In België bedraagt het maandelijks leefloon (equivalent leefloon voor erkende vluchtelingen) vanaf 1 maart 2026: € 1.340,47 voor een alleenstaande, € 893,65 voor samenwonenden en € 1.811,57 voor wie samenwoont met een gezin ten laste. Deze bedragen kunnen licht variëren afhankelijk van specifieke beslissingen van het OCMW. VRT +2
Het maandelijks leefloon bedraagt vanaf 1 maart 2026: 893,65 euro voor een samenwonende persoon. 1.340,47 euro voor een alleenstaande persoon. 1.811,57 euro voor een persoon die samenwoont met een gezin ten laste.
Hoeveel geld krijgen asielzoekers? Tijdens de asielprocedure ontvangt een asielzoeker maximaal 74 euro per week voor eten, kleding en zakgeld. Het leefgeld van €14,47 per week, is bedoeld om kleding en toiletartikelen te kopen en andere persoonlijke uitgaven. Het eetgeld is afhankelijk van de gezinssamenstelling.
Vluchtelingen uit Oekraïne met een baan of eigen inkomsten betalen sinds 1 juli 2024 mee aan hun opvang in een gemeente. Zij krijgen geen leefgeld meer. Vanaf 1 oktober 2025 betalen vluchtelingen een hogere eigen bijdrage.
Het leef- en eetgeld krijg je elke week
Centraal orgaan Opvang Asielzoekers (COA). Het eetgeld is om eten van te kopen als de opvang het eten niet voor jou regelt. Het leefgeld is voor anderen die je nodig hebt, bijvoorbeeld kleding. Als je asielprocedure nog niet officieel gestart is krijg je alleen eetgeld.
Gezondheidszorg asielzoeker
Omdat ze meestal weinig geld hebben, hoeven ze geen eigen bijdrage te betalen. Ook geldt voor hen geen eigen risico. De zorg voor asielzoekers staat los van de gewone zorgverzekering. De kosten hebben daarom geen gevolgen voor de premie die andere verzekerden betalen.
Een daklozenuitkering is in de basis een bijstandsuitkering, waarvan de hoogte afhangt van uw leefsituatie (alleenstaand, met partner, kinderen) en leeftijd, en bedraagt voor een alleenstaande vanaf 21 jaar ongeveer € 1.300 tot € 1.650 per maand (inclusief vakantietoeslag), met lagere bedragen voor jongeren en bij het delen van kosten, waarbij ook een eigen bijdrage voor opvang van circa € 6,50 per dag kan worden ingehouden.
De gemiddelde kosten voor de opvang van een individuele asielzoeker zijn € 91,00 per dag voor reguliere opvang en € 184,00 per dag voor noodopvang. Daarnaast geeft de overheid geld uit aan het registeren en beveiligen van asielzoekers.
Gemeenten ontvangen verschillende bedragen voor de opvang en huisvesting van asielzoekers en statushouders: een vergoeding per opvangplek (bijvoorbeeld €18,15 per maand voor noodopvang), eenmalige bedragen voor het huisvesten van statushouders (bv. €30.000 of €38.000 per persoon, afhankelijk van de situatie), en een bonus per opvangplek (bv. €2.500 per twee jaar voor vrijwillige opvang). Daarnaast zijn er algemene financiële middelen uit het Gemeentefonds en specifieke vergoedingen voor bijvoorbeeld de opvang van Oekraïners, die echter verlaagd zijn.
Van alle uitkeringsgerechtigde statushouders van vergunningscohort 2014, ontvangt 94 procent een bijstandsuitkering, 5 procent een werkloosheidsuitkering en 1 procent een arbeidsongeschiktheidsuitkering.
Asielzoekers die gebruikmaken van de pendelbus van en naar het opvangcentrum in Ter Apel, hoeven voortaan geen kaartje meer te kopen. Vanwege de toenemende overlast op de openbare buslijn wordt de pendelbus binnenkort gratis.
Nee, gastgezinnen in Nederland ontvangen geen directe vergoeding voor het opvangen van Oekraïense vluchtelingen; de vluchtelingen ontvangen zelf leefgeld dat ze vrijwillig kunnen gebruiken om bij te dragen aan kosten, zoals gas, water en elektriciteit (GWE), maar dit is niet verplicht. Sommige gemeenten boden in het verleden wel een toelage, zoals Lingewaard, en er zijn mogelijk uitzonderingen voor extra kosten, maar de algemene regel is dat gastgezinnen geen vergoeding krijgen.
