Kibbeling bevat nauwelijks tot geen omega 3-vetzuren. aHealthylife.nl +1
Wilde vette vis, zoals haring, sardientjes of makreel, is een hele goede bron van waardevolle onverzadigde vetzuren Omega-3 EPA en DHA én van vitamine D. Magere vis daarentegen (kibbeling, vissticks, tilapia en pangasius) bevat deze belangrijke voedingsstoffen nauwelijks.
Hoewel vis op zichzelf gezond is, verliest kibbeling veel van die voordelen door het frituren. Het beslag zuigt veel olie op, waardoor het vetgehalte flink stijgt. Kibbeling is dus vet, maar het gemaakt van magere vis. Hierdoor bevat het minder van de goede visvetzuren dan vette vissoorten als zalm of haring.
De waarden per portie worden verkregen door 125g diepvries product in de oven te bereiden. Een portie bevat 159mg omega 3 (DHA + EPA).
Toch is de voedingswaarde van kibbeling niet enorm slecht. 100 gram kibbeling bevat zo'n 220 calorieën en maar liefst 24,5 gram eiwit en 13,8 gram vet. Daarnaast bevat deze gefrituurde snack ongeveer 13 gram koolhydraten en 1 gram vezel. Door deze hoge hoeveelheid eiwitten is kibbeling een best gezond tussendoortje.
Spijsverteringsproblemen: de meest voorkomende bijwerkingen van omega 3 zijn maagklachten, zoals een opgeblazen gevoel, diarree, misselijkheid of een vissige smaak. Dit komt vaak voor bij mensen die grote hoeveelheden omega 3 in één keer innemen. Hier vallen ook zure oprispingen onder met de smaak of geur van vis.
De gezondste keuze is vette vis, zoals haring, makreel, (Atlantische) zalm en sardines. Deze vette vissoorten bevatten veel omega 3-vetzuren. Deze bijzondere vetten beschermen tegen een hoge bloeddruk en hart- en vaatziekten.
Niet alle vissoorten bevatten veel omega-3-vetzuren. Over het algemeen geldt dat vettere vissoorten meer omega-3-vetzuren bevatten, terwijl vissoorten met een lager vetgehalte – zoals zeebaars, tilapia, kabeljauw en schaaldieren – er minder van hebben.
Kibbeling is weliswaar vet, maar dat is helaas vooral te danken aan het frituren. Daarbij bevat gefrituurde voeding ook acrylamide, dat onderzoekers als 'mogelijk kankerverwekkend' beoordelen. Ook bevat kibbeling veel calorieën en relatief veel zout.
Bij verhitting worden ziekteverwekkers gedood. Zwangeren, jonge kinderen, ouderen en mensen met een verminderde weerstand wordt afgeraden om rauwe vis, rauwe schaal- en schelpdieren, of kant-en-klare gerookte vis te eten. Bijvoorbeeld sushi, oesters en gerookte zalm zijn risicovolle producten om direct op te eten.
Wat is gezonder, kip of vis? Zowel kip als vis kunnen deel uitmaken van een gezond en uitgebalanceerd dieet en leveren verschillende voedingsstoffen die nodig zijn voor je algehele gezondheid. Kip is een uitstekende bron van ijzer, zink en selenium, terwijl vis calcium, fosfor en omega-3-vetzuren levert .
Een omega-3 tekort kan zich uiten in vage klachten zoals een droge huid, vermoeidheid, concentratieproblemen, verminderd zicht en stemmingswisselingen, maar de symptomen verschillen per persoon. Oorzaken zijn vaak een beperkte inname via vette vis, noten en zaden, en een disbalans met te veel omega-6. Belangrijke bronnen zijn vette vis, lijnzaad, chiazaad en walnoten, aangevuld met supplementen indien nodig.
Vers gebakken en bestrooid met zeer smaakvolle kibbelingkruiden. Een gezinsbak kibbeling bevat ca. 500 gram, inclusief 1 bakje kibbelingsaus. 500 gram kibbeling is over het algemeen een prima hoeveelheid voor 2 volwassenen of 1 volwassenen en 1 kind.
De Gezondheidsraad adviseert volwassenen om per dag 200 milligram omega 3-vetzuren uit vis (visvetzuren) binnen te krijgen. Er zijn geen aparte adviezen voor EPA en DHA. Als je 1 keer per week vis eet, krijg je voldoende visvetzuren binnen. Kies bij voorkeur vette vis, zoals haring of zalm.
Op de lijst met vissoorten die niet gegeten mogen worden, staan koningsmakreel, haai, zwaardvis en tegelvis . Alle waarschuwingen met betrekking tot vis in verband met verhoogde kwikgehaltes moeten serieus worden genomen. Dit is vooral belangrijk voor kwetsbare groepen zoals jonge kinderen, zwangere vrouwen, vrouwen die borstvoeding geven en ouderen.
Vermijd teveel consumptie van roofvissen zoals haai, zwaardvis, koningsmakreel en tonijn uit blik, vanwege de ophoping van kwik in deze vissoorten. Zwangere vrouwen en jonge kinderen moeten voorzichtig zijn met deze vissoorten. Als je echt iedere dag veel vis uit de zee eet ontstaat er een te veel aan kwik in je bloed.
Daarom kunnen we met de nodige voorzichtigheid aannemen dat Jezus geen meerval, garnalen, krabben en andere schelpdieren at, net zoals hij geen varkens, eenden, konijnen en andere landdieren at die volgens de Mozaïsche spijswetten expliciet of impliciet verboden waren (Lev. 11 en Deut. 14).
Patiënten met hart- en vaatziekten die omega-3-vetzuren gebruiken hebben een verhoogd risico op een onregelmatige en snelle hartslag. Daarvoor waarschuwt het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen (CBG). Dit risico kwam naar voren in verschillende onderzoeken waaraan in totaal meer dan 80.000 patiënten deelnamen.
Omega-3 helpt bij het verlagen van de bloeddruk bij mensen met een lichte tot matige hypertensie. Daarnaast vermindert het het gehalte aan triglyceriden, een type vet in het bloed dat bijdraagt aan aderverkalking. Beide effecten dragen bij aan een verminderde belasting van hart en vaten.
Doorgaans neemt u een voedingssupplement met omega-3 gedurende enkele weken tot maximaal 3 maanden in. U kan meerdere keren per jaar een kuur volgen.
Appelflap
Cijfers*: 340 kcal, 39 gram koolhydraten, 19 gram vet, waarvan 10 gram verzadigd vet. Meer calorieën dan: een saucijzenbroodje (270 kcal), een oliebol (160 kcal), een Magnum (310 kcal), een Mars, Snickers of Nuts (ongeveer 260 kcal).
De grootste caloriebommen zijn vaak bewerkte, gefrituurde snacks, zoete dranken, en producten met veel toegevoegde suikers en vetten, zoals frisdrank, chips, gefrituurde snacks (loempia's, kroketten), en suikerrijke gebakjes (zoals kaasbroodjes), maar ook "gezonde" producten zoals noten, oliën (olijfolie) en pure chocolade zijn calorierijk en kunnen bij overmatige consumptie als 'caloriebommen' worden gezien.
De Hartstichting adviseert om 1 tot 2 keer per week vis te eten, bij voorkeur vette vis. Uit onderzoek blijkt namelijk dat het eten van een portie vis per week je kans op hart- en vaatziekten verlaagt.