Het altijd vertellen van je achtergrondverhaal (backstory) is een manier om context, betekenis en emotionele verbinding aan te brengen in je interacties. Het helpt anderen begrijpen waarom je op een bepaalde manier denkt, handelt of beslissingen neemt. MEDDICC +2
Achtergrondverhalen vormen het fundament van geloofwaardige personages en meeslepende fictie. Ze geven je lezers het gevoel dat er een heel leven schuilgaat achter elke handeling, elke keuze.
Een achtergrondverhaal is een verhaal waarin een journalist de achtergronden van het nieuws bespreekt.
Een nieuwe studie van Nature Communications over jagers-verzamelaarsstammen suggereert dat verhaaltjes vertellen helpt om kennis te verspreiden. De verhalen geven informatie over sociale normen, coördineren het gedrag van mensen en bevorderen de samenwerking.
Waarom zou ik mijn levensverhaal schrijven? Als je je levensverhaal schrijft geef je woorden aan wat er in je leven is gebeurd en aan hoe dat voor jou was. Door je herinneringen aandachtig te bekijken, ze op verschillende manieren uit te diepen en te beschrijven krijg je meer overzicht.
Er wordt algemeen aangenomen dat je een briljant brein nodig hebt om goed te kunnen schrijven. De waarheid is echter dat schrijven een vaardigheid is die iedereen kan beheersen met voldoende oefening, discipline en constructieve kritiek, ongeacht het IQ.
Schrijven is hersengymnastiek
De linker- en rechterhelft van onze hersenen werken samen. Diverse processen in de hersenen worden geactiveerd: motoriek, ruimtelijk inzicht, klank-tekenkoppeling, taal en emotie. En de motorische handeling van het schrijven ondersteunt het geheugen om lettervormen te onthouden.
Verhalen wekken authentieke emoties, aanwezigheid (het gevoel ergens te zijn) en gedragsreacties op door middel van corticale activiteit, spiegeling en neurale koppeling . Verhalen spreken in beelden, activeren onze rechterhersenhelft en prikkelen onze verbeelding, waardoor we nieuwe werelden en nieuwe manieren van zijn kunnen 'zien'.
Herhalend spreken, of steeds hetzelfde verhaal vertellen, is een veelvoorkomend en belangrijk teken van geheugenproblemen . Dit gedrag betekent echter niet per se dat iemand dementie heeft. Als iemand zich zijn woorden of handelingen niet meer kan herinneren, zal hij ze gewoon herhalen.
verhalenverteller. iemand die verhalen vertelt; verteller van verhalen iemand die voor zijn beroep of als taak in de gemeenschap verhalen vertelt Vaak iemand uit een gemeenschap met een hoofdzakelijk orale cultuur. Ook iemand die als professioneel verteller voor een publiek optreedt.
Omdat achtergrondinformatie het verhaal dient, is het belangrijk om deze op een zo impactvol mogelijke manier te onthullen . Je kunt achtergrondinformatie onthullen via flashbacks, herinneringen, gesprekken, afgeluisterde dialogen en belangrijke talismannen. Onthullingen over de achtergrond mogen echter nooit afleiden van het hoofdverhaal.
Gebeurtenissen en omstandigheden uit het verleden die bijdragen aan wat er nu gebeurt, kunnen de achtergrond worden genoemd, zowel in het echte leven als in fictie. Soms wordt de achtergrond expliciet beschreven, zoals de eenzame jeugd van een personage in een boek die helpt verklaren waarom hij of zij als volwassene moeite heeft om contact te leggen met anderen.
Goed toegepaste achtergrondverhalen kunnen je hele verhaal naar een hoger niveau tillen. Slecht toegepaste achtergrondverhalen kunnen de hele ervaring voor je publiek verpesten .
Een achtergrondverhaal voor je personage creëren.
