Het tegenovergestelde van een utopie is een dystopie. Wikipedia +1
dys = slecht; topos = plaats, streek. Het tegengestelde van de utopische literatuur, d.w.z. teksten waarin een negatief beeld van de toekomst wordt geschilderd. Dat negatieve beeld geldt doorgaans als waarschuwing voor de gevolgen van bepaalde maatschappelijke ontwikkelingen.
In het algemeen, op hoog niveau, zijn er vier verschillende soorten dystopieën die de twintigste eeuw ons heeft gebracht: Orwelliaanse, Huxleyaanse, Kafkaëske en Phildickiaanse .
In de twintigste eeuw ontstond een term voor het tegenovergestelde van een utopie: dystopie, een verre van ideale samenleving, oftewel een schrikbeeld. In dystopie zit het Griekse dys- 'moeilijk, slecht'.
Dystopie is een (denkbeeldige) samenleving met akelige kenmerken. Een dystopie is het tegenovergestelde van een utopie die juist een bijzonder aangename samenleving voorstelt. Het woord is afgeleid van het Griekse δυσ-, dat een negatie inhoudt of "moeilijk", "slecht" betekent, en het Griekse τόπος, "plaats, landschap".
De meeste mensen hebben waarschijnlijk wel eens gehoord van de drie grote klassiekers: Brave New World van Aldous Huxley (1932), 1984 van George Orwell (1949) en Fahrenheit 451 van Ray Bradbury (1953) , of ze gelezen: maar de wortels van het genre gaan nog verder terug.
§4.1 Utopieën en dystopieën
Een utopie streeft naar een ideale situatie of samenleving, dat in principe onbereikbaar is. Een dystopie is eigenlijk het tegenoverstelde: een afschrikwekkend toekomstbeeld. Het is iets waar je juist niet naar uit ziet, maar een situatie waar je niet zou willen leven.
Dystopie wordt algemeen beschouwd als het tegenovergestelde van utopie – een concept dat in 1516 door Thomas More werd bedacht om een ideale samenleving te beschrijven. Beide topia's zijn veelvoorkomende thema's in fictie. Dystopie wordt ook wel cacotopie of anti-utopie genoemd .
Ontologie – betekenis
Ontologie is een ander woord voor zijnsleer. Het is de tak van de filosofie die nadenkt over wat 'is' en wat men kan definiëren als 'zijn'.
Een dystopie is een soort tekst (genre) waarin een nare of zelfs gruwelijke toekomstige wereld wordt beschreven waarin je niet zou willen leven. Een dystopie is het tegenovergestelde van een utopie. In een utopie lees je over de ideale wereld van de toekomst.
Een dystopie is een denkbeeldige samenleving, waarin men beslist niet wil leven. De samenleving bestaat enkel uit akelige, nare kenmerken, zoals een dictatuur, beperking van vrijheden, honger en ziekten, etc. In films, televisieseries en in de literatuur wordt soms van dystopieën gebruik gemaakt.
Door thema's als totalitarisme, verlies van individualisme, surveillance, milieuvervuiling, technologische controle, economische ongelijkheid, ontmenselijking, rebellie, manipulatie van de werkelijkheid en isolatie te onderzoeken, bieden dystopische verhalen kritisch commentaar op de menselijke conditie en de structuren die deze vormgeven...
Kafkaësk is een situatie die bijna surrealistisch is . Het wordt vaak beschouwd als een moeilijke situatie, die wellicht op een nachtmerrie lijkt. Kafkaësk is afgeleid van de achternaam van Franz Kafka, een beroemde auteur die bekend stond om zijn verhalen met surrealistische elementen en gedesoriënteerde personages.
De Engelse filosoof John Stuart Mill bedacht het woord 'dystopie', wat 'slechte plek' betekent, in 1868 toen hij het Ierse landbeleid aan de kaak stelde.
Je kunt een dystopie zien als het tegenovergestelde van een utopie. Waar een utopie een ideale samenleving is die zo perfect mogelijk is, is een dystopie een samenleving die perfect imperfect is, of gewoonweg slecht of verkeerd . Dystopische samenlevingen worden vaak afgebeeld in sciencefictionliteratuur en -films.
Het woord dystopisch staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
Iemand die teruggetrokken leeft wordt vaak een introvert, eenzelvig, terughoudend, of ingetogen persoon genoemd; bij een sterkere mate van afzondering spreekt men van teruggetrokken of zelfs mensenschuw, terwijl een monnik of kloosterling teruggetrokken leeft om religieuze redenen.
Een van de meest fascinerende argumenten voor het bestaan van een volmaakte God is het ontologisch argument . Hoewel er verschillende versies van dit argument bestaan, beweren ze allemaal aan te tonen dat het zelftegenstrijdig is om het bestaan van een allerhoogst mogelijke wezen te ontkennen.
Ontologie verwijst naar dingen die daadwerkelijk bestaan, terwijl metafysica zich bezighoudt met zowel mogelijke als daadwerkelijke existentie.
The Hunger Games is een serie dystopische romans voor jongvolwassenen, geschreven door de Amerikaanse auteur Suzanne Collins.
Idealisme versus pragmatisme: Hoewel beide concepten streven naar maatschappelijke verbetering, vertegenwoordigt utopie een idealistische, perfecte visie, terwijl eutopie een meer pragmatische, haalbare benadering belichaamt voor het creëren van een goede samenleving .
De utopische benadering bestaat eruit eerst het ultieme doel te bepalen van de hele politiek, en dan de stappen te nemen die daartoe moeten leiden. Dit einddoel is volgens Plato kenbaar, althans door filosofen, en dat is voor hem dan ook de 'wetenschappelijke' grondslag van zijn politiek.
Utopie, de perfecte staat, ging vooraf aan dystopie . Sir Thomas More bedacht de term in 1516 en het duurde vrij lang voordat we het tegenovergestelde konden bedenken. We moesten vooruitkijken en een goede toekomst voorstellen voordat ons pessimisme het tegendeel ervan kon bedenken.
Dystopische literatuur is al sinds de 19e eeuw een middel voor politiek commentaar. Het genre werd opnieuw gedefinieerd in 1921 toen Jevgeni Zamjatin de dystopische roman Wij schreef. Deze roman wordt algemeen beschouwd als de geboorte van de moderne dystopie.
Hoewel zowel het boek als de filmversie van Dr. Seuss' De Lorax bedoeld zijn voor kinderen, is de stad Thneed-Ville erin een dystopie die bijna net zo grimmig is als die in verhalen voor volwassenen, ook al is het een kleurrijke plek. De kleuren zijn echter allemaal kunstmatig, zelfs de bomen, bloemen en gazons zijn van plastic gemaakt.