Af en toe kan, maar niet op dagelijkse basis. "Maar schrik niet meteen: dit gebeurt echt niet als je af en toe eens schreeuwt en verder een warme opvoedstijl hebt. Iedere ouder schreeuwt soms tegen zijn kind en dat is echt geen wereldramp", stelt opvoedcoach Annelies Bobeldijk vast.
Dit kwalificeert als verbaal geweld en is ondubbelzinnig schadelijk, ongeacht het volume . De frequentie is van belang. Als een ouder of kind het gevoel heeft dat schreeuwen de normale toon van het huis is, is dat geen veilig en verbonden huis.
Wat 'vaak' is verschilt toch een beetje per gezinssituatie. In een gezin waar er regelmatig onenigheid tussen de ouders is, maar waar de sfeer in huis verder goed is en de kinderen weten dat de ouders van elkaar houden, zal regelmatig ruzie voor minder zorgen en spanning bij de kinderen zorgen.
Veel mensen lopen met een boogje om schreeuwende mensen heen. Dat is heel normaal, menselijk gedrag. We zijn allemaal geprogrammeerd om in een paar tellen te beoordelen of we gevaar lopen als we iemand ontmoeten en schreeuwen boezemt ons angst in. Je associeert het al snel met agressie.
Vermijd het gebruik van schreeuwen als communicatiestrategie .
Als je ouders tegen je schreeuwen, schreeuw dan niet terug. Blijf kalm en geef het goede voorbeeld. Wacht tot ze klaar zijn met praten (tenzij je te boos wordt; ga dan meteen weg). Vertel ze kalm en zachtjes dat je het niet leuk vindt als ze tegen je schreeuwen.
Spanning kan snel toenemen als je overstuur bent en dat gevoel maakt het moeilijker om je boosheid te beheersen. In plaats van tegen je ouders te schreeuwen, kun je wat van de spanning loslaten door fysieke activiteit . Als je een pauze kunt nemen van je gesprek met je ouders, ga dan een wandeling maken of wat bewegen.
Emotionele ontlading
Het opkroppen van emoties kan leiden tot verhoogde spanning en angst, wat een negatieve invloed kan hebben op het hart. Schreeuwen is een gezonde manier om je gevoelens te uiten, het bevordert het emotionele welzijn en is uiteindelijk goed voor je hart.
Geestelijk geweld
Alle vormen van geweld tegen een kind zijn kindermishandeling. En er is nog een vorm van geweld die ook schadelijk is voor kinderen. Als je ouders elkaar slaan, elkaar uitschelden of gemene dingen naar elkaar schreeuwen, en jij bent daar bij, dan is dat ook kindermishandeling.
Hoewel schreeuwen een copingmechanisme kan zijn, is het vaak niet gezond . Dit komt omdat het productieve probleemoplossing kan verstoren en relaties met anderen kan schaden. In sommige gevallen kan schreeuwen er zelfs voor zorgen dat anderen zich bedreigd voelen, wat mogelijk bijdraagt aan psychische klachten.
Je kan bijvoorbeeld snel boos worden op je kind, omdat je het gevoel hebt dat het gedrag van je kind een reflectie is van hoe goed jij het doet als vader of moeder. Als je kind niet luistert of zich niet gedraagt, voel jij dat je faalt. Dat raakt jou persoonlijk, waardoor je veel emoties kan voelen.
Het is normaal dat ouders ruziemaken en vechten , maar het is niet jouw schuld - ouders die ruziemaken is een veelvoorkomende ervaring voor veel kinderen. Ouders maken ruzie over verschillende kwesties, waaronder financiën, opvoedingsstijlen en huishoudelijke verantwoordelijkheden - familieconflicten zijn een natuurlijk onderdeel van de familiedynamiek.
De ouder wil niets van het kind, maar geeft ook niets aan het kind.Ze hebben geen verwachtingen, geen grenzen, en geen consequenties. Dit kan komen door verslaving of financiële problemen. Er is geen liefdevolle relatie tussen ouder en kind.
