De aarde heeft een gemiddelde diameter (dikte) van ongeveer 12.742 kilometer. Bij de evenaar is de aarde iets breder met 12.756 kilometer, terwijl de diameter van pool tot pool 12.714 kilometer bedraagt, wat haar een licht afgeplatte vorm geeft. De straal van de aarde is ongeveer 6.371 kilometer. Universiteit Leiden +3
De aarde is 12.800 kilometer dik. Een wetenschapper heeft uitgerekend dat je na 38 minuten en 11 seconden aan de andere kant uitkomt. Eerst ga je door de aardkorst, daarna komt de aardmantel.
Dankzij seismologen weten we dat onze aardkern 3000 kilometer onder ons ligt.
Het binnenste van de aarde, de kern, bestaat uit metaal, vooral ijzer en nikkel. De binnenkern is vast, de buitenkern vloeibaar. Het is daar zo heet dat er een mantel van gesmolten steen omheen zit. De harde aardkorst waar wij op wonen ligt daarbovenop en die is maar heel dun, niet meer dan 50 kilometer.
Tussen de buitenkern en de aardkorst bevindt zich de mantel, de dikste laag. Dit hete, stroperige mengsel van gesmolten gesteente is ongeveer 2900 kilometer dik en heeft de consistentie van karamel. De buitenste laag, de aardkorst, is op het land gemiddeld ongeveer 30 kilometer diep.
De aarde telt officieel inmiddels ongeveer 8,2 miljard mensen. Dat is onder meer schatting van statistieksite Worldometer, dat samenwerkt met de Verenigde Naties. De grens van 8 miljard werd eind 2022 bereikt. Volgens officiële cijfers woont 43 procent van de wereldbevolking in landelijk gebied.
Energiebedrijven boren routinematig tot wel 5 kilometer onder het aardoppervlak om olie en gas te vinden . Het diepste gat op aarde is het Kola-superdiepe boorgat in het noordwesten van Rusland, dat een diepte van 12,2 kilometer bereikt. Diepe boorgaten zoals deze kunnen wetenschappers veel vertellen over het binnenste van de aarde.
De voorraad zuurstofatomen op aarde raakt dus nooit op. De atomen wisselen alleen steeds van plek. Soms zijn ze bijvoorbeeld onderdeel van gasmoleculen als CO2 of van een geoxideerd gesteente, op andere momenten zitten ze als O2 (het zuurstofgas dat we inademen) in de lucht.
De wrijving van de chromosfeer van de zon zou de baan van de aarde verkleinen. Deze effecten zullen het massaverlies van de zon compenseren, en de zon zal de aarde waarschijnlijk over ongeveer 7,59 miljard jaar opslokken. De wrijving van de zonneatmosfeer kan ervoor zorgen dat de baan van de maan afneemt.
In augustus 2006, tijdens de driejaarlijkse algemene vergadering, besloot de Internationale Astronomische Unie dat Pluto niet langer als planeet door het leven kan gaan. Pluto, Eris, enkele andere grote ijsdwergen en de grootste planetoïde, Ceres, zijn nu officieel geclassificeerd als dwergplaneet.
Het is de op vier na grootste planeet in het zonnestelsel. Zo'n hemellichaam krijg je niet zomaar vernietigd. Over nog eens 4,6 miljard jaar, wanneer de zon het einde van zijn leven nadert en begint op te zwellen tot een rode reuzenster, zal de aarde er nog steeds zijn.
Onze aardbol is warm van binnen, de temperatuur van de aardkern ligt rond de 6000 graden Celsius. Daaromheen zit – van binnen naar buiten – de aardmantel en de aardkorst waarop wij wonen. Je zou misschien verwachten dat de aarde afkoelt, maar er komt juist nog steeds extra warmte vrij.
Tot een kilometer of 35 moet je wel kunnen graven of boren. Zo dik is de aardkorst gemiddeld op de continenten. Niet dat de mens ooit zo ver is geweest, de diepste mijn is 2,7 kilometer en de diepste boring twaalf kilometer.
