Een verborgen boodschap in een verhaal wordt vaak subtekst genoemd. Dit is de impliciete betekenis, de onderliggende laag die niet direct wordt uitgesproken maar wel uit de tekst, handelingen of dialogen kan worden opgemaakt. Wikipedia +1
Een narratief is een vertelling of de manier waarop een verhaal wordt verteld; het is het 'verhalende' aspect van een tekst, presentatie, of zelfs iemands levensverhaal, met een structuur van gebeurtenissen die betekenis geven aan de werkelijkheid. Het gaat niet alleen om wat er gebeurt (het 'plot'), maar vooral om de opbouw, de volgorde en de subjectieve interpretatie die de verteller eraan geeft, om emotie, empathie of begrip te creëren.
(plot, intrige of sujet) Term uit de verteltheorie of dramatheorie waarmee de organisatie van de tekstgegevens, d.w.z. de bouw of structuur van de tekst wordt bedoeld De wijze waarop deze gegevens worden aangeboden, zijn in hoge mate bepalend voor het effect ervan op de lezer of toeschouwer, bijv. voor de spanning.
Met fictie (Latijn: fictio, "vorming") wordt in de narratologie een verhaal of gedachtegang aangeduid, die zich hoofdzakelijk in de fantasie van de auteur en de lezer afspeelt. Dit in tegenstelling tot non-fictie, die uitgaat van de feitelijke werkelijkheid. De term is ontleend aan het Franse fiction.
Narratologie is een tekstbenadering in de literaire kritiek en in de antropologie, die het vertellen (of de vertelwijze) van verhalen als haar studieobject kiest. In brede zin omvat de narratologie zowel de verhaaltheorie als de verteltheorie. De verhaaltheorie en de verteltheorie houden zich bezig met verhalen.
De Teratologie Informatie Service (TIS) is een kenniscentrum op het gebied van externe invloeden op spermatogenese, zwangerschap en borstvoeding.
Traumatologie wordt ook wel ongevalchirurgie genoemd. U komt in aanraking met dit specialisme als u een ongeval heeft gehad. Het letsel kan heel uiteenlopend zijn. Van botbreuken tot een snijwond of inwendig letsel.
Met non-fictie (de Engelse term non-fiction is eveneens gebruikelijk) worden informatieve teksten of beelden aangeduid, die hoofdzakelijk op de werkelijkheid betrekking hebben. Dit in tegenstelling tot fictie, dat zich afspeelt in de fantasie van de maker van de teksten of beelden.
Een verzonnen verhaal noem je fictie. Schrijvers van verhalen vermaken je met hun fantasie.
Met literaire fictie worden geschreven fictiewerken (romans, novellen, korte verhalen) aangeduid waarover op grond van bepaalde eigenschappen en/of kwaliteiten de intersubjectieve opinie bestaat dat zij tot de literatuur behoren.
Het sujet is een korte weergave van het verhaal in de volgorde (wel of niet chronologisch) zoals de schrijver dat heeft opgeschreven. Als een verhaal chronologisch is geschreven zijn fabel en sujet hetzelfde. Een flashback onderbreekt de chronologie van een verhaal en is een terugblik in het verleden.
Wat is een forest plot? Een forest plot is een illustratie van een meta-analyse. Het toont de resultaten van zowel elke individuele studie als het gecombineerde resultaat van de meta-analyse. De inschatting en betrouwbaarheidsinterval worden weergegeven voor elke individuele studie.
Simpel gezegd, een plot vertelt feiten, terwijl een verhaal ervaringen laat zien.
Een verhaal is de inhoud: de personages, gebeurtenissen en plot (wat er gebeurt), terwijl een narratief breder is en de manier waarop het verhaal verteld wordt om betekenis te geven (het kader, perspectief, de onderliggende boodschap en waarden) omvat. Zie het als het verschil tussen een bestemming (verhaal) en de gekozen route ernaartoe (narratief). Een narratief is het overkoepelende verhaalkader dat identiteit vormt en de wereld structureert, vaak met maatschappelijke of culturele lading.
Verhalende proza: Vertelt een verhaal met personages, een plot en dialogen (bijv. romans, korte verhalen).
Helaas wordt het begrip 'narratief' op zo uiteenlopende manieren gebruikt dat het bijna betekenisloos wordt. Vaak wordt het gebruikt als een verkorte weergave van visie of missie, bijvoorbeeld wanneer men grote ideeën wil in plaats van beleidsdetails. Anderen gebruiken 'narratief' in de zin van wereldbeeld of algemene mening .
Met 'fictie' (Latijn: 'fictio', 'vorming') wordt in de narratologie een verhaal of gedachtegang aangeduid, die zich hoofdzakelijk in de fantasie van de auteur en de lezer afspeelt. Met non-fictie worden informatieve teksten of beelden aangeduid, die hoofdzakelijk betrekking hebben op de realiteit.
Achterplat. Een boek bestaat uit een voorkant, rug en achterkant. De achterplat is dus de achterkant van het omslag van een boek.
Proza is geschreven of oraal literair taalaanbod waarbij de versleer geen rol speelt en dat ook geen versregels telt, in tegenstelling tot poëzie. Proza wordt ook 'ongebonden stijl' genoemd. Een mengvorm tussen proza en poëzie noemt men poëtisch proza, of prozagedicht.
Biografieën, historische romans, reisverslagen en dagboeken zijn voorbeelden van literaire non-fictie. Informatieve non-fictie is tekst die bedoeld is om lezers te informeren over echte mensen, plaatsen en gebeurtenissen. Voorbeelden van informatieve non-fictie zijn encyclopedieën, leerboeken, krantenartikelen en gepubliceerde interviews.
Fictie boeken omvatten alle verzonnen verhalen, zoals romans, sprookjes en gedichten. Het verhaal kan deels of volledig verzonnen zijn. Soms is fictie geïnspireerd op echte gebeurtenissen, maar het is nooit volledig feitelijk.
Fictie bestaat uit verzonnen, bedachte verhalen . Het kunnen korte verhalen, fabels, vignetten, toneelstukken, novellen of romans zijn. Hoewel schrijvers een personage kunnen baseren op mensen die ze in het echte leven hebben ontmoet, zijn de personages en de ervaringen die het personage in het verhaal meemaakt niet echt.
Ernstig trauma met letsels ten gevolge van een ongeval of geweld die mogelijk levens- of lidmaat-bedreigend zijn, of waarvan de combinatie van de letsels kan leiden tot ernstig orgaan falen. Het risico op overlijden of een blijvende beperking is groot.
Een botbreuk die niet of nauwelijks geneest, noemen we een 'niet genezende botbreuk' of een 'non-union'.
De drie meest voorkomende indelingen van trauma zijn enkelvoudig trauma (één gebeurtenis), meervoudig/chronisch trauma (herhaalde gebeurtenissen), en complex trauma (langdurige, complexe blootstelling aan meerdere, vaak interpersoonlijke, traumatische ervaringen), waarbij complex trauma ontstaat door bijvoorbeeld chronische kindermishandeling, verwaarlozing, of langdurig misbruik en vaak leidt tot complexere klachten dan enkelvoudig trauma.