Waarom roepen naar je kind niet werkt en zelfs heel schadelijk kan zijn. Te veel roepen op je kind kan grote gevolgen hebben op de lange termijn, zo concludeert een nieuwe studie. Experts zijn het erover eens: “Er is meer aandacht nodig voor deze vorm van kindermishandeling.”
Dagelijks schreeuwen tegen je kind levert volgens onderzoekers namelijk angstige kinderen op, die bovendien vaak gaan liegen. "Het gevolg van een schreeuwen is dat kinderen alles gaan doen voor de goedkeuring van de ouder, om te checken of je nog wel van ze houdt."
De blijvende negatieve effecten van schreeuwen
Volgens een onderzoek uit 2013, gepubliceerd in The Journal of Child Development, hebben kinderen die voortdurend door hun ouders worden uitgescholden , meer kans om gedragsproblemen, een laag zelfbeeld en depressies te ontwikkelen .
En op de lange termijn kan schreeuwen tegen je kind leiden tot angst, onzekerheid en een laag zelfbeeld. Het kan emotionele- en gedragsproblemen tot gevolg hebben, een negatiever zelfbeeld en neerslachtige of depressieve gevoelens.
Als er herhaaldelijk wordt geschreeuwd, dan kan dit voor de ander heel problematisch zijn. Mensen die de dupe zijn van grensoverschrijdend gedrag kunnen namelijk forse psychische klachten krijgen, zoals angst, slapeloosheid, concentratieproblemen en depressie.
Geestelijk geweld
Alle vormen van geweld tegen een kind zijn kindermishandeling. En er is nog een vorm van geweld die ook schadelijk is voor kinderen. Als je ouders elkaar slaan, elkaar uitschelden of gemene dingen naar elkaar schreeuwen, en jij bent daar bij, dan is dat ook kindermishandeling.
Regelmatig tegen iemand schreeuwen verandert de geest, de hersenen en het lichaam op allerlei manieren. Zo verhoogt het de activiteit van de amygdala (het emotionele brein), verhoogt het de hoeveelheid stresshormonen in de bloedbaan, verhoogt de spierspanning en nog veel meer .
Volgens Bos leren we het kinderen zelf aan om te roepen naar hun moeder. “Zij is vaak de eerste bij wie een kind in de armen ligt en degene die hen voedt.Vanaf de geboorte is de moeder doorgaans meer betrokken bij de baby dan de vader.
Je kan bijvoorbeeld snel boos worden op je kind, omdat je het gevoel hebt dat het gedrag van je kind een reflectie is van hoe goed jij het doet als vader of moeder. Als je kind niet luistert of zich niet gedraagt, voel jij dat je faalt. Dat raakt jou persoonlijk, waardoor je veel emoties kan voelen.
Een parentale burn-out is een toestand van fysieke, emotionele en mentale uitputting die wordt veroorzaakt door de constante stress van het ouderschap. Niet te verwarren met normale ouderlijke stress, die vaak tijdelijk is.
Deze is in Nederland sinds 2007 bij wet verboden. Wat kinderen ook doen, ze mogen dus nooit geslagen worden, omdat slaan iemand zijn waardigheid aantast. Van psychische of emotionele kindermishandeling is sprake wanneer ouders of andere opvoeders het kind regelmatig uitschelden, vernederen, treiteren of angst aanjagen.
De meeste ouders schreeuwen en gillen tegen hun kinderen omdat ze gefrustreerd zijn . Op het moment dat je het verliest, heb je het gevoel dat je geen andere opties hebt. Het wordt een knie-reflex of een trigger die wordt overgehaald. Met andere woorden, je denkt niet na over wat je doet.
Kinderen gillen en schreeuwen vaak wanneer ze in een groep samen zijn. En de hoeveelheid audio verschilt ook per kind. Veel kinderen hebben het schreeuwen nodig (zo lijkt) om zichzelf te manifesteren en te laten zien dat ze er zijn.
Schreeuwen dient als een uitlaatklep en vermindert de spanning. Het is een oerreactie. Dieren doen dit ook als ze zich bedreigd voelen. “Agressief of boos gedrag komt uit een wat primitief gedeelte van de hersenen (de amygdala).
Wanneer een kind een grote mond geeft dan mag je dit nooit negeren of accepteren. Ook al zegt hij of zij misschien iets uit boosheid of onmacht; je moet laten weten dat je het gedrag niet accepteert. Jij bepaalt als volwassene wat de grens is en dit moet je duidelijk en zo emotieloos mogelijk aangeven.
Schreeuwen voelt misschien als een goede manier om gehoord te worden omdat het zo luid is. Maar het kan leiden tot angstgevoelens, een negatief zelfbeeld, verwarring en verdriet. Het kan op de lange termijn ook een impact hebben op de geestelijke gezondheid en het welzijn van kinderen.
Ouders kunnen boos worden als ze gestrest zijn of niet genoeg slaap krijgen of als hun kind zich misdraagt . Als ouders vaak boos worden, is de kans groter dat hun kinderen sociale en emotionele problemen ontwikkelen en in de toekomst een groter risico lopen op psychische problemen.
Wees consequent en geef niet alsnog toe, want op die manier leren kinderen dat je door te huilen en te schreeuwen je zin krijgt. Ze gaan het dan dus juist vaker doen. Ga vooral zelf niet terugschreeuwen, maar probeer rust uit te stralen. Als je kind luistert en zich goed gedraagt, kun je het een compliment geven.
Het woordje 'papa' heeft namelijk in de meeste talen makkelijkere klanken en is daarom makkelijker uit te spreken voor je baby. Woordjes met 'puh' zijn makkelijker en 'mama' is nét iets moeilijker, dus zie het zeker niet als een afwijzing.
Kinderen zijn gevoelig voor de stemmingen en emoties van hun ouders en kunnen zich angstig, verdrietig of onzeker voelen na een ruzie. Langdurige blootstelling aan conflicten of boos gedrag van ouders kan leiden tot verlaagd zelfvertrouwen, gedragsproblemen en verstoorde ouder-kindrelaties.
Als je boos of gefrustreerd bent, kan de neiging om te schreeuwen natuurlijk zijn, maar het is misschien niet de gezondste manier om je gevoelens te uiten . Als je moeite hebt om je woede te beheersen, kan het de moeite waard zijn om met een professional in de geestelijke gezondheidszorg te praten.
Emotionele ontlading
Het opkroppen van emoties kan leiden tot verhoogde spanning en angst, wat een negatieve invloed kan hebben op het hart. Schreeuwen is een gezonde manier om je gevoelens te uiten, het bevordert het emotionele welzijn en is uiteindelijk goed voor je hart.
Verlangen om aan te vallen . Het is natuurlijk om terug te schreeuwen naar iemand die tegen je schreeuwt. Schreeuwen of roepen kan de reactie oproepen om terug te vechten of de schreeuwer aan te vallen. Hoewel het een natuurlijke neiging is, moet je je verlangen om de persoon die tegen je schreeuwt verbaal of fysiek aan te vallen, beheersen.