Middeleeuwse mensen maakten zich na de toiletgang schoon met natuurlijke materialen die voorhanden waren, aangezien toiletpapier niet bestond. De keuze hing af van de sociale klasse en de omgeving. Facebook +1
In de middeleeuwen was mos voor veel mensen het favoriete afveegmateriaal , en er ontstond een levendige handel in mos dat van het platteland naar de steden werd gebracht voor dit doel. Stro werd soms ook gebruikt als een (iets minder comfortabel) alternatief.
Was er water in de buurt, dan maakten mensen hun vingers nat en boenden daarmee hun achterwerk schoon. Bij gebrek aan water poetsten mensen hun billen met bladeren, takken, mos, schapenwol, gras of sneeuw.
Mensen wasten over het algemeen regelmatig hun handen en gezicht, maar een volledige wasbeurt was geen dagelijkse bezigheid. In plaats daarvan namen ze wekelijks een bad in een gemeenschappelijk badhuis of wasten ze zich in een nabijgelegen rivier . Deze badhuizen werden ook gebruikt om te socialiseren en om elkaar te ontmoeten en te roddelen.
In de Middeleeuwen deden de edelen hun behoefte in een apart, aan de kasteelmuur bevestigd kamertje. Hun uitwerpselen belandden in het gunstigste geval in de slotgracht of ravijn. Hygiënisch was dat in het geheel niet, want vaak werd het slotwater als was- of drinkwater gebruikt.
Ideale seks was seks waarbij de mannen zo snel mogelijk hun punt wisten te maken en liefst zo vaak mogelijk. Dat zouden vrouwen stiekem ook als prettigst ervaren. Gelijke mogelijkheden waren er niet, vrouwen moesten kuis blijven, alleen mannen mochten ervaring hebben.
In middeleeuwse kastelen gebruikten mensen wat bekend stond als een 'garderobe' – een eenvoudig toilet dat meestal bestond uit een gat in de vloer of muur. Afval werd afgevoerd naar een beerput, de slotgracht of buiten het kasteel .
De vrouw had tot haar 25ste de toestemming nodig van haar familie om te trouwen. Weduwen hadden het beter dan echtgenotes en ongetrouwde vrouwen omdat ze, volgens de bijbel onder een speciale bescherming stonden, en ze stonden ook onder bescherming van de koning. Vrouwen hadden meestal niets te zeggen over hun leven.
De aandoening waar koning Hendrik aan leed, kwam veel voor in de middeleeuwen, en luizen maakten zeker geen onderscheid op basis van sociale status . Vuil was een alledaags verschijnsel voor alle klassen in de middeleeuwen. Steden en dorpen waren smerig, de straten open riolen; er was geen stromend water en kennis van hygiëne bestond niet.
Op sommige plaatsen was het gebruikelijk om het gezicht met een puimsteen te wrijven in plaats van met een scheermes . Scheermessen waren een soort ouderwetse scheermessen zoals barbiers die gebruikten... weet je wel, die ze slijpten op een leren strop? Onder de adel werden ze door bedienden geschoren, onder de soldaten werd vaak een mes gebruikt.
Alleen welgestelde mensen konden zich in de middeleeuwen doeken, lappen, wol of katoen veroorloven om hun billen af te vegen. De meeste boeren moesten het doen met gras, stro, mos, bladeren, houten stokken, houtsnippers of hooi.
En waarom verzamelen we vooral wc-papier? De Groningse massapsycholoog Hans van de Sande legt uit dat mensen graag voorraden aanleggen. ,,Als we merken dat wc-papier de winkels uitvliegt, zijn we bang achter het net te vissen. Dus ontstaat er een hype en koopt iedereen toiletpapier.''
Dan kunt u een arm-verlengend hulpmiddel als een toiletpapiertang gebruiken. Wanneer u het nét redt, maar onvoldoende kracht kunt zetten, kan vochtig toiletpapier helpen. Vochtig toiletpapier en vochtige washandjes bieden meer houvast. Ook zijn het losse velletjes, dus u hoeft ze niet af te scheuren.
