Vrouwtjes Kunnen Ook Praten! Het vereist misschien wat meer geduld en consistentie, maar met de juiste aanpak kunnen ook vrouwelijke parkieten indrukwekkende sprekers worden.
Dit is een goede observatie. Mannelijke parkieten kunnen vrij goed leren praten; vrouwelijke parkieten leren over het algemeen niet praten .
Sommige soorten parkieten, zoals valkparkieten en halsbandparkieten, staan erom bekend dat ze meer vatbaar zijn voor het leren van menselijke spraak en geluiden. Andere soorten, zoals grasparkieten, zijn ook in staat om te praten, maar dit komt minder vaak voor en is afhankelijk van het individuele dier.
Mannetjes zijn veel betere praters dan vrouwtjes (hoewel sommige vrouwtjes geleerd kunnen worden ). Een parkiet die vingergetraind is (dwz. zonder angst op uw vinger zal zitten) en volledig ontspannen is in uw gezelschap, zal gemakkelijker praten dan een minder 'tamme' vogel. Praat vanaf het begin tegen uw parkiet.
Het bepalen van het geslacht van een parkiet is niet zo eenvoudig. Zowel mannetjes als vrouwtjes (ook wel pop genoemd) hebben namelijk bonte veren. Het geslacht is alleen te herkennen aan de washuid en neusdop, die bij de mannetjes normaal gesproken bij mannetjes blauw van kleur is en bij popjes bruin.
Bij het vrouwtje (de pop) zijn de kleuren van lichaam en staart lichter grijs dan bij de man. Ook heeft zij aan de onderkant van de staartveren en vleugelpennen een lichtgele aftekening van dwarse, gegolfde lijnen. De snavel is bij beide donkergrijs met een lichtgrijze neusdop.
Sociaal gedrag en verzorging
Je houdt deze parkieten wel het best niet alleen, om gedragsstoornissen te voorkomen. Tegelijk is het beter om ze niet te veel te knuffelen of te aaien. Grasparkieten zijn stiller dan andere papegaaiachtigen, hoewel ze nog erg kunnen kwetteren als ze samen zitten.
Hennetjes bijten vaak meer dan hanen, dus dit kan een probleem zijn als je een beetje nerveus bent. Ze bijten ook harder, en terwijl een mannetjesbeet meestal geen probleem is, kan een vrouwtjesbeet soms pijnlijk zijn. (Zie Taming Budgies Not to Bite, hieronder).
Ja, veel van hen zullen het goed met elkaar kunnen vinden, maar als je van plan bent om twee vrouwtjes samen te huisvesten, heb je een vluchtkooi nodig zodat ze genoeg ruimte hebben om te voorkomen dat ze territoriaal worden.
Maakt de vogel een knorrend, piepend of krakend geluid dan duidt dit vaak op een luchtweginfectie. Het behandelen van dit probleem is dan ook een pré en de desbetreffende vogel moet dan meteen apart gezet worden voor het de rest ook aansteekt want een infectie aan de luchtwegen is vaak besmettelijk!
Kies een rustige, schaduwrijke plek, bij voorkeur bij een venster, zodat de vogels natuurlijke lichtinval hebben en beweging zien. Plaats de kooi bij voorkeur met een kant tegen een muur, zodat de dieren zich veilig voelen. Parkieten houden van interactie en afwisseling.
De sleutel is herhaling! Net als bij het leren praten van een baby, herhaal woorden terug naar uw vogel terwijl ze u proberen te imiteren . Zeg de woorden duidelijk en vaak, en voor u het weet, krijgt u misschien een "Hallo" terug! Parkieten praten als teken van genegenheid en aandacht voor hun eigenaren.
Zingen. Parkieten maken allerlei geluiden: tsjirpen, kwetteren, fluiten, trilgeluiden en nabootsingen van geluiden die ze hebben opgevangen (zoals stemmen van mensen). Vaak zingen parkieten samen, om vast te stellen of alles goed is en iedereen veilig is. Zingen is altijd een goed teken.
Houd uw vinger wat uit de buurt van uw vogel zodat hij moet fladderen om erop te springen.Blijf het door u gekozen woord of gefluit herhalen. Als het erop lijkt dat uw vogel niet weer wat hij moet doen, duw dat met uw vinger tegen zijn buik en houd hem meer verder weg, gewoon een paar centimeter.
Begroet uw parkiet met 'hoi' en zeg 'tot ziens' tegen hem als u de kamer verlaat. Door deze woorden te herhalen elke keer dat u hem begroet of verlaat, leert hij deze woorden en wat ermee geassocieerd wordt.
Mannelijke parkieten zijn de beste praters, en de kans dat ze tussen de vier en zes maanden oud worden is het grootst. Er is echter geen garantie op succes. Sommige parkieten lijken geprogrammeerd te zijn op menselijke geluiden, terwijl andere wel wat beters te doen hebben.
Vogels kunnen niet praten zoals mensen. Zelfs een papegaai aapt alleen maar onze geluiden na en weet niet wat ze betekenen (althans, dat denken we bijna zeker te weten). Vogels communiceren wel met elkaar, maar op een andere manier. Met zang (dit is mijn territorium!), met allerlei roepjes (pas op, een kat!).
Mannelijke en vrouwelijke parkieten bij elkaar houden
Als de hulpmiddelen niet beschikbaar zijn, kunnen twee (of meer) vogels gelukkig en celibatair samenleven . Het castreren van uw parkieten is geen goede optie – de vogels sterven vaak na de operatie.
De meeste grasparkieten zijn dol op de jonge bladeren van de paardenbloem, vogelmuur en vlierbessen. Ze knabbelen graag aan de schors van verse takken en van fruitbomen. Daardoor onderhoudt je gevederde vriend zijn snavel en doet hij aan fitness, omdat hij zich door de takken beweegt.
Parkieten zijn van nature zelden agressief: hun woede-uitbarstingen komen en gaan snel. Ze kunnen vechten om eten en botsen vaak kortstondig over vrienden, speelgoed of territorium; maar dit is allemaal normaal in de parkietengemeenschap. In 99% van de gevallen hebben deze agressieve uitbarstingen te maken met eten, persoonlijke ruimte of paring.
Mannelijke parkieten zijn meestal socialer en makkelijker te benaderen . Ze zullen je aandacht trekken door alledaagse woordenschat te imiteren, te fluiten of lange melodieën te zingen.
Zodra uw nieuwe vogel in zijn kooi zit, benader hem dan langzaam en sta dichtbij zodat hij kan wennen aan uw aanwezigheid. Praat met een zachte, kalmerende stem tegen hem en beweeg uw armen en handen langzaam naar de kooi terwijl u blijft praten .
Hoe vaak mag ik mijn parkietjes trosgierst geven? Ongeveer tweemaal per week is voldoende. Als je het dagelijks zou geven is de kans groot dat je vogels hun hoofdvoeding niet goed meer opeten en mogelijk tekorten oplopen.
Geluiden. Fluiten of praten betekent dat je vogel blij is in jouw huis. Wanneer je vogel erg vocaal is wanneer je de kamer in komt lopen, betekent dit dat jouw vogel blij is dat je thuis bent. Wanneer je vogel met zijn snavel klappert en spint, betekent dit dat je vogel met je wil spelen.
De makkelijkste vogels zijn de kromsnavels, zoals valkparkietjes, agapornissen en forpussen.