Astronauten gebruiken in de ruimte speciale toiletten die werken met zuigkracht (luchtstroom) in plaats van zwaartekracht om urine en ontlasting af te voeren. Ze maken gebruik van trechters voor urine en een kleine vacuümbril voor de grote boodschap, terwijl ze zich vastgespen om te voorkomen dat ze wegzweven. Jeugd, Cultuur en Wetenschap +3
Poepen is iets complexer. Astronauten moeten zichzelf vastmaken aan een metalen bak waar constante afzuiging is. In de bak hangt een plastic zakje waar de ontlasting in valt. Na de grote boodschap moeten astronauten dit zakje verder in het toilet duwen.
Om te poepen tillen astronauten de toiletbril op en gaan erop zitten – net als hier op aarde. Maar dit toilet begint meteen met zuigen zodra de bril wordt opgetild om te voorkomen dat ontlasting wegwaait – en om de stank te beheersen.
Ja, seks in de ruimte is fysiek mogelijk, maar het is niet eenvoudig door de microgravitatie (gewichtloosheid), wat het bewegen bemoeilijkt en 'zweven' veroorzaakt, en er zijn ook risico's voor de gezondheid zoals straling en de impact op hormonen en voortplanting, hoewel NASA beweert dat het nog nooit is gebeurd en het wordt afgeraden voor professionele astronauten.
De vacuümruimte zou je doden door verstikking, er is geen zuurstof om te ademen. Zodra je aan een vacuüm werd blootgesteld, zou het ongeveer 10-15 seconden duren voordat zuurstofarm bloed uit je longen je hersenen bereikte, waarna je vrijwel onmiddellijk het bewustzijn zou verliezen.
Maar een paar mannelijke astronauten hebben openhartig gesproken over de veranderingen die ze in hun eigen anatomie hebben waargenomen. Het is niet alleen mogelijk om opgewonden te raken in de ruimte , maar soms heeft de omgeving een turbo-effect, wat heeft geleid tot de bijnaam: ruimte-Viagra.
Na ongeveer 15 seconden is de voorraad zuurstof in je lichaam geconsumeerd; het zuurstofloos bloed vloeit naar de hersenen en je verliest het bewustzijn. En de dood volgt na een paar minuten. In deze korte tijdspanne heb je kans om iemand levend uit de situatie te redden.
Wat als het misgaat? Wie zwanger is, mag vandaag niet de ruimte in. En vrouwelijke astronauten gebruiken doorgaans anticonceptiva om hun menstruatie te onderdrukken, deels om praktische redenen, maar deels ook om onvoorziene zwangerschappen te voorkomen. Maar waterdicht is zo'n systeem nooit.
Het blijkt dat, hoewel de meeste systemen in het menselijk lichaam sterk beïnvloed worden tijdens ruimtevluchten, de menstruatiecyclus van vrouwen helemaal niet lijkt te veranderen. " Het kan gewoon doorgaan in de ruimte, en als vrouwen daarvoor kiezen, kunnen ze dat ," aldus Jain.
Als er ooit een kind in de ruimte is verwekt, dan is dat absoluut buiten werktijd gebeurd. Volgens zowel NASA als het Russische ruimtevaartagentschap heeft niemand ooit seks gehad in de ruimte, laat staan dat iemand zwanger is geraakt . Ruimteschepen zijn vol en krap, met vrijwel geen privacy.
Het antwoord is eenvoudig: astronauten en kosmonauten wassen zich met vochtige handdoeken en sponzen.
Het is al lastig genoeg voor astronauten om naar het toilet te gaan in de drukcabines van het ISS , maar het is een nog grotere uitdaging als je een ruimtepak moet dragen (vooral als je dat langer dan een paar uur moet doen). Daarom biedt de Space Poop Challenge een prijs van maximaal $30.000 voor de beste ideeën om een ...
Helaas is het antwoord: " Helemaal niet lang ." Binnen slechts 10 tot 15 seconden zou iemand in de ruimte zonder ruimtepak bewusteloos raken door zuurstofgebrek. Zelfs als ze hun adem inhouden, zouden hun longen uitzetten en scheuren voordat hun bloed en andere lichaamsvloeistoffen zouden gaan koken, met enorme schade tot gevolg.