Net als miljoenen andere moslims was ik mijn achterkant na elk toiletbezoek met een magische kelk – een klein potje gevuld met water, een lota . Voor mij is het gebruik van alleen tissuepapier om mijn bilnaad schoon te maken net zoiets als een heel huis stofzuigen met een stofzuiger – je mist gegarandeerd stukjes.
Voordat toiletpapier in massaproductie beschikbaar kwam in het midden van de 19e eeuw, moesten mensen hun toevlucht nemen tot wat gratis en voorhanden was, ook al leverde dat niet de meest effectieve (of comfortabele) resultaten op. Mogelijke alternatieven waren stenen, bladeren, gras, mos, dierenharen, maïskolven, kokosnootschillen, stokken, zand en schelpen .
Dat is misschien waar de naam Ships Head vandaan komt. In plaats van toiletpapier hing er een lang, met uitwerpselen besmeurd touw door het gat in de 'Seats of Ease'. Het gerafelde uiteinde van het touw bungelde in zee en kon omhooggetrokken worden om zich mee af te vegen.
Zelfs onder de aristocratie was lekker ruiken een zeldzaamheid — Koning Lodewijk XIV van Frankrijk, die naar verluidt slechts twee keer in zijn leven een bad nam, werd door een Russische ambassadeur omschreven als iemand die " stinkte als een wild dier ". Sommigen probeerden deze geur te maskeren met parfum, maar omdat de meeste mensen zich dat niet konden veroorloven, werd het...
Al in vroeger tijden werden luizen bestreden door ze handmatig uit het haar te verwijderen - het zogenaamde luizen. Hoofdluis wordt ook tegenwoordig meestal bestreden door ze handmatig te verwijderen middels kammen met een fijntandige luizenkam.
Middeleeuwse steden waren ongezonde plekken. Volksgezondheid stond bij de meeste stadsbesturen niet hoog op de agenda. Steden hadden geen rioleringssystemen of drinkwatervoorziening en stonken waarschijnlijk vreselijk, omdat afval en menselijke uitwerpselen op straat werden gegooid . Huizen waren gemaakt van vlechtwerk en leem.
In de Middeleeuwen (500 tot 1500) lieten de meeste vrouwen het bloed langs hun benen lopen. Een doekje voor het bloeden was exclusief voor de rijkeren.
In de Late Middeleeuwen werden de straffen zwaarder. Serieuze misdaden werden nu niet alleen bestraft met boetes en opsluiting, maar ook met zweepslagen, de schandpaal, inbeslagname van je bezittingen, het afhakken van een lichaamsdeel, ophanging of verbranding.
De ultieme zuiverheid voor de Kerk was dat men levenslang maagd bleef , maar als men toch een seksueel leven moest hebben, was dat alleen geoorloofd voor voortplanting binnen het huwelijk. De zonde van seksuele immoraliteit bij vrouwen, de voorliefde voor extravagante kleding en de wispelturige aard waren veelvoorkomende thema's in middeleeuwse preken.
Deskundigen zijn van mening dat het gezond is om drie keer per dag tot drie keer per week te poepen . Dit wordt de "drie-en-drie-regel" genoemd. Als je minder dan drie keer per week poept, kan dit een teken zijn van constipatie, en als je meer dan drie keer per dag poept, heb je mogelijk diarree.
In de middeleeuwen lag de gemiddelde leeftijd in de Lage Landen een stuk lager dan tegenwoordig, rond de veertig jaar (het gaat om een gemiddelde; er waren dus wel degelijk mensen die de tachtig of negentig haalden).
Middeleeuwse Europeanen waren veel vindingrijker en hygiënischer dan de mythe doet vermoeden. Afvalverwerking was gereguleerd en mensen namen hygiëne serieus, vooral in dichtbevolkte stedelijke omgevingen. Het idee dat je zomaar uitwerpselen uit het raam gooit, is eerder fictie dan feit.