Geen feit is strafbaar dan uit kracht van een daaraan voorafgegane wettelijke strafbepaling. Bij verandering in de wetgeving na het tijdstip waarop het feit begaan is, worden de voor de verdachte gunstigste bepalingen toegepast.
In het Wetboek van Strafvordering staan de regels voor de opsporing, vervolging en berechting van strafbare feiten en voor de tenuitvoerlegging van opgelegde straffen.
1 Aan de verdachte wordt bij zijn staandehouding of aanhouding medegedeeld ter zake van welk strafbaar feit hij als verdachte is aangemerkt. Buiten gevallen van staandehouding of aanhouding wordt de verdachte deze mededeling uiterlijk voorafgaand aan het eerste verhoor gedaan.
1. Hoofdregel: een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving een gevangenisstraf van vier jaar of meer is gesteld. Als hoofdregel geldt dat voorlopige hechtenis mogelijk is indien op het misdrijf een gevangenisstraf van vier jaar of meer is gesteld (art. 67 lid 1 onderdeel a).
Wetboek dat regelt welke delicten als een misdrijf en welke delicten als een overtreding worden beschouwd en welke soorten straffen daarvoor opgelegd kunnen worden.
Het Wetboek van Strafvordering (afgekort tot Sv.) bepaalt hoe strafbare feiten vervolgd worden (formeel strafrecht). Wat de strafbare feiten zijn en welke straffen ervoor kunnen uitgesproken worden, is te vinden in het Wetboek van Strafrecht (materieel strafrecht).
Het zwijgrecht is wettelijk geregeld in artikel 29 lid 1 Sv. "In alle gevallen waarin iemand als verdachte wordt gehoord, onthoudt de verhoorende rechter of ambtenaar zich van alles wat de strekking heeft eene verklaring te verkrijgen, waarvan niet gezegd kan worden dat zij in vrijheid is afgelegd.
De verdachte kan maximaal 4 jaar gevangenisstraf krijgen en vanaf 2024 een geldboete van € 25.750. Gaat de verdachte voor het eerst de fout in (first offender)? Dan is de straf een boete of een taakstraf.
Artikel 67A. Straf voor het publiceren of verzenden van materiaal dat seksueel expliciete handelingen bevat, enz., in elektronische vorm .
Ernstige bezwaren
In vaktermen wordt dat 'een redelijk vermoeden van schuld' genoemd. Daarentegen hoeft er ook nog geen wettig en overtuigend bewijs te zijn zoals bij de inhoudelijke behandeling van de zaak. Ernstige bezwaren wil dus zeggen dat er iets meer moet zijn dan een redelijk vermoeden van schuld.
geweld gebruiken;onderzoek verrichten in een woning met een huiszoekingsbevel;telefoon tappen;personen observeren.
Volgens het Nederlandse strafrecht kan iemand alleen veroordeeld worden als er wettig en overtuigend bewijs aanwezig is voor zijn of haar schuld.
Sinds 1 maart 2017 mag de politie u maximaal 9 uur vasthouden voor onderzoek. Bijvoorbeeld om uw vingerafdrukken af te nemen of foto's te maken. De tijd tussen 0.00 uur en 9.00 uur telt hierbij niet mee. In totaal kan de politie u dus maximaal 18 uur vasthouden voor onderzoek.
De regels over aanhouding staan in artikel 53 van het Wetboek van Strafvordering. Aanhouden betekent dat u naar het politiebureau wordt meegenomen om te worden verhoord. Het verhoor gaat dan over het strafbare feit. Een aanhouding of arrestatie is een dwangmiddel.
In beginsel kan de strafvordering enkel worden ingesteld door de parketmagistraten of door bepaalde ambtenaren. Ingeval het parket verzuimt op te treden, kan het slachtoffer de strafvordering overigens op gang brengen door zich burgerlijke partij te stellen bij de onderzoeksrechter.
Artikel 64 [Klachtgerechtigde bij klachtdelict]
Inzake een misdrijf dat alleen op klacht wordt vervolgd, is degene tegen wie het feit is begaan, tot de klacht gerechtigd.
Artikel 67A van de IT Act schrijft straffen voor voor een persoon die materiaal publiceert of verzendt in elektronische vorm dat 'seksueel expliciete handelingen of gedragingen' bevat. Artikel 67 IT bestraft de overdracht van 'obscene' materialen via elektronische vorm.
Art. 71. [1 Er is geen misdrijf wanneer de beschuldigde of de beklaagde op het tijdstip van de feiten leed aan een geestesstoornis die zijn oordeelsvermogen of de controle over zijn daden heeft tenietgedaan [2 ...]2 of wanneer hij gedwongen werd door een macht die hij niet heeft kunnen weerstaan.]
Vermogensmisdrijven, omschreven in artikel 416 t/m 417bis Wetboek van Strafrecht. Wanneer een door diefstal verkregen goed aan een ander wordt doorverkocht, en de koper wist of kon weten dat het om een gestolen goed gaat, dan maakt de koper van het gestolen goed zich schuldig aan heling.
Een eenvoudige klap kan dus al mishandeling opleveren. Mishandeling kan met onderverdelen in twee vormen: Eenvoudige mishandeling= licht letsel, zoals een kneuzing, blauwe plek of kleine botbreuk. Zware mishandeling= zwaar letsel, zoals complexe botbreuken of inwendig letsel.
Er bestaat veel onduidelijkheid over, maar in Nederland is – als enige land in de Europese Unie- levenslang ook echt levenslang. Iemand die wordt veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf, zal in principe dan ook tot aan zijn dood in detentie blijven zitten.
De stoornis wordt behandeld om te voorkomen dat de tbs'er opnieuw een misdrijf pleegt. De recidivecijfers na een tbs zijn veel gunstiger dan na een lange gevangenisstraf.
Als verdachte wordt vóórdat de vervolging is aangevangen, aangemerkt degene te wiens aanzien uit feiten of omstandigheden een redelijk vermoeden van schuld aan een strafbaar feit voortvloeit.
Niemand mag beschuldigd of in verzekering genomen worden, dan uit kragt der Wet, in de gevallen, en volgends de wijze, door Haar voorgeschreven. Niemand kan gevonnisd worden, dan na alvoorens wettig te zijn geroepen, en alle de middelen van verdediging te hebben kunnen bezigen, die bij de Wet bepaald zijn.
Een rechter moet zodoende altijd eerst de vraag beantwoorden of aan het bewijsminimum (van minimaal 2 bewijsmiddelen) is voldaan. Wanneer niet is voldaan aan het bewijsminimum, is er onvoldoende wettig bewijs en moet een verdachte worden vrijgesproken.