloedcellen (WBC) in het bloed hoger is dan normaal. Witte bloedcellen zijn essentieel voor het bestrijden van infecties, maar verhoogde waarden kunnen wijzen op een onderliggend probleem zoals ontsteking, infectie of andere aandoeningen.
Cytolyse, of osmotische lysis, treedt op wanneer een cel barst als gevolg van een osmotisch onevenwicht waardoor overtollig water de cel binnendringt . Water kan de cel binnenkomen door diffusie door het celmembraan of via selectieve membraankanalen, aquaporinen genaamd, die de waterstroom aanzienlijk vergemakkelijken.
Toxische werking op de cellen, wat tot celdood leidt - gezegd van elke chemische verbinding, verdovende, vervuilende of radioactieve stof welke schadelijk is voor de cellen van levende organismen.
Exocytose is het proces waarbij een cel stoffen afgeeft aan of afscheidt naar de celmembraan of het extracellulaire milieu. De af te scheiden stoffen zijn onder andere eiwitten en lipiden.
Exocytose kan constitutief zijn (alle cellen) of gereguleerd (gespecialiseerde cellen zoals neuronen, endocriene en exocriene cellen). Gereguleerde exocytose wordt meestal, maar niet altijd, geactiveerd door een toename van de vrije Ca2+-concentratie in het cytosol .
Geneesmiddelen die cellen beschadigen of vernietigen . Cytotoxische geneesmiddelen worden gebruikt bij chemotherapie, om kanker te behandelen.
Niet-bedoelde blootstelling aan cytostatica via de huid of via inademing kan tot ernstige gezondheidsschade leiden. Werken met cytostatica is risicovol omdat deze kankerremmende geneesmiddelen zelf ook kankerverwekkend kunnen zijn. Ook kunnen ze mogelijk schade veroorzaken aan het ongeboren kind.
De medicijnen bij chemo
De medicijnen die bij chemotherapie gebruikt worden heten cytostatica. Ze gaan via het bloed naar je cellen. Ze remmen de deling van cellen. Helaas remmen ze de deling van alle cellen, dus ook gezond weefsel wordt aangetast.
Wanneer er echter sprake is van een overgroei van lactobacillen , kan dit leiden tot een overmatige productie van lactaat in de vaginale omgeving. Deze overmatige zuurgraad kan het vaginale epitheel beschadigen, met als gevolg de lysis van vaginale epitheelcellen, een kenmerkend verschijnsel bij cytolytische vaginose.
Cytosis (als biologisch achtervoegsel -cytosis) wordt gebruikt in woorden die de hoeveelheid of de toestand van cellen beschrijven (bijvoorbeeld leukocytose, erytrocytose) of processen waarbij materiaal door celmembranen wordt verplaatst .
Cytolytische vaginose staat ook bekend als het lactobacillus-overgroeisyndroom of de cytolyse van Doderlein . Het wordt gekenmerkt door een overmatige groei van Lactobacilli, wat resulteert in lysis van de vaginale epitheelcellen; daarom wordt het cytolytische vaginose genoemd.[3]
De normale waarde voor leukocyten (witte bloedcellen) ligt meestal tussen de 4 en 10 x 10^9/L (4.000-10.000 per microliter), maar kan variëren afhankelijk van leeftijd, geslacht en laboratorium, en een verhoogd of verlaagd aantal kan duiden op een infectie, ontsteking, of andere gezondheidsproblemen. Een waarde boven de 10.000 wordt vaak als verhoogd beschouwd (leukocytose), terwijl een waarde onder de 4.000 als laag kan worden gezien (leukopenie).
Stress en angst: Emotionele stress of fysiek trauma kunnen tijdelijk het aantal witte bloedcellen verhogen. Medicijnen: Bepaalde medicijnen, zoals corticosteroïden, kunnen een stijging van het aantal leukocyten veroorzaken.
Bij leukemie zijn vaak de witte bloedcellen (leukocyten) verhoogd, met name de jonge, afwijkende varianten, omdat het beenmerg te veel van deze cellen aanmaakt; maar vaak zijn ook de rode bloedcellen (anemie) en bloedplaatjes (trombocytopenie) verlaagd, omdat de gezonde bloedaanmaak verdringt, leidend tot vermoeidheid en bloedingen.
Besmet beddengoed en kleding
Het besmette wasgoed met een koud spoelprogramma wassen, gevolgd door een volledig wasprogramma dat geschikt is voor het betreffende wasgoed. Als het besmette wasgoed niet direct gewassen wordt, bewaar het wasgoed dan in een gesloten zak, apart van ander wasgoed.
Een cytostatisch middel is een celcomponent of geneesmiddel dat voorkomt dat cellen zich delen, waardoor celproliferatie wordt onderdrukt ; in sommige gevallen kan langdurige cytostase leiden tot celdood.
Ouderen die onafhankelijk zijn in hun dagelijks functioneren en waarbij geen sprake is van een geringe geschatte levensverwachting kunnen doorgaan met het gebruik van statines [noot 4,5].
Cytotoxische geneesmiddelen (CD's) worden voornamelijk gebruikt als antikankermiddelen omdat ze giftig zijn voor cellen . Deze geneesmiddelen zijn in verband gebracht met kanker bij mensen bij hoge (therapeutische) blootstellingsniveaus en zijn kankerverwekkend en teratogenen bij veel diersoorten.
Soms gebruiken artsen het woord cytotoxisch om de werking van chemotherapie te beschrijven . Cytotoxisch betekent giftig voor cellen. Of chemotherapie een geschikte behandeling voor u is, en welke medicijnen u mogelijk krijgt, hangt af van: uw type kanker.
Een cytotoxine wordt gedefinieerd als een giftige stof die specifieke cellen doodt, zoals trilhaarepitheelcellen in de luchtwegen, en die immuunreacties kan stimuleren, zoals de afgifte van interleukine 1 (IL-1) . Hoe nuttig is deze definitie?
Bij cytologisch onderzoek wordt naar veranderingen in de cellen gekeken. Dit gebeurt door de cellen op een glaasje te brengen, te kleuren en vervolgens systematisch alle cellen op het glaasje te bekijken. Dit celmateriaal wordt verkregen door een uitstrijk, een punctie of uit lichaamsvloeistof zoals urine.
Er wordt met behulp van het electrolyse apparaat gedurende 2-4 minuten een hele lichte elektrische stroom toegediend. Dit zet een aantal “lichaamseigen” fysiologische reacties in gang die het herstel bevorderen. Het prikken kan licht gevoelig zijn. De behandeling zelf wordt meestal niet als pijnlijk ervaren.
Virussen die celvernietiging veroorzaken, worden meestal cytocidaal of cytopathisch genoemd. Het cytopathogene effect van een virus wordt cpe genoemd en celvernietiging wordt cytolyse genoemd. Figuur 11.1.