"Doen blijken" en "aannemelijk maken" zijn juridische bewijstermen met een verschillend gewicht. "Doen blijken" vereist overtuigend bewijs waarbij geen redelijke twijfel overblijft (zwaar), terwijl "aannemelijk maken" inhoudt dat een stelling de meest waarschijnlijke toedracht is, waarbij lichte twijfel toelaatbaar is. Jongbloed Fiscaal Juristen +3
Bij 'aannemelijk maken' is er nog ruimte voor twijfel. Een bepaalde toedracht is de meest waarschijnlijke. Bij 'doen blijken' kan de juistheid niet in twijfel worden getrokken. Het gaat erom, of twijfel omtrent de feiten en omstandigheden bestaat die aan de fiscale boete ten grondslag worden gelegd.
Maar wat is dat aannemelijk maken? Uit de fiscale literatuur volgt dat 'aannemelijk maken' betekent: bewijs waar ruimte voor twijfel is. Dit is anders in de situatie dat de bewijslast is omgekeerd of verzwaard en een belastingplichtige moet 'doen blijken' dat een stelling juist is.
In het algemeen moet degene die het bewijs moet leveren, dit doen door een stelling aannemelijk te maken. Dat houdt in: concreet, aan de hand van bewijsmiddelen, waarbij niet onmiddellijk elke twijfel hoeft te worden uitgesloten. Of de aangeleverde bewijsmiddelen voldoende zijn, hangt af van de omstandigheden.
Het maximaal haalbare is dan dat feiten en omstandigheden worden bewezen, waaruit redelijkerwijs de gevolgtrekking te maken is dat het te bewijzen feit zich heeft voorgedaan. Ook in een dergelijke situatie wordt wel gezegd dat het te bewijzen feit '(voldoende) aannemelijk' is gemaakt.
Een schijn van waarheid of redelijkheid hebbend; schijnbaar waardig om goedgekeurd of geaccepteerd te worden; geloofwaardig; aannemelijk . Een aannemelijk excuus; een aannemelijk complot. Antoniemen: oprecht, eerlijk. Welbespraakt en ogenschijnlijk, maar vaak bedrieglijk, betrouwbaar. Een geloofwaardige commentator.
als trefwoord met bijbehorende synoniemen: aannemelijk (bn) : geloofwaardig, redelijk, aanvaardbaar, geldig, waarschijnlijk, overtuigend, begrijpelijk, schappelijk, acceptabel, bespreekbaar, bevattelijk, plausibel, billijk, valabel.
In de meeste civiele rechtszaken wegens letsel wordt beweerd dat de veroorzaker nalatig was. Om een rechtszaak wegens nalatigheid te winnen, moet het slachtoffer vier elementen aantonen: (1) de veroorzaker had een zorgplicht jegens het slachtoffer, (2) de veroorzaker heeft die zorgplicht geschonden, (3) de schending heeft het letsel veroorzaakt en (4) het slachtoffer heeft schade geleden .
De 'voorshands-aannemelijk' constructie is bedoeld voor het geval dat de partij die de bewijslast draagt, voldoende heeft aangedragen om de rechter tot een positieve bewijsbeslissing te brengen.
Afhankelijk van het rechtsgebied en het type rechtszaak, kan de juridische norm voor het voldoen aan de bewijslast in Amerikaanse rechtszaken onder meer het volgende omvatten: buiten redelijke twijfel in het strafrecht; duidelijk en overtuigend bewijs om fraude aan te tonen in geschillen over testamenten; overwicht van het bewijs in de meeste civiele zaken .
Uit de gegeven voorbeelden kan gemakkelijk worden afgelezen dat het bijvoegwoord "plausibel" verwijst naar een positieve gebeurtenis , dat wil zeggen dat het positief wordt gebruikt, terwijl het bijvoegwoord "implausibel" een afwijzing is die in een negatieve toon wordt gebruikt. Ze worden dus als elkaars tegenpolen beschouwd.
Mogelijk: Wat is het verschil? Plausibel betekent geloofwaardig of met een schijn van waarheid. Mogelijk betekent iets dat zou kunnen gebeuren of waar zou kunnen zijn .
In de wet staan vijf wettige bewijsmiddelen opgenomen:
De rechter kan een partij die ten onrechte informatie achterhoudt, belasten met een verzwaarde stelplicht of haar tegemoetkomen via de bewijswaardering. Deze onderwerpen zullen worden besproken in hoofdstuk 5. Het ten behoeve van de waarheidsvinding toelaten van onrechtmatig verkregen bewijs is een paardenmiddel.
Het bijvoeglijk naamwoord 'implausible' is opgebouwd uit 'im', wat 'niet' betekent, en 'plausible', wat 'waarschijnlijk' betekent. Het betekent dus simpelweg 'niet waarschijnlijk'. Onwaarschijnlijke ideeën of verhalen krijgen meestal hoge cijfers voor creativiteit, maar ze zijn gewoon te bizar om geloofwaardig te zijn.
Het ontduiken van de bewijslast is een drogreden die twee vormen kan hebben: Ontduiken van de bewijslast: een standpunt wordt zo gepresenteerd dat het lijkt alsof er geen bewijs nodig is. Verschuiven van de bewijslast: een standpunt wordt zo geformuleerd dat de ander moet bewijzen dat het niet zo zou zijn.
In Nederland kennen we drie soorten recht:
U kan op verschillende manieren geïnformeerd worden over uw verschijning voor de politierechtbank of correctionele rechtbank. Zo kan u van een gerechtsdeurwaarder een dagvaarding krijgen waarin u de dag, het uur en de plaats terugvindt waar u moet verschijnen, evenals de feiten die u ten laste worden gelegd.
Nee. Een negatieve legitieme portie bestaat niet, dus u hoeft nooit geld aan de nalatenschap te betalen.
Plicht, afwijking, schade en directe oorzaak zijn de 4 D's van nalatigheid. Dit zijn de wettelijke vereisten waaraan iemand moet voldoen om een succesvolle claim wegens medische wanpraktijken in te dienen.
De Learned Hand-formule is een algebraïsche formule ( B = PL ), volgens welke de aansprakelijkheid afhangt van de verhouding tussen de investering in voorzorgsmaatregelen (B) en het product van de waarschijnlijkheid (P) en de omvang (L) van de schade die voortvloeit uit het ongeval. Als PL groter is dan B, dan is de gedaagde aansprakelijk.
Nalatigheid is een term die verzekeraars gebruiken om roekeloos gedrag (of een ontzettend onlogische actie) te omschrijven met schade of letsel tot gevolg. Dit kan veroorzaakt zijn door jouzelf, iemand op jouw polisblad, of een wildvreemde.
Een antoniem van aannemelijk is sterk.
Iemand die teruggetrokken leeft wordt vaak een introvert, eenzelvig, terughoudend, of ingetogen persoon genoemd; bij een sterkere mate van afzondering spreekt men van teruggetrokken of zelfs mensenschuw, terwijl een monnik of kloosterling teruggetrokken leeft om religieuze redenen.
Nettere woorden voor poep zijn ontlasting, stoelgang, uitwerpselen, of de formelere medische termen feces en faeces; informeel kan ook drol of kak (hoewel minder netjes) worden gebruikt.