De onlangs ontdekte planeet,
NASA kwalificeert Kepler-22b als een superaarde: een planeet die weliswaar groter is dan de aarde, maar verder veel overeenkomsten vertoont. Zo is Kepler-22b ongeveer 2,4 keer zo groot als onze thuisplaneet en draait deze, net als wij, in de leefbare zone van haar ster, in het geval van Kepler-22b is dat Kepler-22.
In het zonnestelsel vallen alleen de Aarde en Mars in de bewoonbare zone; Venus en Mercurius staan te dicht bij de Zon, de andere planeten te ver ervandaan.
Planet Nine
Het idee van een extra planeet voorbij Neptunus is niet nieuw. In 2016 suggereerden twee onderzoekers van het California Institute of Technology al dat er een negende planeet zou kunnen bestaan. Die gaven ze de toepasselijke naam Planet Nine, Planeet Negen.
In het recente verleden is er slechts een aantal mogelijk leefbare planeten ontdekt. "Dat betekent niet dat deze zeldzaam zijn. Wij kunnen namelijk nog niet zover het heelal in kijken", zegt Snellen. Er is alleen één probleem met de nieuwste ontdekking: de afstand tussen deze planeet en de aarde is onberekenbaar groot.
Op een luttele 500 tot 600 lichtjaar van de aarde schijnt de ster Betelgeuze. En dit hemellichaam staat op het punt te ontploffen - op een astronomische tijdschaal dan. De ster Betelgeuze is een duidelijk lichtpuntje aan onze hemel, maar binnenin de ruimtediva lijkt het te rommelen.
Mars is de enige planeet in ons zonnestelsel waar mensen op zouden kunnen leven . Het is niet zoals de aarde, maar het is wel te overleven. Mercurius en Venus zijn veel te heet. Alle gasreuzen zijn veel te koud en hebben niet eens een vast oppervlak.
Volgens Brown komt die kracht van een negende planeet, een die groter is dan de aarde maar kleiner dan Neptunus. Niemand heeft Planeet Negen nog gevonden. Als hij er echt is, is hij te ver weg en te zwak voor bijna elke bestaande telescoop om hem te kunnen zien . Maar dat gaat veranderen.
Vermoedelijk zit er in het midden van elk sterrenstelsel een superzwaar zwart gat. Sagittarius A* is het superzware zwarte gat in het centrum van de Melkweg. Het is 4 miljoen keer zwaarder dan de zon en ongeveer 27.000 lichtjaar van ons verwijderd. De hele Melkweg, dus ook ons zonnestelsel draait rond dat zwarte gat.
Jupiter is niet alleen de grootste en zwaarste planeet in het zonnestelsel, maar heeft ook het sterkste magneetveld en de hoogste stralingsniveau's.
Deze twee moleculen schijnen in de vier massieve planeten de rol over te nemen van waterdamp op de aarde. Van zuurstof heeft men geen spoor gevonden, tenzij in Uranus en dan nog in een uiterst geringe hoeveelheid.
De geschiedenis leert dat elke veronderstelling waarin de mens, de aarde, de zon of het Melkwegstelsel een unieke plaats wordt toebedacht, onwaar is. Er is tot nu toe echter geen 'tweede aarde' ontdekt.
Momenteel is het ook heel moeilijk te voorspellen. De gemiddelde oppervlaktetemperatuur bedraagt er een frisse -63°C en de planeet heeft een ijle ongastvrije atmosfeer die vooral uit koolstofdioxide bestaat. Alsof dat nog niet genoeg is werd de hele planeet vorig jaar maandenlang getroffen door een lentestorm.
Het is de op vier na grootste planeet in het zonnestelsel. Zo'n hemellichaam krijg je niet zomaar vernietigd. Over nog eens 4,6 miljard jaar, wanneer de zon het einde van zijn leven nadert en begint op te zwellen tot een rode reuzenster, zal de aarde er nog steeds zijn.
Nu hebben onderzoekers meer dan 5000 bevestigde exoplaneten gevonden , maar een relatief klein aantal van deze werelden lijkt op de aarde. Hier zijn de top drie werelden die ons het meest aan thuis doen denken. Kepler-186f. In 2014 ontdekte NASA's Kepler Space Telescope de eerste wereld ter grootte van de aarde in de leefbare zone van een andere ster.
Kepler-452b is de twaalfde ontdekte exoplaneet die enigszins op de aarde lijkt. De NASA maakte bekend dat er ruim 500 nieuwe kandidaat-exoplaneten zijn toegevoegd aan de Kepler-catalogus. Daarmee komt het aantal mogelijke exoplaneten dat de telescoop heeft ontdekt op 4696.
Rondom een zwart gat is er een denkbeeldig oppervlak dat als grens fungeert, de zogeheten waarnemingshorizon. Vlak buiten deze waarnemingshorizon kan het licht nog net wel aan de enorme zwaartekracht ontsnappen. Volgens de kwantumveldentheorie is de waarnemingshorizon de plaats waar hawkingstraling wordt gevormd.
Het heelal is zwart, omdat het leeg is en dus kleurloos. Materie heeft wel een kleur vanwege de manier waarop het verschillende kleuren (zon)licht absorbeert, reflecteert of verstrooit. Bij afwezigheid van materie is er dus geen reflectie of verstrooiing en dus zie je zwart, wat de afwezigheid van het licht aangeeft.
Planeet negen (Engels: Planet Nine), is een veronderstelde planeet die zich in het buitenste gedeelte van het zonnestelsel - ver buiten de baan van Neptunus - zou bevinden.
Batygin en Brown noemden het hypothetische object " Planeet Negen ". Het idee van een onontdekte grote planeet in het rijk voorbij Neptunus is echter meerdere malen onderzocht in de afgelopen eeuw, gebaseerd op verschillende bewijslijnen. Soms wordt het ook wel "Planeet X" genoemd.
In augustus 2006, tijdens de driejaarlijkse algemene vergadering, besloot de Internationale Astronomische Unie dat Pluto niet langer als planeet door het leven kan gaan. Pluto, Eris, enkele andere grote ijsdwergen en de grootste planetoïde, Ceres, zijn nu officieel geclassificeerd als dwergplaneet.
Astronomen en (asto-)biologen gaan er dan ook vanuit dat de aarde niet de enige 'levende planeet' in het heelal is. Hoe zeldzaam buitenaards leven precies is, is echter onbekend. Op andere planeten (of manen) in ons eigen zonnestelsel zijn tot op heden nog nooit sporen van buitenaardse organismen aangetroffen.
Terug naar Kepler-452b: van de meer dan duizend exoplaneten die door NASA's Kepler-ruimtesonde zijn ontdekt, bevinden er zich slechts 12 in de leefbare zone van hun ster. Ze zijn kleiner dan twee keer zo groot als de aarde, waardoor planeten die op de aarde lijken, zeldzaam zijn.
De binnenplaneten Mercurius en Venus hebben geen manen; de rode planeet Mars heeft twee kleine maantjes, Phobos en Deimos.
Naast de Aarde wordt Mars algemeen beschouwd als de meest bewoonbare planeet in ons zonnestelsel. Het is buitengewoon fortuinlijk dat we een planeet als Mars zo dichtbij ons hebben, want hoewel het in de populaire cultuur vaak wordt afgeschilderd als een bedreigende woestenij, is de rode planeet in feite een uitstekende kandidaat voor kolonisatie.