Een abortus kan pijnlijk zijn omdat het proces fysieke veranderingen in de baarmoeder teweegbrengt, vergelijkbaar met een zware menstruatie of weeën. De pijn wordt hoofdzakelijk veroorzaakt door het samentrekken van de baarmoeder om weefsel af te stoten. Ouders van Nu +2
Misoprostol verzacht de baarmoederhals en veroorzaakt krampen in de baarmoederwand, waardoor de baarmoeder gemakkelijker geleegd kan worden . Deze krampen zijn de belangrijkste bron van pijn tijdens een medicamenteuze abortus en zijn het hevigst vlak voordat bloedstolsels en weefsel worden afgestoten.
De vraag of een foetus pijn voelt bij abortus is complex en onderwerp van wetenschappelijk debat, maar de algemene wetenschappelijke consensus is dat een foetus vóór 24 weken zwangerschap, wanneer de meeste abortussen plaatsvinden, geen pijn kan voelen omdat de benodigde hersenstructuren voor bewuste pijnperceptie nog niet ontwikkeld zijn; wel kunnen er reflectieve reacties optreden. Na 24 weken is er wel een ontwikkeld zenuwstelsel en worden er soms verdovingsmiddelen toegediend, maar abortus na deze termijn is in veel landen, inclusief Nederland, beperkt.
Er werden ook vergelijkingen gemaakt met de pijn die tijdens de bevalling werd ervaren. Sommige deelnemers gaven aan dat de pijn tijdens de abortus erger was dan menstruatiepijn, maar minder erg dan weeën . Voor sommige deelnemers was de verwachte pijn vergelijkbaar met de pijn die ze daadwerkelijk hadden ervaren.
De factcheckers van Pointer, het AD en de Universiteit Leiden keken hiervoor naar een onderzoek bij vrouwen die vijf jaar na de abortus ernaar werden gevraagd: "Daaruit bleek dat slechts 1% van de vrouwen een emotie ervoeren als spijt. Dus om te spreken van spijt, daar is helemaal geen sprake van", aldus Van Loosdregt.
Een abortus is voor veel mensen een ingrijpende ervaring. Ook als je zeker weet dat je de juiste beslissing hebt gemaakt. Gevoelens van verlies, verdriet, boosheid, schuldgevoel of opluchting na een abortus zijn normaal. Meestal verdwijnen deze gevoelens na een aantal dagen of weken.
De meeste zwangerschapsafbrekingen vonden plaats in de leeftijdscategorieën 30 tot en met 34 jaar en 25 tot en met 29 jaar. Iets meer dan de helft van de vrouwen was tussen de 5 en 6 weken zwanger op het moment van de ingreep. Het aantal abortussen bij tieners (tot 20 jaar) daalde vorig jaar met 76 naar ruim 2.800.
Sommigen omschrijven de pijn als vergelijkbaar met een zware menstruatie, anderen vergelijken het met weeën tijdens de bevalling ; weer anderen vinden de pijn goed te verdragen met gewone pijnstillers. De pijn zou na ongeveer 4-6 uur moeten afnemen, maar kan ook de hele dag aanhouden; het grootste deel van het hevige bloedverlies is na 4-6 uur voorbij.
Mannen rouwen wel degelijk na een abortus , maar ze zijn eerder geneigd hun verdriet te ontkennen of hun gevoelens van verlies te internaliseren dan ze openlijk te uiten (Coyle, 2007). Bovendien worden mannen in onze cultuur doorgaans ontmoedigd om hun gevoelens te uiten.
Let wel op, zegt Blaney Davidson, het gaat om gemiddelden. “Het is goed mogelijk dat je als vrouw een hogere pijngrens hebt dan een man.” Het soort pijn en eerdere ervaringen bepaalt ook hoeveel je voelt. “Zo kunnen vrouwen menstruatiepijn soms goed verdragen, omdat ze eraan gewend zijn geraakt.
Mogelijke complicaties
Tegenwoordig is het standpunt van veel belangrijke medische organisaties, waaronder het American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG), de Society for Maternal-Fetal Medicine (SMFM) en het Royal College of Obstetricians and Gynaecologists (RCOG), dat een foetus pas vanaf 24-25 weken in staat is pijn te voelen .
