Geen contact met ouders is vaak een weloverwogen, laatste redmiddel om jezelf te beschermen tegen een onveilige, giftige of emotioneel belastende situatie. Redenen variëren van fysiek/seksueel misbruik, dwingende controle, verslaving of gebrek aan opvoedvaardigheden tot intense ruzies of een gebrek aan emotionele veiligheid. Het wordt vaak gezien als een stap naar persoonlijk herstel en groei.
Cijfers over hoeveel mensen breken met een familielid zijn er nauwelijks. Volgens een onderzoek van het Netwerk Notarissen in 2014 zou 38 procent van de Nederlanders geen contact meer hebben met één of meer familieleden.
In essentie breken kinderen met hun ouder(s) om een einde te maken aan hun lijdensweg, om in psychologische zin te overleven en vanuit de hoop dat ze eindelijk kunnen beginnen met een leven waarin ze zichzelf kunnen zijn.
Een onderzoek van Cornell University uit 2019 toonde vergelijkbare resultaten aan: 27% van de Amerikanen van 18 jaar en ouder heeft het contact met een familielid verbroken. Onderzoekers zeggen dat dit percentage waarschijnlijk nog hoger ligt, omdat veel mensen niet graag toegeven dat ze geen contact meer hebben met een familielid.
Kenmerken van emotioneel afwezige ouders zijn een gebrek aan interesse in de gevoelens van hun kind, weinig troost bieden, veel kritiek geven, afstandelijke interacties, en het bagatelliseren of negeren van emoties, wat leidt tot een afstandelijke band en een kind dat zich nooit goed genoeg voelt, onzeker is, moeite heeft met grenzen, en vaak emotioneel onbeschikbare partners aantrekt in het volwassen leven.
Jongvolwassenheid (18-35 jaar)
Een van de grootste uitdagingen bij het verliezen van een ouder in je twintiger- en begin dertigerjaren is dat veel mensen dan op eigen benen staan. Jongvolwassenen bouwen een carrière op, gaan studeren, verlaten het ouderlijk huis en vinden een levenspartner.
Kenmerken van narcistische ouders
Neem je verantwoordelijkheid, bied je excuses aan en maak het goed . Oefen in zelfvergeving voor het feit dat je geen perfecte ouder bent, en vergeef in sommige gevallen ook je volwassen kind voor zijn of haar gedrag. Sommige volwassen kinderen verbreken het contact omdat ze zich schamen voor hun gedrag. Vergeving kan dit helen.
Kan je dan afstand doen van de ouders? Afstand doen van ouders kan in principe niet. Wel zijn er mogelijkheden om in de buurt te komen. Allereerst is het mogelijk om aan de rechter te verzoeken om als 16-/17-jarige als volwassene te worden behandeld (handlichting).
De 40/70-regel is simpel: als je rond de 40 bent en je ouders bijna 70, is het de ideale tijd om dit soort gesprekken te beginnen . In deze fase kunnen je ouders hun wensen nog duidelijk verwoorden en kun je rustig plannen maken, zonder de druk van een plotselinge gezondheidscrisis.
Je kunt bijvoorbeeld alleen nog via sms met een familielid communiceren, lange telefoongesprekken vermijden of wel naar een feestelijke bijeenkomst gaan, maar de tijd die je met hen doorbrengt beperken. Weinig contact wordt vaak gebruikt om je mentale gezondheid te beschermen en tegelijkertijd een zekere mate van verbondenheid te behouden.
De zwaarste jaren met een kind zijn subjectief, maar onderzoek wijst vaak naar de eerste levensjaren ("tropenjaren") vanwege de fysieke en onvoorspelbare zorg, en de puberteit (ca. 12-14 jaar) door mentale en emotionele uitdagingen, terwijl andere peilingen ook leeftijd 8 als pittig bestempelen door de transitie naar zelfstandigheid, aldus www.oudersvannu.nl, www.libelle.be en www.kekmama.nl.
De werkelijke redenen waarom volwassen kinderen afstand nemen, hebben niets te maken met overvolle agenda's, maar alles met onopgeloste emotionele spanningen waardoor een bezoek voelt als een wandeling door een emotioneel mijnenveld. En het meest opmerkelijke is: de meeste ouders hebben geen idee dat ze deze omstandigheden creëren .
