Paardenmest is uitstekend voor de tuin, mits goed gecomposteerd. Het verbetert de bodemstructuur, bevordert het bodemleven en voegt voedingsstoffen (stikstof, fosfor, kalium) toe. Verse mest is te "scherp" en kan plantenwortels verbranden; laat het daarom minstens 6-12 maanden rotten of composteer het.
Paardenmest is een warmere meststof dan koemest: er wordt bij de vertering van de meststof veel warmte afgegeven. Daarom wordt paardenmest soms in de plantgaten gedaan van planten die graag warme voeten hebben om te groeien zoals komkommer maar ook tomaten, paprika en aubergines.
Gebruik altijd gecomposteerde paardenmest; verse mest kan schade veroorzaken en is minder veilig. Breng een laag aan van 2-3 cm per m2 bij moestuinbedden of gazononderhoud, en laat de mest volledig integreren in de bodem voordat je planten of gazon opnieuw laat groeien.
Groenten zoals tomaten, paprika's en komkommers verdragen geen paardenmest. Het hoge stikstofgehalte van verse mest kan de stengels en wortels van planten verbranden, vooral bij tere planten zoals sla en radijs. Wortelgroenten zoals aardappelen en wortelen zijn hier bijzonder gevoelig voor.
Verse paardenmest is nog te 'heet' omdat het volop aan het composteren is. Dit proces stoot warmte af en kan plantenwortels beschadigen. Laat verse paardenmest minimaal 2-3 maanden narijpen voordat je het in de tuin gebruikt. Pas dan is het veilig als mulch of bodemverbeteraar.
Voordelen paardenmest als mulchlaag
Paardenmest is een uitstekende bodemverbeteraar, want deze mest is rijk aan vezels en structuur. Toch heeft paardenmest een 'slechte' naam, 'Verse' paardenmest zit namelijk bomvol onkruidzaden. Lastig als je hiermee sier- of moestuin ermee wilt bemesten.
Paardenmest verbetert de bodemstructuur en luchtcirculatie in de moestuin. Het is rijk aan essentiële voedingsstoffen zoals stikstof, fosfor en kalium. Stimuleert nuttige micro-organismen voor een gezonde bodem en plantengroei. Helpt vocht vast te houden, wat cruciaal is voor gewasgezondheid.
Koemest en paardemest
Die is van nature stikstofrijk en zuur en daardoor een goede optie voor hortensia's. Maar ook in dit geval krijgt je hortensia alleen de groeibevorderende stikstof. Voor een bloemenzee is een mix van voedingsstoffen nodig.
Paardenmest composteren duurt een half jaar
Composteren is een proces van geduld hebben, want het kan wel zes maanden tot een jaar duren voordat de mest is gecomposteerd. Je moet de paardenmest dus lang laten rusten tezamen met organisch tuinafval en keukenafval voordat het bruikbare compost is.
Ook de beukenhaag bemesten met paardenmest is een uitstekend idee. Dit wordt zelfs vaak als beste keuze gezien, omdat paardenmest meer stro bevat en daardoor de meststoffen beter weet te binden. Het zorgt voor een betere structuur van de grond.
De gemeente laat weten dat er geen opruimplicht voor paardenpoep is omdat 'het opruimen van paardenmest door de berijder onveilige situaties in het verkeer kan veroorzaken'. 'Het paard moet namelijk eerst veilig worden gesteld voordat voldaan kan worden aan de opruimplicht.
Je bemest je tuin het beste in het voorjaar (maart/april) voor de groeispurt en eventueel een tweede keer in de zomer (juni/juli), stop met bemesten na half augustus zodat planten zich voor de winter kunnen voorbereiden. Bemest bij voorkeur op een koele, vochtige dag, eventueel met regen op komst, en harken de mest door de bovenlaag of geef water.
Een effectieve oplossing voor het afvoeren van paardenmest is het inschakelen van een mestspecialist. Deze mestbedrijven zijn gespecialiseerd in het afvoeren van verschillende soorten mest, waaronder paardenmest. Ze bieden flexibele ophaaldiensten en kunnen de mest afvoeren op momenten die voor u het beste uitkomen.
Paardenmest: gebruik geen verse paardenmest, dat kan je planten verbranden. Best is de paardenmest twee jaar oud en leg je een dunne laag op de bodem. Champost: is afkomstig van het telen van champignons. Champost bevat veel kalk en is daarom perfect voor gebruik rond bijvoorbeeld lavendel.
Eigen rozenstruiken kunnen ook goed bemest worden met afgezette paardenmest. Vergeleken met andere planten hebben rozen verhoudingsgewijs veel magnesium nodig. Magnesium is nodig voor de vorming van sterke, wat hardere bladeren die minder gevoelig zijn voor aanvallen van ziekten of plagen.
Paardenmest is een topper als het gaat om betaalbare, duurzame en organische meststoffen voor zowel moestuinen, siertuinen als fruitbomen. Het stimuleert het bodemleven en verbetert de bodemstructuur, wat ideaal is voor schimmels, bacteriën en andere bodembewoners.
Je mag geen paardenmest als bodemverbeteraar in de buurt van water verspreiden. Het kan een gezondheidsrisico vormen en het milieu schaden. Je moet je aan de regels houden voor zowel nitraatgevoelige zones als voor andere gebieden.
Paardenmest bevat veel stikstof in verhouding tot de andere aanwezige mineralen. Dit zorgt ervoor dat planten met een voorkeur voor stikstof (zoals Engels raaigras en brandnetel) het voornamelijk goed doen op een weiland bemest met pure paardenmest.
Het gebruik van verse paardenmest
Verse mest is niet geschikt om direct op planten te gebruiken, omdat het de wortels zal verbranden en het strooisel nog niet is afgebroken . Voeg verse mest alleen toe aan grond die de komende zes tot twaalf maanden niet voor het kweken van gewassen wordt gebruikt, afhankelijk van het type strooisel.
Vooral zuurminnende planten kunnen baat hebben bij koffiedik. Denk aan hortensia's, rododendrons, azalea's en blauwe bessen.
Door bij een roze bloeiende struik in februari-mei 'hortensiablauw' (aluin of aluminiumsulfaat) in de grond te harken verkleuren de bloemen blauw. Zorg bovendien voor zure grond (turf toevoegen), giet bij voorkeur met regenwater en geef weinig mest.
Waterplanten zoals waterlelies en waterhyacinten halen hun voeding uit het water en hebben daarom geen meststoffen in de bodem nodig. Daarmee kunnen ze ook reageren op het gebruik van koemest. Planten die gedijen in arme grond, zoals lavendel en rozemarijn, hebben ook geen koemest nodig.
Overmatige toepassing van mest op de bodem kan leiden tot uitspoeling van voedingsstoffen en verhoogd verlies door afwatering . Bovendien kan mest oplosbare zouten en andere mineralen bevatten, zoals arseen, koper en zink, die in overmatige hoeveelheden een negatieve invloed kunnen hebben op de bodem- en waterkwaliteit.
Bacteriële ziekteverwekkers: Hoewel ernstige infecties door paardenmest zeldzaam zijn, kunnen bepaalde bacteriën zoals Salmonella en E. coli aanwezig zijn. Mensen kunnen ziek worden als deze bacteriën via snijwonden, de mond of slijmvliezen het lichaam binnendringen. Parasitaire risico's: Rondwormen en andere parasieten kunnen in verse mest leven.
,,Naast de praktische bezwaren kleven er ook veiligheidsrisico's aan het opruimen van de poep. Een paard is een vluchtdier en veelal ook groot. Even veilig op- en afstappen midden op de openbare weg is daarom vaak geen optie.”