MS (Multiple Sclerose) bevindt zich in het centrale zenuwstelsel, oftewel de hersenen en het ruggenmerg. Het is een ziekte waarbij het afweersysteem de beschermlaag (myeline) rondom zenuwen aanvalt en beschadigt. Dit veroorzaakt ontstekingen en littekens die de communicatie tussen de hersenen en de rest van het lichaam verstoren. Hersenstichting +4
De ziekte MS begint meestal (in 80% van de gevallen) met 'schubs'. Bij een schub ontstaan vrij plotseling neurologische klachten die minstens 24 uur aanhouden. Een schub wordt meestal gevolgd door een remissie. Deze duren soms maar enkele minuten en verdwijnen daarna weer.
Er zijn verschillende vormen van MS: relapsing remitting MS, secundair progressieve MS en primair progressieve MS.
De symptomen van MS kunnen heel verschillend zijn voor iedereen. Soms heb je moeite met lopen, soms is het moeilijker om goed te zien of voelen. Je kunt ook last krijgen van leerproblemen, vermoeidheid of sombere gevoelens.
Er zijn geen plotselinge verslechteringen en verbeteringen (schubs). Circa 10 tot 15% van de patiënten met MS heeft deze vorm van de ziekte.
Hieronder staan veel voor komende klachten.
De symptomen van NMOSD kunnen soms lijken op symptomen bij MS, maar het is belangrijk om het onderscheid tussen NMOSD en MS te maken, omdat het beloop en de behandeling anders zijn. NMOSD is zeldzaam, en komt veel minder vaak voor dan MS.
Elke dag krijgt iemand in Nederland te horen dat hij of zij MS heeft. Vrouwen hebben een meer dan tweemaal grotere kans op MS dan mannen. Over het algemeen ontstaat MS tussen het twintigste en veertigste levensjaar. Bij mensen die op latere leeftijd MS krijgen is het aantal mannen en vrouwen ongeveer gelijk.
Dunne-vezel-neuropathie, luidde dit keer de diagnose. “Het zusje van MS waarbij zenuwtakjes in het lichaam afsterven”, licht Berry toe. Steken, speldenprikken en tintelingen.
Een lichte vorm van MS (Multiple Sclerose), ook wel benigne MS genoemd, kenmerkt zich door weinig tot geen ernstige beperkingen en lange periodes zonder aanvallen (schubs), waardoor het ziekteverloop rustig blijft, en ongeveer 10% van de mensen met MS dit ervaart, vaak zonder progressieve achteruitgang over lange tijd. Hoewel de ziekte aanwezig is, blijven de zenuwcellen grotendeels onbeschadigd, en de EDSS-score (een maat voor beperkingen) blijft laag (≤3) na 10 jaar of langer.
MS in de benen voelt vaak als spierzwakte, zwaarte, stijfheid, tintelingen, doofheid, of een 'slapend' gevoel, waardoor lopen en bewegen lastig kan zijn; het kan aanvoelen als slap en zwaar, alsof je op tenen loopt, of als stekende pijn door spasmen en overbelasting, met schokken bij vooroverbuigen (Lhermitte-teken) als gevolg van zenuwschade, en is onvoorspelbaar.
Wat moet de huisarts weten als ik MS heb? Ook na de diagnose is contact met de huisarts belangrijk. De behandeling van MS bespreek je vooral met je neuroloog en MS-verpleegkundige. Maar voor sommige klachten kun je nog steeds terecht bij de huisarts, zoals vermoeidheid, minder eetlust of psychische problemen.
Een clinically isolated syndrome (CIS) is een aanval met klachten die lijken op MS. Je kunt bijvoorbeeld last hebben van loopproblemen of oogklachten. Het kan zijn dat je geen nieuwe aanvallen meer krijgt en dat je goed herstelt. Er is ook een kans dat je later alsnog MS krijgt.
De persoon loopt alsof hij of zij dronken is, met de voeten uit elkaar, slingerend en af en toe leunend. De medullaire vormen worden voornamelijk gekenmerkt door paraparese (zwakte van beide benen, vaak asymmetrisch), die geleidelijk verloopt, en door spasticiteit, die meer uitgesproken kan zijn dan de spierzwakte.
Er is een verband tussen een verhoogde hoeveelheid sNfL-eiwit in het bloed en nieuwe of groter wordende laesies (schade) in de hersenen. Mensen die veel van dit eiwit in het bloed hebben in een vroeg stadium van MS, lopen meer risico op invaliditeit door MS.
De relatie tussen stress en MS is niet helemaal duidelijk. Er zijn onderzoeken waaruit blijkt dat stress een trigger voor MS kan zijn. Ontstekingen zijn immers een onderdeel van de stressreactie.
Bestaande klachten kunnen ook plotseling verergeren door koorts, een infectie of heftige warmte. In dit geval zijn de klachten tijdelijk en verdwijnen binnen een paar uur tot paar dagen. Men spreekt dan van een pseudoschub.
Veelvoorkomende klachten bij een schub zijn: verminderd gezichtsvermogen, stoornissen in het gevoel, minder kracht in armen of benen, stuurloosheid, moeite met toiletgang of moeite met praten. De klachten herstellen meestal vanzelf, maar dat heeft tijd nodig, variërend van dagen tot weken en soms zelfs maanden.
De vier vormen zijn: clinically isolated syndrome (CIS), relapsing remitting MS (RRMS), secundair progressieve MS (SPMS) en primair progressieve MS (PPMS).
Multiple sclerose (MS) is een chronische aandoening aan het centrale zenuwstelsel dat bij 1 op de 1000 mensen in Nederland voorkomt. Omdat de precieze oorzaken van MS nog niet duidelijk zijn, zijn er geen behandelingen beschikbaar die de ziekte echt kunnen genezen, wel minder actief maken.
Er zijn zenuwziekten die geen MS zijn, maar er wel op lijken. Een daarvan is NMOSD. Bij deze ziekte zijn de aanvallen meestal ernstiger dan bij MS. NMOSD is een ziekte van het centrale zenuwstelsel.
Soms zitten er wel maanden of jaren tussen 2 aanvallen. Sommige mensen hebben een milde vorm van MS met weinig blijvende symptomen terwijl anderen juist sneller achteruit gaan. Deze onzekerheid over de toekomst is vaak erg lastig. Bij een deel van de mensen met RRMS gaat de ziekte er na een aantal jaren anders uitzien.
Je kunt naar een oogarts als je last hebt van je ogen of problemen ervaart met je zicht bij MS, multiple sclerose. Een oogarts kan verschillende onderzoeken doen om meer te weten te komen over je klachten. Dit leidt tot een diagnose, waarvoor een oogarts een behandeling kan bedenken.
Fibromyalgie is een chronische neurologische aandoening die pijn in het hele lichaam veroorzaakt. De symptomen kunnen lijken op die van multiple sclerose , en fibromyalgie kan als alternatieve diagnose worden overwogen wanneer uw arts uw aandoening onderzoekt.
Bij lokale sclerodermie raken je inwendige organen niet aangetast en heb je ook meestal geen last van het fenomeen van Raynaud. Deze vorm heet 'systemische sclerose' omdat je hele lichaam (je systeem) bij de ziekte betrokken is.