De International Classification of Functioning, Disability and Health (ICF) is een classificatie voor het beschrijven van het functioneren van mensen inclusief factoren die op dat functioneren van invloed zijn.
De ICF is een classificatie waarmee het mogelijk is het functioneren van de mens en de eventuele problemen die mensen daarbij ervaren te beschrijven. Bovendien kunnen de factoren die op dat functioneren van invloed zijn ook worden vastgelegd. In 192 landen, waaronder Nederland, is de ICF aanvaard.
Doel van de ICF is om door middel van het in kaart brengen van begrippen op dat terrein een basis te leggen voor een gemeenschappelijke standaardtaal. Aspecten van het menselijk functioneren die gerelateerd kunnen zijn aan een gezondheidsprobleem, worden in de ICF op systematische wijze geordend.
In de ICF is onderkend dat het menselijk functioneren door verschillende factoren wordt beïnvloed. Dat zijn medische factoren (de ziekte, de aandoening of het letsel dat iemand heeft), persoonlijke factoren (zoals: leeftijd, geslacht, opleiding, persoonlijkheid, bewegings- en voedingsgewoonten) en externe factoren.
De ICF maakt gebruik van een alfanumeriek systeem. Elke component van de ICF wordt geïdentificeerd door een letter, namelijk 'b' voor de organische functies, 's' voor de anatomische eigenschappen, 'd' voor activiteiten en participatie, en 'e' voor de externe factoren.
Het ICF-model stelt dat een beperking vaak begint met een gezondheidsprobleem dat waarschijnlijk leidt tot beperkingen , die op hun beurt weer bijdragen aan beperkingen in activiteiten en deelname, die allemaal worden beïnvloed door contextuele factoren (omgevings- en persoonlijke factoren).
Beperkingen: moeilijkheden die iemand heeft met het uitvoeren van activiteiten.
ICF is het WHO-kader voor het meten van gezondheid en invaliditeit op zowel individueel als populatieniveau . ICF werd officieel bekrachtigd door alle 191 WHO-lidstaten in de vierenvijftigste Wereldgezondheidsvergadering op 22 mei 2001 (resolutie WHA 54.21) als de internationale standaard om gezondheid en invaliditeit te beschrijven en te meten.
' - Participatieproblemen (voorheen 'handicaps'): 'problemen die iemand heeft met het deelnemen aan het maatschappelijk leven'.
De ICF maakt deel uit van de 'familie' van classificaties die is ontwikkeld door de WHO.
ICF is de methodiek die VDAB gebruikt om te indiceren. Het is de objectieve technische taal waarmee we het functioneren van de klant in kaart brengen. Het indiceringsinstrument van VDAB op basis van ICF voor het domein 'Werk' resulteerde in 'gegevensset Werk'. VDAB ontwikkelde dit instrument met goedkeuring van WHO.
Externe factoren zijn invloeden van buitenaf, zoals leefstijl en leefomgeving.
De ICF beschrijft hoe mensen omgaan met hun gezondheidstoestand. Iemands gezondheid is met behulp van de ICF te karakteriseren in lichaamsfuncties en anatomische eigenschapppen, activiteiten en participatie. Gezondheid is aldus te beschrijven vanuit lichamelijk, individueel en maatschappelijk perspectief.
Functies = fysiologische en mentale eigenschappen van het menselijk organisme. Anatomische eigenschappen = positie, aanwezigheid, vorm en continuïteit van onderdelen van het menselijk lichaam.
Het ICF-schema benadert het menselijk functioneren vanuit de perspectieven van het menselijk organisme en maakt onderscheid in de functies van het organisme en de anatomische eigenschappen (links in het schema). Bij de term 'functies' gaat het om de fysiologische en mentale eigenschappen van het menselijke organisme.
De ICF is een raamwerk en classificatiesysteem waarop hulpmiddelen voor het meten of 'beoordelen' van individueel functioneren kunnen worden gebaseerd en waaraan ze kunnen worden gekoppeld. Het brede raamwerk plaatst beoordeling in context en biedt de focus voor het selecteren van relevante aspecten van functioneren en beperking voor beoordeling.
International Classification of Functioning, Disability and Health (ICF) De International classification of Functioning, Disability and Health (ICF) is een referentieclassificatie van de WHO Family of International Classifications.
Classificatiesystemen
Een derde classificatie, ICF, is gerelateerd aan functioneren en invaliditeit. De International Classification of Diseases (ICD) is een gestandaardiseerd systeem dat wordt gebruikt om doodsoorzaken (mortaliteit) van overlijdensakten te coderen .
In de praktijk betekent dit dat een cliënt wordt aangehouden en indien er direct alle beperkingen worden opgelegd, er geen contact mag zijn met familie, vrienden en medegedetineerden.
Terwijl ICD-10 de codes voor mortaliteit en morbiditeit biedt, biedt ICF de codes om het volledige scala aan functionele toestanden te beschrijven die de volledige ervaring van gezondheid vastleggen. De ICD-10 en ICF zijn daarom complementair en WHO moedigt gebruikers aan om beide samen te gebruiken, waar van toepassing .
DESTEP is een afkorting voor zes factoren die samen een beeld geven van de macro-economische omgeving, namelijk: demografisch, economisch, sociaal-cultureel, technologisch, ecologisch en politiek-juridisch.
Externe factorenExterne factoren
Deze politieke, economische, sociale, technologische, ecologische en concurrentiefactoren worden weergegeven onder de afkorting PESTEC.
De Invloed van Binnenlandse en Buitenlandse Factoren
Interne factoren: Dit zijn omstandigheden binnen een land, zoals: Natuur en klimaat: Een vruchtbare grond en een gunstig klimaat kunnen landbouw en ontwikkeling stimuleren.
ICF is een wereldwijde leverancier van advies- en technologiediensten , maar we zijn geen typische consultants. We combineren ongeëvenaarde expertise met geavanceerde technologie om klanten te helpen hun meest complexe uitdagingen op te lossen, veranderingen te navigeren en de toekomst vorm te geven.