De resultaten tonen aan dat het er best geregeld bovenarms opzit in de huisgezinnen. De doorsnee ouder gaat per jaar gemiddeld 2.184 keer met zoon- of dochterlief in de clinch. Omgerekend komt het neer op 182 ruzies per maand, 42 per week, of zes per dag. En elke ruzie duurt gemiddeld acht minuten.
Als je je ooit zo hebt gevoeld, weet dan dat je niet de enige bent. Schreeuwen is vaak een reactie op stress, overweldiging of frustratie . We zijn mensen en moeder zijn is een zware, non-stop baan.
Schreeuwen in situaties waarin je je ook met gewoon praten hoorbaar en verstaanbaar kunt maken, geeft enkel aan dat je je machteloos, 'niet-gehoord', 'niet-begrepen' en 'emotioneel ontploffend' voelt. Die emotionele ontploffing kan van verbaal naar fysiek gaan, dat is wat het angstig kan maken.
Geen enkele ouder is perfect - we schreeuwen allemaal wel eens
Het is belangrijk dat ouders onthouden dat we niet perfect zijn en dat we van onze fouten kunnen leren. Een enkele schreeuw maakt je geen slechte ouder. We schreeuwen allemaal wel eens tegen onze kinderen.
“ Schreeuwen kan op dat moment cathartisch zijn en helpen om emoties te uiten en los te laten ,” zegt Rebecca. “Dit kan vooral het geval zijn als die emoties onderdrukt zijn. Primal therapy, de eerste geregistreerde context waarin schreeuwen als therapie werd gebruikt, werd gebruikt om mensen te helpen die een jeugdtrauma hadden meegemaakt.”
Schreeuwen is op zichzelf niet per se een ongezonde handeling . Het is de context van wanneer, waar en tegen wie je schreeuwt die het verschil maakt of het verheffen van je stem trauma kan veroorzaken.
Wanneer je boos bent en moet huilen, kan dat komen door spanning, maar het kan dus goed zijn dat er ook andere emoties een rol spelen. Boosheid die onbewust gemengd is met schaamte, angst of verdriet kan leiden tot vervelende situaties, zonder dat dat altijd nodig is.
Je stemniveau, je houding, het voelt al snel onveilig voor je kind. En op de lange termijn kan schreeuwen tegen je kind leiden tot angst, onzekerheid en een laag zelfbeeld. Het kan emotionele- en gedragsproblemen tot gevolg hebben, een negatiever zelfbeeld en neerslachtige of depressieve gevoelens.
Een parentale burn-out is een toestand van fysieke, emotionele en mentale uitputting die wordt veroorzaakt door de constante stress van het ouderschap. Niet te verwarren met normale ouderlijke stress, die vaak tijdelijk is.
Het geweld kan lichamelijk zijn of seksueel, maar ook verbaal geweld, zoals schreeuwen of bedreigen hoort daarbij. Alle huiselijk geweld is strafbaar.
Schreeuwen kan een catharsis-effect hebben.Voor sommigen is het ronduit therapeutisch . Als je een hoop opgekropte stress in je hebt, kan het je een gevoel van opluchting geven om die verbaal te uiten.
Als iemand iets zegt dat je niet leuk vindt, wil je gaan schelden en schreeuwen. Je kan er niks aan doen, maar het gebeurt steeds weer. Ook lieg je meer dan eens of maak je dingen expres stuk. Als je hier vaak last van hebt dan kan het zijn dat een gedragsstoornis hebt.
Psychisch grensoverschrijdend gedrag gaat over elk incident waarbij een persoon psychisch wordt bedreigd of aangevallen. Voorbeelden zijn schreeuwen, uitschelden, kleineren, vernederen, bedreigen, chanteren, afwijzen, opsluiten, onterechte ernstige beschuldigen, …