Het meest typerende verschil tussen iemand met ADHD en ADD is het hyperactieve gedrag. Als je ADD hebt, dan kom je vaak rustig en dromerig over, in tegenstelling tot iemand met ADHD. Maar jouw hoofd zit echter wel vol met gedachten en ook jij hebt last van concentratieproblemen.
ADHD, ASD en OCD zijn ontwikkelingsstoornissen die regelmatig in combinatie met elkaar voorkomen. Moeite om de aandacht bij een onderwerp te houden, impulsiviteit en hyperactiviteit zijn kenmerkende symptomen van ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder).
Mensen met ADD hebben vrijwel dezelfde symptomen als mensen met ADHD, alleen ervaren ze geen of veel minder hyperactiviteit en impulsiviteit. Ze vinden het vooral lastig om hun aandacht erbij te houden en dit maakt het leven met ADD soms behoorlijk uitdagend.
Je kunt de naam ADD nog wel regelmatig tegenkomen. ADD werd gezien als een stoornis waarbij mensen problemen hebben met aandacht en concentratie. ADD valt officieel binnen de diagnose ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder).
ADD is hetzelfde als ADHD, maar dan zonder hyperactiviteit. Met andere woorden, met ADHD heb je vaak moeite om stil te zitten en vertoon je impulsief gedrag, terwijl je je met ADD voornamelijk moeilijk kan focussen. Beide aandoeningen kunnen leiden tot problemen op school, op het werk en in sociale situaties.
Kenmerken van ADHD
Druk gedrag, ook wel hyperactief gedrag genoemd: Veel rondrennen, klimmen, friemelen aan kleding. Moeite met rustig spelen, stilzitten of ontspannen. Ondoordacht gedrag, ook wel impulsief gedrag genoemd: Snel reageren zonder nadenken, veel praten en dingen eruit flappen.
Mensen met een SCT-profiel hebben in veel opzichten de tegenovergestelde symptomen van mensen met klassieke ADHD: in plaats van hyperactief, extravert, opdringerig en risiconemend, zijn mensen met SCT passief, dromerig, verlegen en 'HYPO'-actief, zowel mentaal als fysiek.
Een continu gevoel van innerlijke onrust. Impulsiviteit. Prikkelbaarheid of woede-uitbarstingen. Gebrek aan structuur en overzicht.
DCD is een specifieke en afzonderlijke stoornis die vaak samen voorkomt met andere ontwikkelingsstoornissen . Van de kinderen met DCD heeft 50% ook ADHD, PDD-NOS, autisme en taalstoornissen zoals dyslexie en andere leerstoornissen.
Zij reageren niet impulsief, maar eerder wat langzaam. Ze voelen zich anders dan anderen. Mensen met ADD presteren vaak onder hun niveau terwijl ze wel dingen goed snappen en aanvoelen. Ze kunnen soms slecht voor zichzelf opkomen of te veel van zichzelf vragen, met kans op baanverlies als gevolg.
Uit eerdere analyses bleek dat de primaire symptomen die geassocieerd worden met de “echte ADD” problemen weerspiegelen van afleidbaarheid, onoplettendheid, dagdromen en het niet afmaken van taken . Kinderen bleken meer problemen te hebben met vermijding; uitstelgedrag en huiswerkopdrachten die niet werden afgemaakt of niet werden ingeleverd.
Mensen die met de indicatie van ADD gediagnosticeerd zijn, hebben vaak een tekort aan de neurotransmitters dopamine en noradrenaline, nodig voor optimale netwerkactiviteit in de hersenen. Hierdoor wordt de informatie in haar totaliteit vertraagd en minder efficiënt geregistreerd.
Oppositioneel-opstandige stoornis
Deze omvatten frequente driftbuien, overmatig ruziemaken en wrok. Deze gedragingen kunnen lijken op ADHD vanwege overlappende symptomen zoals impulsiviteit, hyperactiviteit en verstorend gedrag.
Kinderen met TOS kunnen zich bijvoorbeeld terugtrekken uit de sociale omgang. Hierdoor lijkt hun gedrag op een stoornis in het autistisch spectrum. Toch verschillen de twee stoornissen wezenlijk van elkaar en mogen we ze niet over één kam scheren.
Kort gezegd: bij bipolaire stoornissen hebben mensen last van hypomanische of manische episoden, bij ADHD niet.
moeite met het aanleren van kruipen, lopen, zwemmen, fietsen, e.d.moeite met organiseren en ordenen. problemen met de fijne motoriek. problemen met de grove motoriek en het evenwicht.
HSP en ADD herkennen. HSP en ADD hebben meerdere overeenkomsten, maar verschillen in de praktijk erg van elkaar. ADD staat voor Attention Deficit Disorder en valt tegenwoordig officieel onder ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder).
PDD-NOS is wel een ontwikkelingsstoornis en valt daarmee onder de noemer autisme spectrum stoornissen (ASS). Iemand met PDD-NOS heeft bovengemiddeld veel kenmerken van ASS, maar niet genoeg voor de diagnose autistische stoornis of asperger.
Bij ADHD functioneren kleine onderdelen van de hersenen net even anders. De hersenen zijn bij mensen met ADHD in bepaalde gebieden onderactief. Dit kan ertoe leiden dat je je moeilijk kunt concentreren en snel afgeleid raakt.Je kunt ook impulsief gedrag vertonen.
ADHD en overprikkeling. Als je ADHD hebt, kan je moeite hebben om prikkels die op je afkomen te verwerken. Dit kunnen externe prikkels zijn maar ook interne prikkels. Externe prikkels zijn indrukken die via de zintuigen binnenkomen zoals geluiden, beelden, geuren, smaken, en lichamelijke sensaties.
Mensen met ADHD zeggen vaak dat een kortstondige emotie alle ruimte in hun hoofd opslokt, net als een computervirus alle ruimte op een harde schijf kan opslokken, waardoor alle andere belangrijke gevoelens en gedachten worden verdrongen.
Om de complexiteit van deze aandoening beter te begrijpen, kunnen we kijken naar de verschillende soorten ADHD bij volwassenen. Er zijn 7 soorten ADHD voorgesteld door psychiater Dr.Daniel Amen , elk met verschillende symptomen en uitdagingen. Hier is een nadere blik op de 7 soorten ADHD bij volwassenen, samen met hun veelvoorkomende symptomen.
Veel mensen met ADHD hebben last van vermoeidheid. Alles kost veel moeite en energie. Dit kan vervolgens erger worden door slaapproblemen. Bij ADHD komt dit heel vaak voor.
De diagnose kan later in het leven komen , wanneer de dagen minder gestructureerd zijn op de universiteit of zelfs later wanneer er een baan, partner en kinderen in evenwicht moeten worden gebracht . Bovendien, terwijl de meer voor de hand liggende tekenen van hyperactiviteit kunnen verbeteren met de leeftijd, blijven tekorten in aandacht en uitvoerende functies vaak bestaan en blijven onopgemerkt.