De Spaanse ontdekkingsreiziger Alonso de Ojeda wordt algemeen beschouwd als de Europese ontdekker van de kust van Suriname in 1499. Hij was een metgezel van Christoffel Columbus en verkende de "Wilde Kust" (Guyana). Het gebied werd al millennia bewoond door inheemse volkeren.
In de 15e eeuw werd Suriname ontdekt door de Spaanse conquistador Alonso de Ojeda, de metgezel van Genuees ontdekkingsreiziger Christoffel Columbus.
Suriname werd al in het vierde millennium voor Christus bewoond door verschillende inheemse volkeren, waaronder de Arawaks, Cariben en Wayana . Europeanen arriveerden in de 16e eeuw en streden om het gebied, waarbij de Nederlanders tegen het einde van de 17e eeuw een groot deel van het huidige grondgebied van het land in handen hadden.
De oorspronkelijke bewoners van Suriname waren verschillende inheemse volkeren die duizenden jaren vóór de Europese kolonisatie in het gebied leefden. De belangrijkste groepen waren de Arawakken, Cariben en Wayana, elk met hun eigen cultuur, taal en levenswijze.
De rijkste vrouw van Suriname was historisch gezien Elisabeth Samson (1715-1771), een vrijgeboren zwarte zakenvrouw die tijdens de koloniale periode een enorm fortuin vergaarde met plantages en zaken, en bekend werd door haar juridische strijd om te trouwen met een blanke man, zoals beschreven in het boek 'De vrije negerin Elisabeth'. Er is geen moderne, actuele lijst van de rijkste vrouwen in Suriname, maar Elisabeth Samson is historisch de meest prominente figuur.
In het Surinaams (Sranan Tongo) zeg je "hallo" meestal met "Fa waka?" (Hoe gaat het?), "A bun?" (Is het goed?) of de traditionele, respectvolle groet "Odi odi". Voor een informele variant kun je ook "Fa?" gebruiken, en 's ochtends is "Gu morgu" (goedemorgen) gebruikelijk.
Een groot aantal Surinaamse Nederlanders dat voor de onafhankelijkheid van Suriname in 1975 naar Nederland kwam, krijgt een eenmalig bedrag van € 5.000. Dat heeft het kabinet besloten. Zij wil daarmee een gebaar van erkenning maken voor het leed en het onrecht dat deze groep ervaart.
Dit betekent dat Suriname het land is met de meeste begroeiing. En hier mogen zij zeker trots op zijn, want de natuur is prachtig. Verder grenst Suriname met Frans-Guyana en met gewoon Guyana. Weetje: Vroeger heette Suriname, Nederland-Guyana.
Suriname, voorheen bekend als Nederlands-Guyana , is een van de kleinste landen van Zuid-Amerika. Het land kent een relatief hoge levensstandaard, maar kampt ook met ernstige politieke en economische uitdagingen. Sinds de onafhankelijkheid van Nederland in 1975 heeft Suriname te maken gehad met staatsgrepen en een burgeroorlog.
De meeste slachtoffers van slavernij waren van Afrikaanse afkomst, maar er bestond ook blanke slavernij.
Inheemse Surinamers zijn de oorspronkelijke bewoners van Suriname. Tot en met de jaren 1980, en informeel lang erna, was indianen als benaming algemeen gebruikelijk. Inheemsen wonen met name in het binnenland en op de oostelijke kustvlakte.
Een groot deel van de bevolking (ongeveer 70%) van Suriname was tot de afschaffing van de slavernij op 1 juli 1863 tot slaaf gemaakt . De slavenregisters waren een poging van de Nederlandse overheid in het begin van de 19e eeuw om een volledig overzicht te krijgen van de tot slaaf gemaakten.
Rond het jaar 800 werden de eerste Afrikaanse slaven uit Oost-Afrika via de karavaanroutes naar buiten Afrika gebracht. De Arabieren waren zodoende de eerste georganiseerde slavenhandelaren die massaal Afrikanen naar buiten Afrika brachten.
Zij zijn in het verleden door de Nederlanders uit Afrika gehaald. De Boscreolen zijn mensen die door de Indianen in de tijd zijn meegenomen. Zij leven nog steeds in stammen in de binnenlanden van Suriname. Aan de Atlantische kustlijn wonen de meeste Surinamers.
Suriname is het meest beboste land ter wereld. Volgens metingen van SBB uit 2013 is Suriname nog altijd aanvoerder van de ranglijst van landen met het meeste bos per persoon, namelijk 28 hectare voor elke inwoner.
Fort Zeelandia, het oude Paramaribo. Fort Zeelandia staat nog altijd statig op de oever van de Surinamerivier – in de schaduw van eeuwenoude mahoniebomen. Hier ligt de oorsprong van Paramaribo: de kleine handelskolonie die hier begon groeide uit tot de levendige hoofdstad met tegenwoordig 290.000 inwoners.
Let op: er zijn een paar landen in Midden- en Zuid-Amerika waarvan de inwoners over het algemeen niet als Latino's worden beschouwd , waaronder de Engelstalige landen Belize en Guyana, en het Nederlandstalige Suriname.
Na de afschaffing van de slavernij kwam daar het verplichte Nederlandse onderwijs bij en een door de Nederlanders opgelegde familienaam - als ultiem 'brandmerk' van de voormalige slavenstatus. Tot op de dag van vandaag is een Afro-Surinaamse en Afro-Caraïbische identiteit wel blijven bestaan.
Het Nederlands is de officiële taal. Toen in 1667 een Zeeuwse expeditie Paramaribo veroverde en er een Nederlandse kolonie werd gesticht, deed het Nederlands zijn intrede in Suriname. Sinds 1876 is het de officiële taal binnen het onderwijs. Het sranantongo is de tweede taal in Suriname.
Op weg naar onafhankelijkheid
In de jaren zestig begonnen vrijwel alle partijen in het Nederlandse parlement het idee van volledige onafhankelijkheid voor Suriname zo snel mogelijk te steunen. De voormalige koloniën in het Caribisch gebied waren een financiële last geworden en de Nederlandse regering had de controle over hun interne bestuur verloren.
Ze hebben er echter ook alle begrip voor u als u Nederlands blijft praten. hoe gaat het? fa yu tan? wat kost dat?
Volgens de laatste berekeningen van de Wereldbank uit 2020 ligt het gemiddeld bruto maandinkomen van werknemers in Suriname op omgerekend € 338,-. Een enorm verschil met het loon in Nederland; hier verdienen werknemers op basis van het BNI gemiddeld elf keer zoveel.
Suriname heeft al lange tijd te kampen met hoge inflatie. Vorig jaar kwam het gemiddelde inflatiecijfer uit op 52,4 procent, het jaar ervoor 59,1 procent. Ter vergelijking: de inflatie in Nederland bedroeg vorig jaar 10 procent. Het gemiddelde salaris in Suriname is in vergelijking met Nederland relatief laag.