Na een abortus kun je in principe de volgende dag weer naar je werk of opleiding. Ook mag je gewoon weer sporten. Afhankelijk van hoe je je voelt, is het verstandig om het in de eerste week na de behandeling nog even rustig aan te doen. Je voelt zelf het beste wat je wel en nog niet kunt.
Abortus kan een stressvolle en emotioneel ingrijpende gebeurtenis zijn. Mensen die een abortus overwegen, hebben vaak angsten en onzekerheden over wat een abortusprocedure inhoudt, waaronder de stappen van een procedurele abortus, anesthesie [1] en mogelijke fysieke en emotionele reacties op abortus [2].
Wat gebeurt er na een abortus? Na een abortus kunt u last krijgen van: buikkrampen of -pijn gedurende enkele dagen; vaginaal bloedverlies – dit kan enkele weken aanhouden na een medische of chirurgische abortus.
Na een abortus is het normaal om gevoelens van verlies, verdriet, boosheid of opluchting te hebben. Soms ervaar je één van de gevoelens heel sterk, soms voel je alles door elkaar. Meestal verdwijnen deze gevoelens na een aantal dagen of weken.
Andere langetermijneffecten waren onder meer depressie (44%), gevoelens van verlies (31%), schaamte (27%) en fobieën ten opzichte van baby's (13%) . Bij 42% van deze vrouwen hielden de negatieve psychologische gevolgen van de abortus langer dan 10 jaar aan.
Of het mogelijk is om het hem niet te vertellen, hangt uiteindelijk van jou af en of je het geheim voor hem wilt of kunt houden . Om te beginnen is het echter misschien verstandig om eerst uit te zoeken of je zwanger bent, want afgaande op je vraag weet je het blijkbaar nog niet zeker.
1. Abortus is vaak een weloverwogen keuze. Vrouwen die onbedoeld zwanger raken, hebben meerdere keuze-opties: de zwangerschap afbreken of uitdragen, de keuze om het kind zelf op te voeden, of voor adoptie of pleegzorg.
Resultaten: Een menstruatie is relatief minder pijnlijk dan een bevalling en relatief pijnlijker dan een menstruatie, gebaseerd op vier factoren: pijnintensiteit, duur, bijbehorende symptomen en bijwerkingen, en reactie op pijnstillers.
De vraag of een foetus pijn voelt bij abortus is complex en onderwerp van wetenschappelijk debat, maar de algemene wetenschappelijke consensus is dat een foetus vóór 24 weken zwangerschap, wanneer de meeste abortussen plaatsvinden, geen pijn kan voelen omdat de benodigde hersenstructuren voor bewuste pijnperceptie nog niet ontwikkeld zijn; wel kunnen er reflectieve reacties optreden. Na 24 weken is er wel een ontwikkeld zenuwstelsel en worden er soms verdovingsmiddelen toegediend, maar abortus na deze termijn is in veel landen, inclusief Nederland, beperkt.
Sommige mensen omschrijven dit als hevige menstruatiepijn, anderen, die al eerder een kind hebben gebaard, zeggen dat het meer aanvoelt als weeën tijdens de bevalling . Je kunt daarna nog een dag of twee last hebben van milde krampen of pijn. Paracetamol of ibuprofen kan hierbij helpen.
In het abortuscentrum wordt het vruchtje in een aparte kleine container opgevangen en later verbrand als medisch afval. Of je het vruchtje mee wil nemen naar huis wordt niet standaard bevraagd. Maar als je dit graag wil doen, mag je dit uiteraard zelf vragen. Let wel, dit is niet altijd mogelijk.
De meest gebruikelijke methode bestaat uit het innemen van twee pillen: mifepriston en misoprostol . Mifepriston blokkeert progesteron, het hormoon dat nodig is voor een zwangerschap. Misoprostol veroorzaakt krampen en bloedingen om de baarmoeder te legen. Een medische abortus is een niet-chirurgische manier om een zwangerschap in het eerste trimester te beëindigen.
Een abortus mag tot het moment dat de vrucht buiten het lichaam zou kunnen overleven. Dit betekent dat een abortus tot de 24e week van de zwangerschap is toegestaan.