Een ontsteking in het bot (osteomyelitis) is een ernstige aandoening die vaak gepaard gaat met specifieke, lokale symptomen. Het is te herkennen aan een combinatie van pijn, warmte, zwelling en roodheid rondom het aangedane bot. Omdat een botinfectie ernstig kan zijn en soms leidt tot weefselbeschadiging, is snelle diagnose belangrijk. Leids Universitair Medisch Centrum | LUMC +2
Verschijnselen. De ontsteking (infectie) zorgt voor veranderingen van het bot en het weefsel rondom. Dit kunt u van buitenaf merken doordat die plek pijn doet, erg warm aanvoelt, opzwelt en soms rood verkleurt.
Pijn, zwelling, roodheid en een warm gevoel op een botgebied . Een zeer hoge temperatuur (of u voelt zich warm, koud of rillerig) en u voelt zich over het algemeen niet lekker.
Osteomyelitis (botinfectie) symptomen zijn vaak pijn, zwelling, roodheid en warmte in het aangetaste gebied, samen met koorts en algehele malaise, vermoeidheid, en minder gebruik van het led "maat". Bij een kaakinfectie komen daar specifieke klachten bij zoals tandverlies en pus, en bij schedelbasis osteomyelitis hoofdpijn en neurologische problemen. De symptomen kunnen acuut zijn of zich ontwikkelen over een langere periode, afhankelijk van de oorzaak, zoals een open wond, operatie, of bloedbaaninfectie.
Een ontsteking is klinisch te herkennen aan 5 klassieke tekenen: rubor (roodheid), calor (warmte), tumor (zwelling), dolor (pijn) en functio laesa (functieverlies). Deze klinische tekenen zijn te verklaren vanuit de biochemische en cellulaire processen die tijdens een ontstekingsproces geactiveerd worden.
Een acute ontsteking duurt vaak enkele dagen en gaat vanzelf over. Spreken we van een chronische ontsteking, dan is dit een ontsteking die langdurig is en die steeds weer terug komt. Denk hierbij aan de ziekte van Crohn of COPD.
De aanwezigheid van een ontsteking, kan door middel van een bloedtest gemeten worden. Na het ontstaan van een ontsteking maakt je lever CRP (C-reactive protein) aan en dit wordt vervolgens afgegeven in de bloedbaan.
Röntgenfoto's . Röntgenfoto's maken gebruik van elektromagnetische straling om afbeeldingen van het skelet te creëren, zogenaamde conventionele röntgenfoto's. Deze afbeeldingen kunnen worden gebruikt om de exacte locatie van een infectie te bepalen. Röntgenfoto's worden ook gebruikt om te zoeken naar veranderingen in het bot die kunnen wijzen op een chronische infectie.
Soms is de pijn binnen een paar uur over. Maar meestal duurt het 3 of 4 weken. Na de pijn die er altijd is, kun je pijn krijgen die je alleen voelt als je je arm optilt of naar achteren strekt. Deze pijn komt doordat de zenuwen nog gevoelig zijn.
Nee, osteomyelitis gaat niet vanzelf over . Het is uiterst belangrijk om een arts te raadplegen voor een diagnose en behandeling. Je immuunsysteem doet fantastisch werk in het bestrijden van ziektekiemen en andere indringers, maar je hebt antibiotica of antischimmelmedicijnen nodig om de infecties te doden die osteomyelitis veroorzaken.
De symptomen van een ontstoken wond zijn als volgt:
De wond is rood. De huid rondom de wond is gezwollen. De wond is warm. Er ontstaat pusvorming of wondlekkage.
De klassieke antibioticacombinatie voor botinfecties veroorzaakt door Staphylococcus aureus en P. aeruginosa is levofloxacine plus rifampicine . Het is moeilijk in te schatten hoe lang het duurt voordat een infectie verdwijnt na de behandeling van een botinfectie.
Verspreiding vanuit nabijgelegen structuren. Osteomyelitis kan ook het gevolg zijn van een infectie in het omliggende zachte weefsel. De infectie verspreidt zich na enkele dagen of weken naar het bot. Dit type verspreiding komt vooral voor bij oudere mensen.
Symptomen van een ontsteking
Botpijn kan daarentegen worden veroorzaakt door problemen zoals breuken, osteoporose of ontsteking van de gewrichten. Het wordt vaak omschreven als een diepe, constante en indringende pijn.
Een aantal hormonen, cytokinen, groeifactoren en de nabijheid van verschillende cellen tot het botoppervlak beïnvloeden dit proces. Ontstekingsveranderingen in de botmicroomgeving leiden tot veranderingen die zowel overmatig botverlies als botvorming tot gevolg hebben.
Het niet tijdig behandelen van ontstekingen kan leiden tot complicaties zoals bijvoorbeeld een bloedvergiftiging.
Stadium 1: De ziekte is beperkt tot het beenmerg . Stadium 2: Oppervlakkige ziekte . Stadium 3: Lokale verspreiding . Stadium 4: Diffuse ziekte .
Antibiotica werken goed tegen een ontsteking door een bacterie. Ze doden de bacteriën of remmen hun groei. Antibiotica werken niet tegen een ontsteking door een virus, zoals bij een verkoudheid of griep. Daarom geeft de arts dan geen antibiotica.
Een chirurg opent het gebied rond het geïnfecteerde bot om pus of vocht uit de infectie af te voeren. Het aangetaste bot en weefsel worden verwijderd. Bij een procedure die debridement wordt genoemd, verwijdert de chirurg zoveel mogelijk van het aangetaste bot . De chirurg kan ook een kleine hoeveelheid gezond bot en weefsel rond het aangetaste bot verwijderen.
C-reactief proteïne (CRP) - Om te bepalen hoeveel ontsteking er in het lichaam aanwezig is, kunnen artsen bloed afnemen voor een CRP-test. Deze test meet het niveau van het plasmaproteïne (C-reactief proteïne) dat door levercellen wordt aangemaakt. Een hoger niveau kan wijzen op een infectie of ontsteking in het lichaam.
Botpijn voelt meestal dof en zeurend aan , alsof de pijn diep van binnenuit komt. De huid rond de pijnlijke plek zal waarschijnlijk gevoelig aanvoelen bij aanraking. Het kan ook pijn doen als u dat lichaamsdeel beweegt of gebruikt. U kunt waarschijnlijk precies aanwijzen waar de pijn in uw bot zit.
De test is eenvoudig thuis af te nemen via een vingerprik. De uitslag is snel beschikbaar en wordt voorzien van een duidelijke toelichting door een medisch professional. Zo weet je precies waar je aan toe bent en kun je indien nodig vervolgstappen nemen om je gezondheid te verbeteren.
Ontsteking is een normaal en belangrijk proces dat je lichaam in staat stelt te genezen . Koorts is bijvoorbeeld een teken dat het ontstekingssysteem van je lichaam goed werkt als je ziek bent.
Het immuunsysteem reageert op een natuurlijke manier door een ontstekingsreactie te initiëren om zo de infectie te bestrijden of het gebied in het lichaam waar weefselschade is ontstaan te beschermen en genezen. Dit zijn veelal onschuldige vormen van ontstekingen die het lichaam vaak zelf kan reguleren en oplossen.