De gewone zeehond wordt gemiddeld 20-30 jaar oud. Vrouwtjes worden ouder dan mannetjes; vrouwtjes worden maximaal 40 jaar oud en mannetjes 25 jaar oud.
De NVWA benadrukt dat zeehonden 'wilde dieren' zijn. "Zieke zeehonden die worden opgevangen hebben voldoende ruimte en specialistische (medische) verzorging nodig. Daarom mogen zeehonden alleen gehouden worden in professionele opvangcentra met een ontheffing van de overheid."
Zeehonden kunnen zowel op het droge als in het water slapen. In het water slapen ze rechtop drijvend als een grote dobber, of horizontaal drijvend aan de oppervlakte. Omdat ze tijdens het slapen niet actief zwemmen kunnen ze lang zonder adem. Er zijn gevallen bekend van zeehonden die een half uur onder water bleven.
Natuurlijke vijanden van de grijze zeehond verschillen per gebied, maar over het algemeen zijn dit ijsberen, orka's en haaien en soms ook Steller zeeleeuwen. In de Nederlandse wateren hebben grijze zeehonden geen natuurlijke vijanden.
Geboorte- en zoogperiode
Omdat het vrouwtje veel bij haar pup moet blijven, heeft ze weinig tijd om te eten en valt ze enorm veel af. Vrouwelijke grijze zeehonden wegen na deze periode soms wel 40% minder. Na 3 weken zogen heeft de moeder geen moedermelk meer over. Ze verlaat haar pup en komt niet meer terug.
De gewone zeehond wordt gemiddeld 20-30 jaar oud. Vrouwtjes worden ouder dan mannetjes; vrouwtjes worden maximaal 40 jaar oud en mannetjes 25 jaar oud.
Moeders krijgen in de lente één pup. Bij de geboorte wegen zeehonden ongeveer 24 pond, maar ze komen snel aan in gewicht tijdens het werpseizoen. Pups blijven 4 tot 6 weken bij hun moeder voordat ze gespeend worden en zelfstandig kunnen foerageren.
In het wild zijn zeehonden van nature voorzichtig tegenover mensen en blijven ze veel vaker uit het zicht en uit de buurt van mensen. Ze zijn absoluut niet agressief , maar er zijn gevallen bekend van zeehonden die agressief gedrag vertonen tegenover mensen, met name wanneer ze zich bedreigd voelen of hun jongen beschermen.
Zeehonden lijken lief en aaibaar, maar het zijn Neder- lands' grootste roofdieren. Dat kan je goed zien aan het gebit. Met zijn snorharen 'voelt' de zeehond zijn prooi. In de troebele Noordzee kunnen zeehonden niet op alleen hun zicht vertrouwen.
Ze hebben krachtige kaken en scherpe tanden. Meestal houden ze gewoon afstand van mensen, maar ze zijn niet schuw en wel leergierig en speels. Dat betekent dat een grijze zeehond die bijvoorbeeld gevoerd of zelfs geaaid wordt, gevaarlijke bijtspelletjes kan gaan spelen.
Zeehonden blaffen en huilen
Naast het blaffen maken zeehonden een hele hoop andere geluiden, zowel boven als onder water: voor contact, om territoria te verdedigen en om jongen te roepen.
Zeehonden kunnen onder water goed zien, maar bij het opsporen van vissen zijn hun snorharen ook cruciaal.
Er drijft een drol in je schone water ð©ð! Zeehonden poepen net zo makkelijk in het water als op het droge. Wist je dat wetenschappers de poep van wilde zeehonden verzamelen? De gehoorsteentjes van de vissen die ze gegeten hebben, verteren namelijk niet.
Waarom een zeehond adopteren? De totale kosten van een volledige rehabilitatieperiode liggen per zeehond rond de €4.500. Als adoptant help je mee aan het herstel van een zeehond. Het Zeehondencentrum ontvangt geen subsidies en is volkomen afhankelijk van giften, donaties, adopties, entreegelden en nalatenschappen.
Verboden huisdieren
Sinds 1 juli 2024 mag u alleen zoogdieren die op de huis- en hobbydierenlijst kopen, houden of verkopen. Had u op 1 juli 2024 een zoogdier dat niet op de lijst staat? Dan mag u het dier houden tot het overlijdt. Dan mag u niet meer met het dier fokken.
Werkend in het bezoekerscentrum krijgen we dagelijks deze vraag, natuurlijk is het antwoord NEE ! Het zijn roofdieren met hele scherpe tanden en je verliest er vingers van! Ook willen we niet dat ze wennen aan mensen, aangezien het wilde dieren zijn die allemaal teruggaan naar de zee!
Gedrag. Gewone zeehonden worden vaak met meerdere dieren op zandbanken gezien, toch zijn ze niet erg sociaal. Het meest waargenomen gedrag is het blaffen naar elkaar, bedoeld als waarschuwing om afstand te bewaren. Zeehonden brengen veel tijd op open zee door, op zoek naar geschikte jachtgebieden.
In het water hebben ze het meest te vrezen van roofdieren als haaien en Orka's. Maar eigenlijk is de mens de grootste vijand van zeehonden. Zeehonden werden vroeger in Nederland vaak bejaagd als schadelijke diersoort.
Zeehondenvlees is erg mals en lekker. Het smaakt wat zoals lever, want er zit ook veel bloed in. Zelfs als vegetariër genoten we ervan.
Zijn zeehonden vriendelijk? Zeehonden zijn nieuwsgierige dieren en zoeken af en toe interactie met duikers, maar het zijn wilde dieren en zijn over het algemeen niet van nature vriendelijk tegenover mensen . Ze zijn meestal solitair en worden meestal alleen in grote groepen gezien tijdens het werpen en het paarseizoen.
Zeehonden slapen zowel in het water als op het land . In het water slapen ze drijvend in een staande positie, zoals een dobber, of drijvend horizontaal op het oppervlak. Omdat ze slapen en niet actief zwemmen, kunnen ze veel langer onder water blijven dan wanneer ze op jacht zijn naar voedsel.
Dat is het ook: ze krijgen een inkijkje in het geheime leven van onze zeehonden. Overdag zwemmen ze rustig door hun bassin, na sluitingstijd klimmen ze op de kant en bobberen ze over het terras.
Mag ik een zeehondenjong voeren, aanraken of oppakken? Nee, zeehonden (en alle zeezoogdieren) worden beschermd door de wet onder de Marine Mammal Protection Act . Federale regelgeving voor zeezoogdieren verbiedt het lastigvallen of vangen van zeehonden aan land om menselijke verstoring van belangrijke levensprocessen te verminderen.
Nog een reden: 95% van de zeehonden die doodgeknuppeld worden is tussen de 12 weken en 12 dagen oud. Ze worden doodgeknuppeld omdat de bont huid in trek is. De jagers knuppelen de diertjes op hun hoofd en hangen ze aan een haak en zo gaan zij op zoek naar andere dieren om opnieuw dood te knuppelen.
Sommige zeehondenmoeders besteden weinig aandacht aan hun pups . Grijze zeehonden hebben een zeer uiteenlopende moederstijl, waarbij sommige onoplettende zeehondenmoeders nauwelijks naar hun pups kijken, zelfs als ze een bedreiging voor hun veiligheid voelen, zo blijkt uit een nieuw onderzoek naar zeehondenkolonies in Schotland.