In 1942 besloot dictator Francisco Franco echter om de klok 1 uur vooruit te zetten, om zo dezelfde tijdzone te hebben als het Duitsland van Hitler en het Italië van Mussolini. Doordat Spanje sindsdien klimatologisch in de verkeerde tijdzone zit, schuift het hele dagritme op, zo ook de maaltijden.
Het weer speelt ook een cruciale rol in de eetgewoontes van Spanje laat op de avond . Vaak is het in de zomer gewoon veel te warm om te koken en te eten als de zon op is, dus is het gebruikelijk om te wachten tot na zonsondergang, wat rond 21:30 uur is. Dit blijkt ook uit het feit dat de eettijden in het land verschillen, afhankelijk van het klimaat.
De lunch, comida, wordt tussen 14.00 en 16.00 uur gegeten. Het is de belangrijkste maaltijd van de dag en daarom ook uitgebreider dan het avondeten, cena. Een typische lunch heeft meerdere gangen. De eerste gang is iets lichts, zoals salade of soep, terwijl de tweede gang een vis- of vleesgerecht is.
Het avondeten (cena) vindt in Spanje later plaats dan in enig ander land in Europa; de plaatselijke bevolking gaat rond 21.30 uur aan tafel. Dit is vaak een lichtere maaltijd, dus je kunt salades, aardappelomeletten (tortilla de patatas), gebakken aardappelen (patatas bravas) of vleeswaren op het menu zien staan.
De Spaanse keuken is rijk, divers en dankzij het Mediterrane dieet behoorlijk gezond. In Spanje koken ze met pure ingrediënten, noten en veel gezonde vetten. Ook eet men in Spanje veel zeevruchten, volkoren en verse producten, zaden en erg veel groenten en fruit.
Het laat eten in Spanje is een combinatie van historische, culturele en praktische factoren. De verschuiving naar de CET-tijdzone, de lange lunchpauzes, het warme klimaat, en de nadruk op eten als een sociaal moment hebben allemaal bijgedragen aan deze unieke gewoonte.
Lunch (La Comida) De middagmaaltijd of la comida, zoals het in Spanje heet, is de grootste maaltijd van de dag. Het is absoluut een grote maaltijd en bestaat meestal uit meerdere gangen en wijn.
In de zomer hanteert Spanje effectief de “dubbele zomertijd ” waarbij het om 22:30 uur ’s avonds nog licht is. Wie wil er dan naar bed? En dus doen de Spanjaarden dat niet!
Bovendien werken Spaanse werknemers doorgaans 11 uur per dag, van 9.00 tot 20.00 uur. Met het avondeten om 21.00 uur en een paar uur tv kijken, gaan ze meestal niet voor middernacht naar bed.
Twee kussen op de wang
Het wordt als onbeleefd beschouwd om dit niet te doen dus je zal zeker en vast veel begroetingskussen delen met niemand. Ook in Frankrijk en Italië is dit de gebruikelijke manier van begroeting maar niet in mijn thuisland. Hier wordt zelfs een omhelzing als té beschouwd.
Mannen moeten een lange broek dragen, geen korte broek. Rokken en jurken van vrouwen mogen niet korter zijn dan de knie en schouders moeten bedekt zijn. Wanneer het erg warm is, kan een sjaal om de schouders worden gegooid.
Het biedt niet alleen een praktische manier om de hitte te vermijden, maar ook een gelegenheid om samen te komen voor de lunch, om daarna te rusten of te ontspannen. Veel Spanjaarden houden siësta dan ook samen; je gaat uitgebreid lunchen met familie of vrienden.
In Spanje eten ze 's avonds pas laat. Aan het eind van de middag nemen Spanjaarden daarom vaak nog een zoete snack, la merienda. Dit is bijvoorbeeld een kop koffie met stukje taart of wat fruit. Rond 21:00 uur is het tijd voor het avondeten, la cena.
Spanje bevindt zich in de verkeerde tijdzone
Waarom? Nou, het gaat allemaal terug tot de Tweede Wereldoorlog . De toenmalige dictator van Spanje, Francisco Franco, besloot de klokken van het land op één lijn te brengen met nazi-Duitsland als een politiek gebaar van solidariteit. In tegenstelling tot andere Europese landen die na de oorlog terugkeerden, heeft Spanje zijn klokken nooit teruggezet.
Spanje is niet zo relaxed over maaltijden als je zou denken. Het Europese land staat al jaren bekend om zijn superlate dinertijd, meestal rond 22:00 uur, in combinatie met het landelijke beleid om halverwege de middag een siësta te houden.
Ze staan bekend om hun gastvrijheid en gastvrijheid thuis , maar vrienden ontmoeten in restaurants of bars is gebruikelijker in stedelijke omgevingen. Een iets meer informele benadering van stiptheid is typerend voor Spanje, een paar minuten te laat aankomen voor een diner is acceptabel.
Spaans ontbijt
De Spanjaarden beginnen hun dag graag met een licht broodje, zoals tostada con mermelade y mantequilla (geroosterd brood met jam en boter), pan con tomate (geroosterd brood met tomaten en olijfolie) of een croissant. Daarbij wordt vaak koffie met melk of chocolademelk gedronken.
Het lijkt erop dat het komt omdat het menselijk brein dezelfde hoeveelheid informatie wil communiceren, ongeacht de taal, en Spaans heeft gewoon meer lettergrepen per woord. In Spaanse films, net als in Engelse films, spreken ze snel, gebruiken ze veel slang, mompelen ze, is er achtergrondgeluid...
Ondanks de lange dag werken Spanjaarden slechts iets meer dan het Europese gemiddelde, 37,8 uur per week volgens de Europese Commissie. Ze krijgen echter wel minder slaap dan de meeste Noord-Europese tegenhangers, 7,13 uur per nacht volgens Public Health Maps.
Dit kan variëren van persoon tot persoon, maar over het algemeen gaan Spanjaarden tussen 23 en 1 uur 's nachts naar bed, staan ze tussen 7 en 9 uur 's ochtends op en streven ze naar gemiddeld 7 tot 8 uur slaap per nacht.
Wat is de reden voor deze Spaanse gewoonte? De belangrijkste oorzaak van het verschil in eetgewoonten heeft te maken met de tijdsindeling. Als de zon op haar hoogst staat, dat wil zeggen om 12 uur, geven de klokken in Spanje 13.30 uur aan. Die anderhalf uur achterstand op de 'natuurlijke' tijd dateert uit 1942.
Ontbijt (desayuno)
Hier in Spanje geeft men de voorkeur aan een zoet ontbijt. Dit bestaat dan uit cakejes zoals magdalena of een variëteit aan koekjes. Dit eten ze dan op aan de ontbijttafel met een kop chocomelk (cola cao) of koffie.
Zeevruchten en vooral schelpdieren, vlees, een breed scala aan kazen, smaakvolle kruiden zoals paprika en saffraan en zorgvuldig geselecteerde wijnen maken de lijst met ingrediënten die de essentie van de Spaanse keuken vormen compleet.
Paella is het nationale gerecht van Spanje, en komt uit het gebied rond Valencia. De basis bestaat uit rijst, saffraan en olijfolie, vaak aangevuld met kip, chorizo, mosselen, langoustines en doperwten.