In 1988 begon NASA met de productie van MAG's – Maximum Absorbency Garments – voor al haar astronauten , aldus Kiona N. Smith, auteur van Peeing and Pooping in Space. De MAG gebruikt een zeer absorberende polymeerverbinding tussen lagen materiaal om vocht te verwijderen, waardoor de urine in een vaste gel verandert.
Eet vezelrijk
Gezonde en vezelrijke voeding is erg belangrijk voor je spijsvertering. Vezels zitten in groente, fruit, volkorengraanproducten, maar ook in peulvruchten, aardappels, noten en zaden. In je dunne darm kunnen vezels niet verteerd worden. Ze komen dus onverteerd in de dikke darm terecht.
In het ruimtestation ISS staan geen gezellige stapelbedden. De astronauten hebben een hokje waarin een slaapzak is vastgemaakt aan de muur. Zo zweven ze niet weg in hun slaap!
Volgens de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA hebben mensen nog nooit seks gehad in de ruimte. Toch zou het best wel eens kunnen dat dat niet klopt. NASA's Space Shuttle Endeavour lanceerde in september 1992 met een getrouwd koppel aan boord: astronauten Jan Davis en Mark Lee.
Anders dan sommige eerdere ruimtestations zijn er geen douches in het ruimteveer en het ISS. De astronauten wassen zich met een vochtige doek met wat zeep. Er wordt ook niet afgewassen. Het gebruikte materiaal wordt samengeperst en weggegooid.
Hun lichamen moeten zich aanpassen aan de zwaartekracht van de aarde, wat gevolgen heeft voor de hersenen, botten, spieren en huid. Ze kunnen ook te maken krijgen met stralingsrisico's en psychische problemen als gevolg van de lange missie. Botontkalking, verzwakte spieren en blootstelling aan ruimtestraling kunnen gezondheidsproblemen op lange termijn veroorzaken.
De toekomstige ruimtereizigers kunnen zich maar beter niet verheugen op een romantische vrijpartij in de ruimte. Seks zonder zwaartekracht is gevaarlijk en het zou zelfs levensbedreigend zijn, zo melden onderzoekers.
De gewichtloze omgeving verminderde waarschijnlijk de druk op de tussenwervelschijven in zijn ruggengraat, waardoor hij 'groeide'. "In een menselijke wervelkolom zijn de tussenwervelschijven zacht: ze kunnen groter en kleiner worden en hebben elastische eigenschappen," zei hij, "terwijl het bot hard is. Deze 'groei' van 5 centimeter is hoogstwaarschijnlijk het gevolg van de uitzetting van de tussenwervelschijven ."
In dit geval vervormt de ruimtetijd zo sterk dat 1 uur in de buurt van het zwarte gat kan overeenkomen met jaren, of zelfs eeuwen, ver weg. Daarom was in Interstellar 1 uur op de planeet nabij Gargantua gelijk aan 7 jaar op aarde !
Hoewel de mond (met veel bacteriën) en de navel (donker en vochtig) vaak worden genoemd, zijn het juist de minder toegankelijke plekken zoals achter de oren, tussen de tenen, en onder nagels die zich ophopen door onvoldoende schoonmaken, met de huid en het navelpluis als broedplaatsen voor bacteriën, die samen het 'smerigste' delen van je lichaam kunnen vormen.
Hoe erg een lijk stinkt, hangt af van verschillende omstandigheden. "In een woning waar iemand is overleden maar waar de boel open heeft gestaan, ruik je de lijkgeur niet heel sterk. Het ligt er natuurlijk ook aan of een lichaam er een paar dagen ligt, of een paar maanden."
In de ruimte zijn alle factoren anders
Zonder zwaartekracht verzamelt het bloed zich niet op deze, maar ook niet op specifieke andere plekken. Er wordt namelijk niet door een onzichtbare kracht aan het lichaam getrokken.