Paarse of blauwachtige benen kunnen wijzen op verschillende aandoeningen, variërend van onschuldige kou tot ernstigere problemen met de bloedsomloop. Meestal duidt een paarse verkleuring op een verminderde doorbloeding (zuurstofarm bloed) in de aderen of haarvaten. Cardiologie Centra Nederland +1
Een paarsrode, netvormige verkleuring van de huid, dit wordt livedo reticularis genoemd. Deze verkleuring is meestal het beste zichtbaar op uw benen en kan wijzen op problemen in de bloedsomloop, zoals ontsteking van de bloedvaten (vasculitis), autoimmuunaandoening (anti-phospholipiden syndroom) of atherosclerose.
Symptomen van slechte bloedsomloop in de benen zijn o.a. koude voeten, zware benen, zwelling, kramp, tintelingen, bleke of blauwachtige huid, slecht genezende wondjes en pijn bij het lopen (etalagebenen) die verdwijnt bij rust. Ook verminderde haargroei, gevoelloze voeten, en verkleuring bij optillen (bleek) en laten hangen (rood) zijn signalen. Ernstige symptomen zoals plotselinge zwelling, roodheid, warmte in één been of kortademigheid vereisen direct medisch contact vanwege mogelijke trombose.
Bij een gezond, vitaal persoon is een gemarmerde huid een teken van slechte doorbloeding en zou na een kort verblijf in de warmte moeten verdwijnen. Zodra de bloedvaten weer verwijd zijn, stroomt er voldoende bloed door de aderen en krijgt de huid weer een egale kleur.
Symptomen van de ziekte van Lyme
Wat is de ziekte van Buchwald? De ziekte van Buchwald (acrodermatitis chronica atroficans) is een aandoening van de huid die kan ontstaan na een infectie met Borrelia door een tekenbeet. Het wordt beschouwd als een late vorm van de ziekte van Lyme.
De klachten die bij de hersenaandoening 'lyme-encefalopathie' vaak gezien worden zijn: stemmingswisselingen, prikkelbaarheid, geheugenproblemen, verminderde concentratie, problemen met woordvinding, (ernstige) hoofdpijn, ernstige vermoeidheid, overgevoeligheid voor zintuiglijke prikkels (licht, geluid) en ...
Bij bruine pigmentvlekken op de benen is er vaak sprake van zonschade. Blootstelling aan de zon is een van de belangrijkste oorzaken. Uv-straling stimuleert de productie van melanine. Door overmatig blootstellen aan de zon kan direct of jaren later DNA-schade ontstaan en komt er een verstoring in dit proces.
Paarse of vlekkerige benen worden vaak veroorzaakt door een slechte doorbloeding, chronische veneuze insufficiëntie of bloedophoping in de beenaders, waardoor de normale bloedstroom wordt belemmerd . Andere oorzaken kunnen zijn vaatziekten, huidaandoeningen zoals veneuze stasisdermatitis of onderliggende medische problemen die de bloedsomloop beïnvloeden.
Bij diabetische dermopathie ontstaan er ovale plekjes op de huid. Deze zijn eerst rood en verdikt. Daarna gaan ze schilferen en worden ze lichtbruin. De rode vlekken ontstaan meestal op de scheenbenen en soms ook op onderarmen en dijen.
De bloedtoevoer naar uw benen kunt u verbeteren door regelmatig in te spannen en/of te wandelen. Loopoefeningen, in eerste instantie onder begeleiding van een gespecialiseerd fysiotherapeut, zorgen ervoor dat de bloedtoevoer via de kleinere vaten toeneemt.
Bij ontstekingsprocessen zullen weefselontstekingsmediatoren (histamine) de capillairen meer doorlaatbaar maken, waardoor vocht zal uittreden uit de bloedbaan. Bij een verhoogde veneuze druk zal de capillaire druk toenemen, waardoor de capillaire doorlaatbaarheid toeneemt en oedeem in de benen ontstaat.
Door slagaderverkalking ofwel artherosclerose kan er een vaatvernauwing in de beenslagaders ontstaan, ook wel perifeer vaatlijden genoemd. Slagaderverkalking ontstaat doordat op een bepaalde plaats in de vaatwand bloedplaatjes, cholesterol en gladde spiercellen zich opeenhopen. Deze ophopingen noemen we plaques.
