De watervoerende laag krijt, kalksteen, mergel, zandsteen; grind; zand; leemhoudend zand, kleihoudend zand.
Kalksteen is sedimentair gesteente dat ontstaan is door de opeenhoping van stoffelijke overblijfselen van in zee levende organismen. Daarmee bestaat kalksteen grotendeels uit calciumcarbonaat en waardoor men er ook regelmatig fossielen in terugvindt.
Een aquifer - van het Latijnse aqua en ferre: water en dragen - is een watervoerende laag in de ondergrond (bijvoorbeeld zand). Vanuit een aquifer kan water gewonnen worden via een bron.
Kalksteen is oplosbaar
Kalksteen lost gemakkelijk op in zuur water. Omdat veel van ons regenwater zuur is wordt kalksteen vaak snel aangetast. Dat is goed te zien aan kerken die van kalksteen zijn gebouwd. Beelden vervagen en muren vertonen gaten.
De grondstof voor de productie van kalk is kalksteen dat in deze landen praktisch onbeperkt voorradig is. De kalksteen wordt gewonnen in groeven. Na de winning wordt de kalksteen gebroken en vervolgens gebrand in kalkovens.
Ja, in principe kan kalkzandsteen tegen vocht. Sterker: het is in staat vocht op te nemen en gecontroleerd weer af te staan. Maar als u kalkzandsteen verwerkt in regenachtige omstandigheden, is het mogelijk dat het te veel vocht opneemt en gaat verkleuren of gaat 'zwemmen'.
Voor kleinere aquaria zijn kleinere stenen geschikt, terwijl grotere aquaria baat hebben bij grotere, opvallendere stenen. Kies stenen die passen bij de esthetiek van je aquascape en de natuurlijke omgeving die je wilt nabootsen.
Kalksteen wordt veel gebruikt tijdens de productie van bouwmaterialen. Portlandklinker, de belangrijkste grondstof voor portlandcement, bestaat voor ongeveer 70% uit kalksteen. Kalksteen wordt ook gebruikt in de hoogovens bij de productie van staal, om onzuiverheden als silica te kunnen verwijderen.
Kalksteen, voornamelijk samengesteld uit het mineraal calciet (CaCO3), wordt beschouwd als onoplosbaar in zuiver water. De oplosbaarheid van kalksteen neemt echter toe in de aanwezigheid van zuur vanwege een chemische reactie die calciumcarbonaat omzet in meer oplosbare verbindingen, zoals calciumchloride .
De hoogte van het kalkgehalte heeft te maken met waar het water vandaan komt en wat ermee wordt gedaan. Er zit geen kalk in regenwater. Het water wat uit de hemel valt is vrij van calcium en magnesium. Ons kraanwater is afkomstig uit grondwater en rivierwater.
Een aquifer is een lichaam van poreus gesteente of sediment dat verzadigd is met grondwater . Grondwater komt een aquifer binnen als neerslag door de grond sijpelt.
Vaak komt wateroverlast voor op leem of kleigrond. Door deze stevige bodem kan het water minder snel wegzakken. Dit kun je verhelpen door een laag zand of compost op de grond aan te brengen. Door dit een keer per jaar te doen kun je extreme wateroverlast al snel voorkomen.
Aquifers bevinden zich van vlak onder het oppervlak tot dieper dan 9.000 meter (30.000 ft) . Aquifers die dichter bij het oppervlak liggen, worden niet alleen vaker gebruikt voor watervoorziening en irrigatie, maar worden ook vaker aangevuld door lokale regenval.
Kalkzandsteen is een duurzaam materiaal dat wordt gemaakt van kalk, water en zand. Deze materialen zijn nog volop voorradig in het milieu. Kalkzandsteen kan eindeloos gerecycled worden zonder kwaliteit te verliezen.
Kalk wordt al eeuwenlang gebruikt als bouwmateriaal vanwege zijn duurzaamheid, ademend vermogen en flexibiliteit. Het is van nature poreus, waardoor het vocht kan opnemen en afgeven. Dit zorgt ervoor dat kalk een uitstekend materiaal is om vochtproblemen in historische gebouwen op te lossen.
Kalksteen is extreem duurzaam. Het absorbeert echter wel water en omdat het een carbonaatgesteente is, is het zeer reactief wanneer het wordt blootgesteld aan zuren of zelfs licht zuur regenwater, en kan het aanzienlijk achteruitgaan . Het meest voorkomende effect van verwering en erosie is verlies van nauwkeurige details.
Koolstofdioxide in de lucht lost op in regenwater en wordt zwak zuur . Dit zwakke “koolzuur” is in staat kalksteen op te lossen terwijl het in scheuren en holtes sijpelt.
De zwarte Doornikse steen, een harde kalksteen, is bijvoorbeeld door zijn poriënstructuur niet vorstbestendig. Vorstschade kan ook voorkomen bij steensoorten die - pas gewonnen - nog verzadigd zijn met bergwater.
In de bodem treedt calcium op als bodemverbeteraar. Dit is vooral van belang op kleigronden, die door de toediening van calcium beter bewerkbaar worden. Op leemgronden zorgt voldoende calcium ervoor dat de grond minder gevoelig wordt voor slemp.
Kalk van kalksteen lost door verwering en erosie op in kleinere delen, die via meren en rivieren naar zee vervoerd worden (als de kalk niet ergens op land neerslaat). Het is belangrijk dat kalk in de oceaan komt, want daar komt veel leven voor dat kalk nodig heeft om te kunnen bestaan.
Kalk is een natuurlijk product. In de natuur komt kalk voor in onder andere mergel, kalksteen en dolomiet. Deze sedimenten worden gewonnen in speciaal daarvoor aangelegde groeven, waarna de kalk gezuiverd wordt en verder wordt behandeld voor de uiteindelijke bestemming.
Bij opgeraapte stenen is voorzichtigheid geboden: Wanneer de stenen metaalachtig glinsteren, kunnen ze metaal bevatten en giftig zijn. Ook kalkhoudend steen hoort niet in aquariums thuis, met uitzondering van Malawi- en Tanganyikameer-aquariums waarin ze zelfs heel goed passen.
Een reactieve steen gemaakt van calciumcarbonaat zou niet in een zachtwatertank moeten, maar zou prima zijn in een hardwateraquarium . U kunt de geschatte hoeveelheid calciumcarbonaat in een steen testen door witte azijn op het stuk aan te brengen. Meestal zal er wat bruisen optreden als de zure azijn reageert met de alkalische steen.
Je kunt de pH waarde verhogen in een aquarium door het toevoegen van stenen die veel calcium bevatten, toevoegen van basisch water of door gebruik te maken van pH plus.