Rond 10.000 jaar geleden was de aarde al een stuk warmer, ook al was de ijstijd toen 'pas' zo'n 1700 jaar voorbij. De permafrost smolt langzaam maar zeker, waardoor deze alleen in noordelijke gebieden aanwezig bleef.
Dat is misschien groter dan je verwacht, aangezien het heelal nog 'maar' 13,8 miljard jaar oud is. Dankzij de uitdijing van de ruimte kunnen we toch een heel stuk verder kijken dan de 13,8 miljard lichtjaar die straling sinds de oerknal kan hebben afgelegd.
Tijdens deze rotatie staat de verandering in de richting van de aardas bekend als precessie. De aardas precessieert in een cyclus van 26.000 jaar . Daarbij veranderen de hemelpolen, de hemelevenaar en de equinoxen zeer langzaam van positie.
Wetenschappers zeggen dat zonder een reeks snelle en gecoördineerde ingrepen de aarde in 2030 op een pad zonder terugkeer zal zijn beland , en niet langer in staat zal zijn om de schade van generaties te herstellen en te overwinnen. Dit betekent dat de aarde zich ook op een keerpunt bevindt.
Maar nog steeds was de groei gemiddeld minder dan 0,05 procent. Rond het jaar 0 leefden er naar schatting 200 miljoen mensen, maar die schatting varieert. Er zijn ook wetenschappers die 300 tot zelfs 600 miljoen noemen. Dat laat zien hoe inaccuraat de schattingen in die tijden waren.
Klokken zullen mogelijk rond 2029 een seconde moeten overslaan – een zogenaamde "negatieve schrikseconde" – zo blijkt uit een studie die woensdag in het tijdschrift Nature is gepubliceerd. "Dit is een ongekende situatie en een belangrijke gebeurtenis", aldus hoofdauteur Duncan Agnew, geofysicus bij het Scripps Institution of Oceanography van de Universiteit van Californië, San Diego.
Tegen 2050 zullen mensen jaarlijks 165 miljard ton grondstoffen uit de aarde halen . Dat is een stijging van meer dan 60 procent ten opzichte van 2020. GEO-7 stelt dat de winning van al deze metalen, mineralen en fossiele brandstoffen veel natuurgebieden zal vernietigen, de klimaatverandering zal verergeren en het verlies aan biodiversiteit zal bevorderen.
Zonder zuurstof op aarde geen leven van mensen, dieren en planten, dus ook geen leven voor honingbijen. Zuurstof is een chemisch element met symbool O (uit het Latijn: oxygenium). Het komt in de atmosfeer vooral voor als dizuurstof (O2).
Maar dat is niet de enige reden dat de aardkern heet is. De aarde zit ook vol met radioactieve deeltjes als kalium-40, thorium-232 en uranium-235. Dat zijn deeltjes die uit zichzelf uit elkaar vallen. Bij dat uiteenvallen laten ze een beetje energie vrij in de vorm van warmte.
Daar was de hitte bijna twee keer zo hoog als ze hadden verwacht, en het gesteente werd plastisch en sijpelde terug de boorgat in. Ze probeerden een paar jaar lang dieper te boren, maar dat lukte niet. Gaandeweg ontdekten ze heet, gemineraliseerd water, nieuwe soorten microfossielen, onverwachte rotsformaties en een scala aan gassen .
De aarde is een bol, dus als je in het noordelijk halfrond begint te graven, kom je uiteindelijk in het zuidelijk halfrond terecht. China ligt ver weg, maar ook in het noordelijk halfrond . Dus als je vanuit Amerika begint te graven, kun je China meteen al uitsluiten.
Hoewel de oceaanbodem 66% van het aardoppervlak beslaat, hebben mensen slechts 0,001% ervan verkend , een uitgestrekt en grotendeels onbekend gebied. Dit minuscule percentage is ongeveer even groot als Rhode Island, maar vertegenwoordigt desondanks een enorm, onverkend gebied.