Ja, zwarte gaten kunnen de tijd (en ruimte) extreem buigen. Volgens Einstein's algemene relativiteitstheorie vertraagt de zwaartekracht van een zwart gat de tijd enorm, een fenomeen dat tijdsdilatatie wordt genoemd. Hoe dichter je bij de 'gebeurtenishorizon' komt, hoe langzamer de tijd tikt ten opzichte van een verre waarnemer. Telescoop.nl +1
Zwarte gaten trekken niet alleen materie naar binnen; hun immense zwaartekracht buigt de ruimtetijd zo sterk dat de tijd zelf vertraagt . Hoe dichter je bij een zwart gat bent, hoe langzamer je klok tikt in vergelijking met iemand die zich ver weg bevindt.
Een zwart gat is een object in de ruimte waar de zwaartekracht zo sterk is dat niets kan ontsnappen, zelfs licht niet. Het kan van alles opslokken, ook sterren en planeten.
Volgens Einsteins theorie wisselen tijd en ruimte als het ware van plaats binnen het zwarte gat. Binnenin het zwarte gat trekt de tijdstroom zelf vallende objecten naar het centrum ervan . Geen enkele kracht in het universum kan deze val stoppen, net zomin als wij de tijdstroom kunnen stoppen.
Het komt door de snelheid die een satelliet heeft ten opzichte van het aardoppervlak. Volgens de relativiteitstheorie zal de klok in de satelliet langzamer lopen ten opzichte van een klok op het aardoppervlak. Als je de snelheid van de satelliet weet kun je ook uitrekenen hoeveel de klok achterloopt.
In dit geval vervormt de ruimtetijd zo sterk dat 1 uur in de buurt van het zwarte gat kan overeenkomen met jaren, of zelfs eeuwen, ver weg. Daarom was in Interstellar 1 uur op de planeet nabij Gargantua gelijk aan 7 jaar op aarde !
Een dag duurt zo'n 86.400 seconden, 2020 kende 28 dagen die de kortste waren sinds wetenschappers in 1960 nauwkeurige metingen begonnen te verrichten. Allemaal korter dus dan 86.399.999 seconden en de kortste, 19 juli, was 1,47 milliseconden – duizendsten van een seconde – korter.
Van het superzware zwarte gat in de kern van ons Melkwegstelsel, op een afstand van zo'n 26.000 lichtjaar, hebben we dus niets te vrezen. Ook de talloze kleinere stellaire zwarte gaten die door het Melkwegstelsel bewegen zijn ongevaarlijk, behalve natuurlijk wanneer er één toevallig recht op ons zonnestelsel afvliegt.
Objecten in de ruimte blijven oneindig lang in beweging door de afwezigheid van wrijving en andere weerstandskrachten. Het principe dat dit fenomeen verklaart, is Newtons eerste bewegingswet, ook wel bekend als de wet van de inertie.
Dit is waarom TON 618 zo interessant is voor astronomen: met een ultramassief zwart gat van 66 miljard zonsmassa's ligt het boven Kings schatting van de maximale limiet (50 miljard zonsmassa's) voor een niet-roterend zwart gat .
Het is de op vier na grootste planeet in het zonnestelsel. Zo'n hemellichaam krijg je niet zomaar vernietigd. Over nog eens 4,6 miljard jaar, wanneer de zon het einde van zijn leven nadert en begint op te zwellen tot een rode reuzenster, zal de aarde er nog steeds zijn.
In al die tijd is zoiets nog nooit gebeurd. Kijk naar de cijfers: het dichtstbijzijnde zwarte gat bevindt zich op 1500 lichtjaar afstand. En nee, het komt niet onze kant op . En zelfs als dat wel zo was, zou de reis miljoenen jaren duren.
De Hubble-radius van het waarneembare universum is gelijk aan zijn Schwarzschild-radius. Dus als je ver genoeg uitzoomt, zou ons universum als een zwart gat kunnen worden beschouwd. Nee, want er is geen singulariteit waar het hele universum naartoe gaat.
Zwarte gaten vormen natuurlijke tijdmachines die reizen naar zowel het verleden als de toekomst mogelijk maken . Maar verwacht niet dat je binnenkort terug kunt reizen naar het tijdperk van de dinosaurussen. Op dit moment beschikken we niet over ruimtevaartuigen die ons in de buurt van een zwart gat kunnen brengen.
Zwarte gaten hebben een ruimte die zo op zichzelf is gekeerd dat alles samenkomt in een singulariteit in het midden en niets kan ontsnappen. Maar de ruimte van het universum is eigenlijk plat. Aan de randen van het waarneembare universum vertrekken en ontsnappen hele sterrenstelsels.
Voorwaarts tijdreizen, buiten de gebruikelijke tijdsbeleving, is een veelvuldig waargenomen fenomeen en wordt goed begrepen binnen het kader van de speciale relativiteitstheorie en de algemene relativiteitstheorie.
Helaas is het antwoord: " Helemaal niet lang ." Binnen slechts 10 tot 15 seconden zou iemand in de ruimte zonder ruimtepak bewusteloos raken door zuurstofgebrek. Zelfs als ze hun adem inhouden, zouden hun longen uitzetten en scheuren voordat hun bloed en andere lichaamsvloeistoffen zouden gaan koken, met enorme schade tot gevolg.
Astronomen, onder wie de Amsterdamse hoogleraar Ralph Wijers, rapporteren morgen in twee Nature-papers over de ontdekking van het verste astronomische object ooit: gammaflits GRB 090423.
In Interstellar draait Millers planeet dicht om het zwarte gat Gargantua, waar de zwaartekracht zo sterk is dat de tijd veel langzamer verloopt. Dit is gravitationele tijdsdilatatie, een voorspelling van Einsteins relativiteitstheorie. Op de planeet is één uur ongeveer gelijk aan zeven jaar buiten het zwarte gat .
Het moment waarop dit gebeurt, hangt af van de grootte van het zwarte gat. Hoe groter het is, hoe langer je kunt overleven. Het zwarte gat waar je nu naartoe valt, is bijna net zo groot als ons zonnestelsel. Je kunt pijnloos door het oppervlak ervan heen, maar daarna is je leven binnen enkele uren voorbij.
De onderzoekers zeggen dat de atmosfeer nog zeker een miljard jaar een hoog zuurstofgehalte zal hebben, waarna het fors zal dalen tot het niveau van de zuurstofcrisis zo'n 2,4 miljard jaar geleden.
Sterren tussen 10 en 25 keer de massa van de zon eindigen hun leven als kleine, supercompacte neutronenster; sterren die meer dan 25 keer zo zwaar zijn als de zon eindigen als zwart gat.
De planeet heet K2-18b en werd ontdekt met de James Webb-ruimtetelescoop. Hun onderzoek heeft hen doen geloven dat er een kans van 99,7% is dat de waargenomen moleculen de mogelijkheid van leven zouden kunnen aantonen. Sterrenkundigen hebben twee moleculen in de atmosfeer van de planeet ontdekt die hun theorie ondersteunen.
Astronauten nemen dagelijks een sponsbad met twee washandjes, één om te wassen en één om af te spoelen, en gebruiken shampoo die niet hoeft te worden uitgespoeld om hun haar te wassen.
Zo worden astronauten in Europa of Amerika over het algemeen beter betaald dan hun Russische collega's. Het gemiddelde salaris van een astronaut ligt op € 9.050 bruto per maand. Ter illustratie: het startsalaris ligt vaak rond de € 6.000 en ervaren astronauten zullen tot soms wel € 12.100 verdienen.