Emotioneel onbeschikbare ouders vertonen bepaalde patronen in hun interactie met hun kinderen. Ze bagatelliseren of negeren gevoelens vaak met opmerkingen als "je bent te gevoelig" of "het is niet zo erg". Ze vinden het moeilijk om emoties te erkennen en veranderen vaak van onderwerp wanneer gesprekken kwetsbaar worden.
Een toxische moeder herken je aan manipulatief gedrag, het gebruik van schuldgevoelens, weinig tot geen ruimte voor jouw gevoelens, constante kritiek waardoor je je nooit goed genoeg voelt, het centraal stellen van haar eigen behoeften, en het niet respecteren van jouw grenzen of identiteit, vaak met als doel controle te behouden en jou te laten presteren voor haar eigen status.
In de kern is de 7-7-7-regel precies wat de naam al zegt: besteed 7 minuten 's ochtends, 7 minuten na school of werk en 7 minuten voor het slapengaan aan een onverdeeld contact met je kind . Tijdens deze korte momenten is het doel niet productiviteit of het oplossen van problemen.
Je moet kinderen niet zeggen dat ze "stom," "vervelend," "niet huilen," of "zoals je broer/zus" zijn, omdat dit hun zelfbeeld schaadt; vermijd ook ""Omdat ik het zeg"" en ""Ik doe het wel even"" omdat dit autoriteit ondermijnt en onafhankelijkheid belemmert, focus op het gedrag in plaats van de persoon en erken hun gevoelens in plaats van ze te bagatelliseren.
Er bestaat geen universeel slechtste leeftijd om een ouder te verliezen. De adolescentie en jongvolwassenheid (ongeveer 12-25 jaar) worden echter vaak beschouwd als bijzonder kwetsbare periodes, omdat identiteitsvorming, emotionele ontwikkeling en zelfstandigheid nog in volle gang zijn. Rouw tijdens grote levensveranderingen kan een destabiliserend effect hebben.
Deze regeling is een 2 dagen/2 dagen/5 dagen/5 dagen-versie van een gelijkmatig verdeelde huisvesting = verblijfs-co-ouderschap. Zij beperkt de scheiding tussen het kind en elk van de ouders tot maximum vijf dagen. Dit wordt doorgaans goed verdragen door kinderen van 5 jaar of ouder.
Toch ontstaan veel vervreemdingen om andere redenen, zoals emotioneel misbruik of toxisch gedrag – termen die moeilijker te definiëren zijn – of verschillen in wereldbeeld. Het kan soms onaangenaam, zelfs vreselijk zijn om met je ouders om te gaan. En toch kan het verbreken van banden ook schadelijk zijn.
Wat is oudervervreemding? 'Bij een verstoorde ouder-kindrelatie is het systeem van het gezin uit balans. Het is een extreem voorbeeld hoe het kind uit beeld kan raken, terwijl zowel vader als moeder juist strijden voor het belang van het kind. Er is dus niet één ouder die het 'doet' of schuldig is.
Veelvoorkomende redenen waarom volwassen kinderen zich van hun ouders afkeren. Volwassen kinderen kunnen om talloze redenen afstand nemen van hun ouders. Ze kunnen een nieuwe relatie hebben of proberen grenzen te stellen . Ze kunnen een carrière of gezin beginnen en hun prioriteiten en focus moeten verleggen.
Narcisten gebruiken vaak zinnen om te manipuleren, de schuld af te schuiven en het slachtoffer te devalueren, zoals: "Jij bent te gevoelig," "Ik deed het alleen maar omdat jij me zo boos maakte," "Dat heb ik nooit gezegd," "Je bent jaloers," "Zonder mij red je het niet," "Iedereen vindt dat jij overdrijft," "Je maakt alles zo ingewikkeld," en "Je bent nergens goed voor". Deze zinnen zijn bedoeld om de realiteit te verdraaien (gaslighting), het zelfvertrouwen te breken en de ander afhankelijk te maken.
Er zijn verschillende manieren om narcisme in te delen, maar vaak worden grandioos/openlijk, kwetsbaar/verborgen, maligne (kwaadaardig) en filantropisch (altruïstisch) als de vier meest onderscheidende types genoemd, waarbij openlijke narcisten arrogant zijn en verborgen narcisten zich als slachtoffer voordoen, terwijl maligne narcisten wreed zijn en filantropische narcisten hun goedheid gebruiken om bewondering te krijgen.
Narcisme kenmerken