Hoe heten de twee puntjes op een klinker, zoals in föhn en financiën? De puntjes op de o van föhn zijn een umlaut. De puntjes op de e van financiën zijn een trema. Een trema geeft het begin van een nieuwe lettergreep aan, bijvoorbeeld in financiën, coördinatie en reünie.
Trema/umlaut (ä, ë, ï, ö, ü, ÿ): typ het teken " (links naast de Enter-toets) en daarna de letter.
diakritische tekens (taalkundige term) Een diakritisch teken is een hulpteken boven of onder een letterteken dat aangeeft hoe de letter uitgesproken moet worden.
Trema's kom je tegen in woorden als ruïne. Als je daarin geen trema schrijft (ruine), staat er een ui, zoals in ruit. Dankzij het trema ziet een lezer meteen dat bij de i een nieuwe lettergreep begint. Het trema wordt daarom ook wel scheidingsteken of deelteken genoemd.
Het trema of deelteken is een diakritisch teken in de vorm van twee punten die, naast elkaar, boven een klinker geplaatst worden.
De puntjes op de e van financiën zijn een trema. Een trema geeft het begin van een nieuwe lettergreep aan, bijvoorbeeld in financiën, coördinatie en reünie. Een umlaut (preciezer gezegd: een umlautteken) is bedoeld om de juiste uitspraak van de klinker weer te geven, bijvoorbeeld in föhn en hüttenkäse.
Het beletselteken (…) bestaat uit drie puntjes en heeft verschillende functies. Het kan aangeven dat de zin wordt afgebroken of dat de lezer geacht wordt zelf een woord of gedachte in te vullen. Als het beletselteken aan het einde van een zin staat, komt er geen extra punt achter het beletselteken.
De ë met de zogenaamde trema wordt uitgesproken als de e in "extra", "error", "element". Als het op een medeklinker volgt, wordt het ook solitair uitgesproken. Dus "gluë" zou niet "gloo" zijn, maar "gloo-e", met de e uitgesproken zoals ik zei. De ó is gewoon een lange o.
Ï, kleine letter ï, is een symbool dat in verschillende talen wordt gebruikt en geschreven is met het Latijnse alfabet ; het kan worden gelezen als de letter I met trema, I-umlaut of I-trema. I met trema.
Schrijvers gebruiken symbolen om hun personages en/of plot van een diepere betekenis te voorzien. Ze bieden een bepaald inzicht over een op het eerste oog eenvoudige situatie. Sommige symbolen worden al van oudsher geassocieerd met bepaalde betekenissen. Denk aan een slang als symbool voor verleiding, bedrog en kwaad.
Het accent aigu, Latijn: acutus, scherp, in de drukkerij kort met kuut aangeduid, is een diakritisch teken in de vorm van een streepje boven een letter dat van linksonder naar rechtsboven wijst.
Tekens zijn de basissymbolen die worden gebruikt om een taal te schrijven of te drukken . De tekens die bijvoorbeeld door de Engelse taal worden gebruikt, bestaan uit de letters van het alfabet, cijfers, leestekens en een verscheidenheid aan symbolen (bijvoorbeeld het ampersand, het dollarteken en de rekenkundige symbolen).
Deze en een heleboel andere tekens kun je ook maken door de alt-toets (links naast de spatiebalk) en een nummer in te toetsen. ë maak je bijvoorbeeld door alt+137. Hier vind je het overzicht van alle alt-codes.
Een diakritisch teken is een schriftteken dat boven, onder, vóór, achter of door een letter gezet wordt ter aanduiding van de uitspraak.
Nu geeft de leesteken aan dat de laatste klinker apart wordt uitgesproken: “BRON-tay” in plaats van “BRONT” of “BRUNT.” Maar het accentteken was in feite het resultaat van een dichterlijke vrijheid van de vader van de schrijver, Patrick Brontë .
De umlaut (¨) is een teken dat uit twee puntjes bestaat die boven een klinkerteken staan. Een umlaut wordt in sommige talen op klinkertekens gezet om aan te geven hoe een specifieke klinker uitgesproken moet worden.
/ˈʊmlaʊt/ Andere vormen: umlauts. Als je ooit Duits hebt gestudeerd, heb je een umlaut gezien. Het is een teken dat eruitziet als twee stippen boven een letter en het geeft een verschuiving in uitspraak aan.
De Ï wordt in de meeste talen, waaronder het Nederlands, Afrikaans, Catalaans, en Frans, niet gebruikt voor een specifieke klankweergave, maar om aan te geven dat I niet met een voorgaande klinker een diftong vormt, maar met een hiaat alléén uit te spreken is.
De Trema (Le tréma)
Het lijkt erg op de Duitse umlaut en wordt gevormd door twee punten die over de tweede van twee opeenvolgende klinkers worden geplaatst. Het is om aan te geven dat de klinkers afzonderlijk worden geklonken, bijvoorbeeld, het wordt gebruikt in coïncidentie (ko-ehn-see-dahns, wat in het Engels toeval betekent).
Nog vòòr we ons konden aanmelden, moesten we onze rugzak laten controleren door een veiligheidsmedewerker. De spelling vòòr is niet correct. De correcte spelling is: nog vóór we ons konden aanmelden.
De letter is een ligatuur voor "OE". Het teken wordt ook wel eðel genoemd (IPA: /eðəl/). In het Latijn staat deze combinatie voor een tweeklank, IPA [oe], die wordt uitgesproken als "oi". Ze werd gebruikt in woorden met de tweeklank "OI" ("ΟΙ, οι") die geleend waren uit het Oudgrieks.
Het trema (¨) is een teken dat uit twee puntjes bestaat die boven een klinkerletter staan. Een trema geeft aan dat de klinkerletter niet samen met de voorgaande klinkerletter als één lange klank of tweeklank uitgesproken mag worden, maar dat er een nieuwe lettergreep begint.
Een ellips, of ellipsen in het meervoud, is een leesteken bestaande uit drie punten (. . .) dat aangeeft dat er woorden zijn weggelaten, een pauze weergeeft of aangeeft dat er iets onvermeld is gebleven .
Het beletselteken bestaat uit drie puntjes en geeft meestal aan dat een zin wordt onderbroken of ineens afgebroken. Een andere naam voor het beletselteken is gedachtepuntjes.
Bijgewerkt op 10 april 2024. Na is een bijwoord of voorzetsel dat “volgend op” of “later dan” betekent. Ook kun je er een reeks mee aangeven (bijvoorbeeld: uur na uur). Naar wordt gebruikt om een richting aan te geven.