Homoniemen zijn woorden met twee totaal verschillende betekenissen, bijvoorbeeld 'arm', dat is zowel een lichaamsdeel als een persoon die niet rijk is.
Homoniemen zijn woorden die er hetzelfde uitzien en hetzelfde klinken, maar een verschillende betekenis hebben. Bijvoorbeeld bank (om op te zitten) en bank (als geldinstelling). Andere voorbeelden van homoniemen zijn slot ('sluiting', 'kasteel') en dom ('onbenullig' en 'kathedraal').
homoniem, homonymie (taalkundige term) Twee woorden zijn homoniem als ze een gelijke uitspraak en spelling hebben, maar een duidelijk verschillende betekenis. Homonymie komt ook voor bij woorden die tot verschillende woordsoorten behoren.
Een dubbele betekenis (meervoud double entendres) is een stijlfiguur of een bepaalde manier van formuleren die zo is bedacht dat het een dubbele betekenis heeft. De ene betekenis is doorgaans voor de hand liggend, terwijl de andere vaak een boodschap overbrengt die sociaal te onaanvaardbaar of te beledigend is om rechtstreeks te verwoorden.
Ambiguïteit is een dubbelzinnige taalconstructie. Ze kan zowel in natuurlijke talen als meer in het algemeen in alle formele talen voorkomen. Ambiguïteiten kunnen zowel in grammaticale zin voorkomen (een zinsconstructie is dubbelzinnig) als in semantieke zin (een woord heeft meerdere betekenissen).
Een dubbelzinnigheid is een woord of zin die twee betekenissen of interpretaties heeft: een letterlijke betekenis en een secundaire betekenis. De secundaire betekenis is vaak seksueel suggestief.
Wanneer een woord meerdere betekenisschakeringen heeft, maar toch een en hetzelfde woord is, spreken we van polysemie: huis betekent "woning" — "dynastie" ("het huis van Oranje") — "vergadering" ("dit huis is van mening dat..."), en heeft nog vele andere betekenissen.
Een dubbelzinnigheid is een subtiel literair middel dat één uitspraak gebruikt om twee heel verschillende betekenissen over te brengen. Letterlijk genomen is een dubbelzinnigheid meestal een onschuldige uitspraak die geen ironische of ongepaste bijklank heeft.
Een tautologie bestaat uit twee of meer woorden die hetzelfde betekenen, bijvoorbeeld altijd en eeuwig. Een voorbeeld van een pleonasme is een houten boomstam. Houten benoemt iets wat ook al in het woord boomstam besloten ligt. De termen pleonasme en tautologie zijn allebei gevallen van 'twee keer hetzelfde zeggen'.
Definities van polysemisch. bijvoeglijk naamwoord. van woorden; met meerdere betekenissen. synoniemen: polysemtisch . dubbelzinnig .
Bij een pleonasme wordt een eigenschap van iets dubbel uitgedrukt. Een pleonasme bestaat uit twee woordsoorten, vaak een bijvoeglijk naamwoord en een zelfstandig naamwoord. Het bijvoeglijk naamwoord drukt een eigenschap uit die al besloten ligt in het zelfstandig naamwoord. Denk bijvoorbeeld aan witte sneeuw.
Een hyperoniem – het tegenovergestelde van een hyponiem – is een woord dat een deel van de betekenis van andere, meer specifieke woorden omvat. Een dier is een hyperoniem van kat, hond en vogel.
In een contaminatie worden twee woorden of uitdrukkingen met een verwante betekenis door elkaar gehaald, waardoor een verkeerd nieuw woord of een verkeerde nieuwe uitdrukking ontstaat.
Definitie acroniem
Abbreviatie of afkorting staat voor een groep woorden waarvan alleen de eerste letters gebruikt worden zoals “KLM”. Acroniem is een vorm van afkorting waarbij de letters tezamen uit te spreken zijn als een nieuw woord zoals PIN.
Homoniemen, of woorden met meerdere betekenissen, zijn woorden die dezelfde spelling hebben en meestal hetzelfde klinken, maar verschillende betekenissen hebben (bijvoorbeeld Bark – hondengeblaf, boomschors).
Contaminaties in het alledaagse taalgebruik zijn in drie categorieën onder te verdelen: eenmalige versprekingen. ingeburgerde contaminaties. bewuste mengvormen.
Homonieme woorden worden als afzonderlijke woorden in de woordenboeken opgenomen. Een woord is polyseem als het meer dan één betekenis heeft, maar de verschillende betekenissen wel met elkaar verband houden. Bij polysemie worden de verschillende betekenissen onder één woord in de woordenboeken opgenomen.
Een tautologie is een woordcombinatie waarin een begrip twee keer of meer wordt genoemd. Ze bestaat doorgaans uit twee of meer woorden van dezelfde woordsoort, vaak met en of of(te) ertussen. Voorbeelden zijn eenzaam en alleen, pracht en praal en niettemin toch.
Enkele veelgebruikte synoniemen van hetzelfde zijn gelijk, equivalent, identiek, zelfdezelfde en heel .
Definitie van ' dubbelzinnig '
Dubbelzinnig woord
Een eerste vorm van dubbelzinnigheid ontstaat doordat je een woord met meerdere betekenissen gebruikt. Het bekendste voorbeeld is misschien wel 'bank'. Zo is in de zin 'Ik ga naar de bank' niet volledig duidelijk of iemand een geldbank of een zitbank bedoelt.
Een tautologie treedt op als je twee woorden gebruikt die hetzelfde betekenen. Een voorbeeld is “tevens ook” of “enkel en alleen”. Een pleonasme is een uitdrukking waarin een noodzakelijke eigenschap van een hoofdwoord nogmaals wordt benoemd. Een voorbeeld is “groen gras”.
Een hyperoniem (van Oudgrieks ὑπέρ (huper), "boven" en ὄνυμα (onuma), "naam") of koepelwoord is in de woordsemantiek een woord dat de betekenis van een ander woord in dezelfde of een andere taal volledig omvat, maar hier geen synoniem van is.
Twee woorden zijn elkaars homograaf of homogram wanneer zij op dezelfde manier geschreven worden, maar geheel verschillende betekenissen hebben. Ze worden niet noodzakelijkerwijs hetzelfde uitgesproken.
Een voorbeeld van polysemie is het woord tak. (1) Sasha raapte een tak van de grond. (2) Semantiek is een tak van de taalwetenschap. Het woord tak betekent in deze twee zinnen niet precies hetzelfde, maar de betekenissen zijn duidelijk gerelateerd.