Geneesmiddelen (medicatie) vormen vaak de eerste keus van de arts. Andere opties zijn onder meer fysiotherapie of psychotherapie, chirurgische ingrepen, lokale injecties, of een medisch implantaat zoals een neurostimulator of medicijnpomp. Bespreek met uw arts wat voor u de beste behandeling is voor uw chronische pijn.
Door afleiding, beweging en (sociale) activiteiten kun je je beter voelen en minder pijn hebben. Samen met je huisarts kun je een plan maken om actief te blijven ondanks de pijn. Ook een fysiotherapeut of psycholoog kan je hierbij helpen.
Als de pijn heftig is, lang blijft, erger wordt, of steeds terugkomt: ga naar je huisarts. Als de oorzaak duidelijk is, spreekt de huisarts een behandeling met je af. Nadat de oorzaak is behandeld, gaat de pijn meestal weg.
Chronische pijn komt doordat zenuwen en hersenen overgevoelig zijn geworden. En pijnstillers hebben daar geen invloed op. Pijnstillers helpen alleen bij pijn met een duidelijke oorzaak, zoals een wond, ontsteking of ziekte. Of als chronische pijn voor een deel een duidelijke oorzaak heeft.
Chronische pijnklachten hebben invloed op hoe uw zenuwstelsel werkt. Soms versterkt uw zenuwstelsel de prikkels. Of u kunt prikkels moeilijker filteren, waardoor u gevoeliger reageert op prikkels zoals licht en geluid. Vaak ervaart u daardoor ook pijn extra heftig.
Mogelijk oorzaken zijn overbelastingsletsels, sporttrauma, ongeval, verkeerde houding of onaangepast materiaal op de werkvloer. De pijnen kunnen ook te maken hebben met aandoeningen zoals artrose, reuma, fibromyalgie… Vrij vaak treedt spier- of beenderpijn op zonder enige reden, en verdwijnt die spontaan.
Bij chronische benigne pijn is paracetamol eerste keuze. Naar de huidige inzichten remmen NSAID's de enzymen cyclo-oxygenase-1 (COX-1) en cyclo-oxygenase-2 (COX-2).
Pijnbehandeling zonder medicijnen bestaat uit ondersteunende en verlichtende activiteiten. Activiteiten die zorgen voor afleiding, beweging en rust verminderen pijn. Een goede balans hierin vinden is belangrijk. Gesprek: Een geruststellend gesprek met verpleegkundige.
Belangrijke strategieën voor pijnbeheersing zijn onder meer: pijnstillers , fysiotherapie (zoals warmte- of koudepakkingen, massage, hydrotherapie en oefeningen), psychologische therapieën (zoals cognitieve gedragstherapie, ontspanningstechnieken en meditatie).
Als de pijnbehandelingen die je hebt geprobeerd geen verlichting bieden, kan jouw huisarts of specialist je doorverwijzen naar een Pijncentrum. Een pijncentrum kan je helpen om de pijn te verminderen en je dagelijkse leven te verbeteren. Er zijn veel verschillende soorten behandelingen mogelijk.
paracetamol . niet-steroïde ontstekingsremmende geneesmiddelen (NSAID's), zoals ibuprofen, aspirine of diclofenac . gels en crèmes met geneesmiddelen (zoals NSAID's en capsaïcine) die via uw huid worden opgenomen (plaatselijke geneesmiddelen)
Maak tijd voor leuke activiteiten .
Wanneer u met chronische pijn leeft, is het belangrijk om activiteiten te identificeren en regelmatig deel te nemen aan activiteiten die vreugde brengen. Bijvoorbeeld luisteren naar favoriete muziek, schilderen of tekenen, tijd doorbrengen in de natuur of gewoon kijken naar de zonsopgang kan vreugde brengen.
Geneesmiddelen (medicatie) vormen vaak de eerste keus van de arts. Andere opties zijn onder meer fysiotherapie of psychotherapie, chirurgische ingrepen, lokale injecties, of een medisch implantaat zoals een neurostimulator of medicijnpomp. Bespreek met uw arts wat voor u de beste behandeling is voor uw chronische pijn.
Bij zenuwpijn raden wij u de volgende adviezen aan: Raak de pijnlijke huid niet aan. Als u geneigd bent om over de pijnlijke plek te wrijven, doe dit dan niet. Ook kou kan de pijn erger maken.
Serotonine- en noradrenalineheropnameremmers, ook wel SNRI's genoemd, die kunnen worden voorgeschreven om chronische pijn te verlichten, zijn onder andere duloxetine (Cymbalta, Drizalma Sprinkle), venlafaxine (Effexor XR) en milnacipran (Savella) .
Complementaire geneeswijzen, zoals massagetherapie, biofeedback en meditatie. Medische procedures en apparaten, zoals chirurgie, TENS, steroïde-injecties en botulinumtoxine (Botox®)-injecties. Medicijnen, zoals NSAID's, spierverslappers en opioïden.
Bij chronische pijn blijven de pijnklachten bestaan, ondanks dat de weefselschade grotendeels is genezen of stabiel aanwezig is. We spreken van chronische pijn als pijnklachten langer dan drie maanden blijven bestaan.
UWV Fibromyalgie
Het arbeidsongeschiktheidspercentage wordt beoordeeld door een arbeidsdeskundige en een verzekeringsarts van het UWV. Bij fibromyalgie wordt gekeken naar mogelijkheden en niet naar klachten. Indien u 35% of méér arbeidsongeschikt blijkt te zijn, dan kunt u een arbeidsongeschiktheidsuitkering krijgen.
CRPS wordt ook weleens de zelfmoordziekte genoemd, het is de pijnlijkste aandoening die er bestaat.
De meest voorgeschreven spierverslappende medicijnen zijn Diazepam en Tramadol. Beiden hebben een andere werking en vaak wordt de combinatie van beide medicijnen gekozen om de spieren optimaal te behandelen. Diazepam behoort tot de medicijngroep benzodiazepines.
Pijn onderdrukken met pijnstillers
Er zijn ook medicijnen die de pijn onderdrukken. Dit zijn pijnstillers. Bij matig ernstige pijn zijn dat paracetamol en/of een ontstekingsremmende pijnstillers (NSAID). Bij ernstige pijn zijn dat zeer sterke pijnstillers, zoals morfine of morfineachtige middelen.
Pijnrevalidatie is een (revalidatie)proces om langdurige pijnklachten van een cliënt te verminderen of om het functioneren in het dagelijks leven te verbeteren. Dit wordt gedaan door de invloed van de klachten op de cliënt te verminderen, met behulp van diverse behandelmethodes.
Het is wetenschappelijk bewezen dat bij aanhoudende pijn, zoals je die ervaart, sprake is van een overgevoelig zenuwstelsel. Wat aanhoudende pijn zo kenmerkend maakt is dat, als gevolg van het overgevoelig zenuwstelsel, vaak een groter gebied pijnlijk is dan de oorspronkelijke plaats.