Tijdens hun asielprocedure hebben ze recht op basisvoorzieningen, zoals eten en onderdak. Als ze zelf kunnen koken, krijgen ze eetgeld om boodschappen te doen. Later komt daar ook leefgeld bij. Dat is een kleine 14,50 euro per week.
Een dakloze heeft recht op hulp van het OCMW. Zij kunnen op verschillende manieren helpen. Wanneer een dakloze aan de wettelijke voorwaarden voldoet, heeft hij bijvoorbeeld recht op maatschappelijke integratie (het leefloon).
Volwassen asielzoekers krijgen 9,5 euro zakgeld per week. In de meeste individuele woningen van het OCMW of een andere organisatie, moeten de asielzoekers zelf koken. Ze krijgen hiervoor een zestigtal euro leefgeld per week.
Hoe lang u met €100.000 kunt leven, hangt volledig af van uw maandelijkse uitgaven: bij lage kosten (bv. €1.500/maand, sociaal minimum) kunt u vele jaren vooruit, terwijl bij hoge kosten (bv. €4.000/maand) het geld in minder dan twee jaar op is, zeker zonder rendement en rekening houdend met inflatie. Een grove schatting is dat u, zonder beleggen en met gemiddelde uitgaven van €2.000/maand, ongeveer 4 tot 5 jaar kunt rondkomen van €100.000, maar rendement en inflatie spelen hierin een grote rol.
Noodzakelijke uitgaven die je van het leefgeld kan doen
Je kunt tussen de £29,20 en £187,45 per week aan Disability Living Allowance (DLA) ontvangen om te helpen bij de zorg voor een kind met een beperking of gezondheidsprobleem. DLA is niet inkomensafhankelijk, dus je inkomen heeft geen invloed op de hoogte van de uitkering. Het geld kan aan alles worden besteed.
Je hebt recht op een bijstandsuitkering in Nederland als je aan deze voorwaarden voldoet: Je woont in Nederland en bent Nederlander of hebt een geldige verblijfsvergunning. Je bent 18 jaar of ouder. Je hebt niet genoeg inkomen of vermogen om van te leven, bijvoorbeeld voor huur en eten.
Gastgezinnen die via Homes for Ukraine een gastgezin zijn, kunnen optioneel een 'bedankje' van £350 per maand per adres ontvangen gedurende zes maanden , ongeacht het aantal gasten dat u ontvangt. Als de gastovereenkomst na zes maanden wordt voortgezet, stijgt het bedrag naar £550.
De kosten voor asielzoekersopvang worden primair betaald door de Nederlandse overheid via het Ministerie van Justitie en Veiligheid, met een eigen bijdrage van asielzoekers met inkomen, terwijl statushouders na vergunning zelf hun kosten dragen, net als andere inwoners. De financiering komt uit de nationale begroting, gemeentelijke vergoedingen, en soms fondsen.
Hoewel exacte recente cijfers over het percentage Marokkanen met een uitkering in Nederland variëren, laten oudere CBS-cijfers (rond 2003) zien dat niet-westerse allochtonen (waaronder Marokkanen) een significant hoger percentage uitkeringsontvangers hadden dan autochtonen (ongeveer 25% tegen 13% in een bepaalde groep 15-64 jaar), met de eerste generatie vaak hoger dan de tweede. Recentere data focussen meer op werkloosheid (bijvoorbeeld 8,0% voor Marokkanen in 2019) en statushouders, maar laten zien dat de groep met een migratieachtergrond vaker een uitkering heeft dan de autochtone bevolking.
Een dakloze in Nederland krijgt meestal een bijstandsuitkering (leefloon), waarvan het bedrag afhangt van de persoonlijke situatie, maar voor een alleenstaande ligt dit rond de €420 - €1120 netto per maand, afhankelijk van of men in opvang verblijft, inclusief vakantiegeld en een vergoeding voor de zorgverzekering (Zvw). In opvangcentra wordt vaak een vast bedrag ingehouden voor de opvang en begeleiding, waardoor er minder 'vrij' geld overblijft (bijvoorbeeld rond de €600), maar wel zorg en een dak boven het hoofd geboden wordt.
De eerste zes maanden krijg je 60 % van het begrensd brutoloon. Vanaf de derde maand mag de uitkering niet lager zijn dan het minimumbedrag en niet hoger dan het brutoloon. Je krijgt 60 % van het brutoloon, met een minimum en een maximum die afhangen van het tijdstip waarop je arbeidsongeschikt werd.