Als je een personage schrijft, is een goede achtergrond essentieel om ervoor te zorgen dat het personage zo driedimensionaal mogelijk is. Als je superheld bijvoorbeeld op een boerderij is geboren en door een liefdevol echtpaar is opgevoed, kan dat een belangrijke reden zijn waarom hij of zij zo deugdzaam is .
Je personage schrijven
Gaandeweg zul je ze in verschillende scenario's moeten plaatsen die hen op de proef stellen, confronteren of zelfs breken, waardoor ze verder gaan dan wat ze dachten te kunnen (of wat ze zwoeren nooit te zullen doen), terwijl ze wel "in hun rol" blijven.
Effectieve storytelling principes omvatten een duidelijke structuur (begin, midden, einde), het creëren van herkenbare personages met conflict, het opwekken van emotie, authenticiteit en het hebben van een kernboodschap of 'waarom'. Zorg voor een sterke opening, houd het simpel en concreet, en eindig met een duidelijke call-to-action om je publiek te betrekken en een blijvende impact te maken.
ADHD-stimming is wanneer een persoon met ADHD zelfstimulerend gedrag vertoont door onbewust bepaalde geluiden en bewegingen te herhalen . Er zijn veel verschillende voorbeelden, waaronder op de lippen bijten, heen en weer wiegen, neuriën, tandenknarsen of kauwgom kauwen.
Repetitieve dwanghandelingen zijn terugkerende patronen en gedragingen die vaak voortkomen uit onverwerkte en diepgewortelde emotionele pijn of trauma's uit het verleden. De dwang om bepaalde handelingen te herhalen kan ook worden veroorzaakt door een psychische aandoening zoals een obsessief-compulsieve stoornis (OCS) .
Dit is waarom narcisten verhalen herhalen: Narcisten hebben de neiging om dezelfde verhalen en argumenten te herhalen . Ze vertellen vaak verhalen die hun vermeende positieve eigenschappen benadrukken, zoals heldhaftigheid of succes, om lof en bewondering van anderen te ontvangen en om bevestiging te zoeken.
De gouden regel bij het vertellen van verhalen: laat het zien, vertel het niet .
Of je nu mondelinge verhalen gebruikt om een live publiek te boeien, schriftelijke verhalen om complexe verhalen over te brengen, visuele verhalen om meeslepende ervaringen te creëren, of digitale verhalen om een wereldwijd publiek te betrekken en ermee te interageren, het aanscherpen van je vaardigheden op deze gebieden zal je helpen een effectievere ... te worden.
Verhalen spreken een groter deel van de hersenen aan dan feiten; ze zorgen voor neurale verbindingen, waardoor de hersenen van de lezer synchroon lopen met die van de verteller . Emotionele en goed gestructureerde verhalen kunnen chemicaliën zoals oxytocine, cortisol en dopamine vrijmaken, die empathie, concentratie en geheugen versterken.
Hersenaandoeningen uiten zich via diverse symptomen zoals plotselinge, hevige hoofdpijn, verwardheid, problemen met praten (verwarde spraak), verlamming of krachtverlies in een arm/been, gezichts- of evenwichtsproblemen, geheugenverlies, en gedragsveranderingen, waarbij de specifieke klachten afhangen van de locatie en aard van de aandoening (bv. beroerte, tumor, dementie, ontsteking), en vaak zowel zichtbare (beweging) als onzichtbare (denken, emoties) gevolgen hebben.
Een Amerikaanse studie bij volwassenen laat géén verband zien tussen de leesbaarheid van het handschrift en intelligentie. En uit een studie uit 2013 blijkt juist dat kinderen met een slordig handschrift ook vaak een lagere IQ-score hebben en het minder goed doen op school.
De '2, 7, 30-regel' voor het geheugen is een strategie die je kunt gebruiken bij het leren van een nieuwe vaardigheid of informatie . Nadat je de vaardigheid hebt geleerd, evalueer je je geheugen twee dagen later, vervolgens zeven dagen later en tot slot nogmaals dertig dagen na de eerste dag waarop je de vaardigheid hebt geleerd.