Extra tips voor een betere bloedsomloop
Purpura is een aandoening die wordt gekenmerkt door paarse of rode verkleuringen op de huid, die ontstaan wanneer kleine bloedvaten onder de huid barsten. Deze vlekken, ook wel purpurische laesies genoemd, kunnen variëren in grootte en kunnen worden veroorzaakt door verschillende onderliggende aandoeningen.
Symptomen van verstopte bloedvaten in de benen ("etalagebenen") zijn vaak pijn, kramp of een zwaar gevoel in de kuiten, dijen of billen tijdens het lopen, dat verdwijnt na een paar minuten rust; ook koude voeten, bleke of juist rode voeten (bij afhangen), verminderde haargroei, verdikte teennagels, en slecht genezende wondjes of zelfs gangreen zijn veelvoorkomende tekenen van een slechte doorbloeding, die in ernstige gevallen ook pijn in rust kan veroorzaken.
Een blauwe plek ontstaat wanneer kleine bloedvaatjes in de huid kapotgaan. Dit gebeurt meestal door een klap of stoot. Het bloed komt dan onder de huid terecht. U ziet dit als een blauwe of paarse vlek.
De huid kan plaatselijk blauw worden bij een langdurig gebrek aan zuurstofrijk bloed. De medische term daarvoor is cyanose (cyaan = blauw). Blauw verkleurde huid kan voorkomen in de vingers en de nagels, maar soms ook in de lippen en het gezicht.
Je schouders kleuren mooi bruin, je gezicht heeft al een sunkissed glow na één dag in de zon, maar je benen? Die blijven wit. Dit komt doordat je huid op je benen vaak droger is, minder pigment bevat en minder snel reageert op uv-stralen.
Diabetische dermopathie ('suikerplekken')
Het zijn ovale rode plekken van 0,5 tot 1 cm groot die vooral ontstaan aan de scheenbenen. Het begint als kleine rode verhevenheden, die na verloop van dagen vlak worden en een lichte schilfering vertonen. Uiteindelijk verdwijnt de plek met achterlating van een bruine vlek.
Huidkanker ziet eruit als een vlekje, plekje of knobbeltje op je huid dat er anders uitziet dan normaal. Veel van dat soort plekjes kunnen onschuldig zijn. Het kan gaan om een bobbeltje dat een lichtere kleur heeft. Of een plekje dat verschillende kleuren heeft, of een onregelmatige rand.
Het Majocchi granuloma is voor het eerst beschreven door de Italiaanse professor Majocchi, in 1883. Het lijkt op een granulomateuze ontsteking, maar het is een mycose. Het beeld komt nog steeds voor, vooral bij vrouwen die hun benen scheren, waarbij beschadigingen ontstaan, maar ook bij mannen.
Het eerste stadium
Het eerst stadium van de ziekte, ook wel vroege Lymeziekte genoemd, wordt gekenmerkt door een rode ring of vlek op de plek van de tekenbeet, meestal zonder pijn- of jeukklachten. Deze huidafwijking wordt ook wel erythema migrans (EM) genoemd, zie afbeelding 1.
Vooral grote gewrichten zoals je knieën zijn vaak aangedaan. Een klein deel van de mensen die de ziekte van Lyme oploopt, krijgt Lyme-artritis. De gewrichtsontsteking kan pas maanden na de tekenbeet ontstaan. De behandeling bestaat meestal uit antibiotica en soms aanvullende zorg, zoals fysiotherapie.
De ziekte van Lyme is meestal goed te genezen met antibiotica, maar bij een deel van de mensen (ongeveer 25%) blijven er langdurige klachten bestaan, zoals vermoeidheid, pijn en concentratieproblemen, zelfs na behandeling, wat soms als chronische Lyme wordt aangeduid, hoewel de exacte oorzaak hiervan complex is en soms extra behandeling nodig is. Als de ziekte in een laat stadium wordt ontdekt, kan de bacterie al schade hebben aangericht aan gewrichten, zenuwstelsel en hart, wat tot blijvende invaliditeit kan leiden, zelfs met verdere behandeling.