De Cheyletiella mijten zijn ongeveer een halve millimeter groot en daarom moeilijk te zien. Soms zijn ze met het blote oog te zien, bijvoorbeeld als ze bewegen. Meestal kan de dierenarts Cheyletiella aantonen door wat haren en schilfers met plakband bij uw dier weg te halen en deze onder de microscoop te bekijken.
Vachtmijten zijn te behandelen met diverse producten die gebruikt worden voor vlooienbestrijding, o.a. selamectine. De behandeling moet tijdig herhaald worden om herbesmetting te voorkómen. Omdat het een infectieuze aandoening is, moeten ook de contactdieren behandeld worden.
De eerste zichtbare tekenen zijn rode vlekken aan de buik en ellebogen. Symptomen die later voorkomen zijn de jeuk, zelf toegebrachte haarloosheid, roos en verdikking van de huid op de oren en uiteindelijk op het hele lichaam. Om vast te stellen of het om mijten gaat, kan een oppervlakkig stukje huid onderzocht worden.
Vachtmijt bij een kat: de behandeling
Behandel je huisdier en zijn omgeving met een middel tegen mijten zoals selamectine of een omgevingsspray. Herhaal het toedienen van het middel na vier weken. De huisdieren die in contact zijn geweest met het besmette huisdier moeten ook worden behandeld.
Huisstofmijten overleven een temperatuur van zestig graden niet. Door textiel, zoals het dekbed en kussens, op deze temperatuur te wassen worden de mijten gedood en de dode allergenen uitgespoeld. Zie ook de saneringsplanning verderop.
Vachtmijten zijn een ectoparasiet uit de klasse Arachnida (waar ook spinnen, schorpioenen en teken toe behoren) die zowel wilde als laboratoriumknaagdieren aantast. Helaas kan besmetting zelfs in laboratoriumomgevingen veel voorkomen, waarbij import de meest waarschijnlijke bron is.
Er zijn verschillende soorten vachtmijt, maar de Cheyletiella mijt komt het meest voor. Dieren kunnen besmet raken door direct contact, maar de mijten kunnen ook worden overgedragen door luizen, vlooien en vliegen. De vachtmijt is een parasiet die zich in de oppervlakkige huidlaag van je viervoeter nestelt.
De jeuk is een allergische reactie op de mijt, de eitjes en de poep van de mijt. Blaasjes, rode bultjes of schilfers op de handpalm, tussen de vingers, op de polsen, ellebogen, voeten en de geslachtsdelen.Soms zie je rode streepjes op je huid. Dat zijn de gangetjes die de mijt graaft.
Oormijt geeft namelijk veel jeuk. Ook zien we bij een oormijt-infectie vaak een grote hoeveelheid donker oorsmeer. Een met oormijt besmette hond kan een pijnlijke oorontsteking krijgen waarbij de binnenkant van de oren (vaak) rood zijn en pijn doen bij aanraking. Ook houdt de hond hierbij de kop soms scheef.
Vachtmijt. De Cheyletiella is de 'vachtmijt'. Deze mijtensoort veroorzaakt geen of nauwelijks jeuk. Over het algemeen is deze mijt niet erg besmettelijk voor mensen, eventueel zou hij bij de mens een lichte huidontsteking veroorzaken.
Vachtmijten, of "wandelende roos", treffen voornamelijk konijnen, maar ook cavia's, egels, knaagdieren, katten en honden. Hoewel ze een ongewone gastheer zijn voor de mijt, kunnen deze mijten ook op mensen worden overgedragen . De mijten zijn niet-gravende huidparasieten.
De vachtmijt (Cheyletiella mijt), ook wel bekend als de schilfermijt of lopende roos leeft in de vacht, op de haren en de huid van de hond. Het vrouwtje hecht haar eitjes vast aan de haren van de hond. Vachtmijten blijven de gehele levenscyclus op hetzelfde dier, de “eigen” gastheer.
Jeuk bij honden kan verschillende oorzaken hebben. Bijvoorbeeld vlooien, een van de meest voorkomende oorzaken van jeuk bij honden. Naast de jeuk die vlooien met zich mee brengen, kan een hond ook een vlooienallergie hebben. Naast vlooien kunnen honden ook verschillende soorten infecties oplopen die jeuk veroorzaken.
Mijten zijn te herkennen aan hun kleine formaat en spinachtige uiterlijk. Spintmijten en valse spintmijten zijn meestal minder dan 1 millimeter groot en variëren in kleur van lichtgeel tot groen, bruin of rood.
De huidmijten kunnen worden gedood door anti-mijt crèmes die permetrine, crotamiton of ivermectine bevatten.
Check je bed ook op volwassen bedmijten. Een bedmijt is slechts 5 mm groot en heeft een plat roodbruin lijf dat opzwelt en verkleurt als er bloed wordt gezogen. Bedmijten kunnen alleen kruipen. Zie je iets springen of vliegen, dan is het zeker geen bedmijt.
Wassen en reinigen
Huisstofmijten overleven een temperatuur van 60º niet. Door textiel (bijvoorbeeld beddengoed) op deze temperatuur te wassen worden de mijten gedood én de allergenen uitgespoeld. Het is voldoende om een keer in de zes weken op deze manier te wassen.
De meeste beten van korenmijten komen voor op de romp, nek, armen en soms in de liesstreek. In extreme gevallen kunnen de beten infecties, koorts, overgeven en gewrichtspijn veroorzaken. De oogstmijt bijt meestal op voeten en onderbenen maar evengoed in de plooien van knie en lies of waar de kleding strak is.
Chiggers worden vaak aangetroffen in bossen en graslanden en zijn verwanten van spinnen. Ze zijn bijna microscopisch klein, slechts 1/100 inch (0,4 mm) groot en hebben een oranje tint. In hun larvale stadium hechten ze zich aan verschillende dieren, waaronder mensen, katten en honden .
Een aantal honden verharen het hele jaar door meer dan normaal. Oorzaken hiervan kunnen zijn het weer, het overwegend binnenshuis houden, een slaapplek bij de verwarming, het te vaak borstelen van de vacht of bijvoorbeeld het regelmatig wisselen van voeding.
De geur is erg onaangenaam voor de bloedluizen en de azijn tast de mijten zelf aan. Je kunt het hok dus in sprayen met azijn.
Dit is de meest betrouwbare methode voor detectie. Pluk de haren en onderzoek subgrof (dissectiemicroscoop) of microscopisch op mijten of eieren (A.). Trek cellofaantape tegen de nerf van de vacht, leg op een objectglaasje en onderzoek microscopisch op mijten of hun eieren.
Gravende mijten bevinden zich in de huid, waar ze gangetjes graven.De niet-gravende mijten bevinden zich in de vacht. Een van de meest voorkomende parasitaire huidinfecties bij de hond wordt veroorzaakt door de gravende mijt Demodex canis. Vooral bij jonge honden komt een infectie met de demodexmijt regelmatig voor.
Verschillende soorten mijten kunnen de huid en vacht van muizen besmetten. Mijten zijn externe parasieten die vaak geen zichtbare tekenen bij muizen veroorzaken. Zwaar besmette muizen kunnen een ontsteking van de huid hebben en mijten kunnen worden gezien als witte stofdeeltjes op hun haarzakjes .