Prolepsis (van het Griekse prolēpsis, "voorafnemen") is in het Latijn een stijlfiguur waarbij een woord of zinsdeel logisch te vroeg in de zin wordt geplaatst. Het is een vorm van vooropplaatsing die dient om extra nadruk te leggen op dat specifieke element. DBNL - Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren +2
Prolepsis of anticipatio (Lat.) is een term uit de stijlleer voor een tot de gedachtefiguren behorende uitspraak waarin een woord of zinsdeel logisch te vroeg geplaatst is, zoals in formuleringen als 'heet water opzetten' of 'bont en blauw slaan'.
Afgeleid van het Latijnse prolepsis, van het Griekse prolēpsis, wat " een anticipatie " betekent, etymologisch "een van tevoren nemen".
Flashbacks worden vaak gebruikt om gebeurtenissen te vertellen die zich vóór de hoofdverhaallijn afspeelden, om zo belangrijke achtergrondinformatie te verschaffen. Een flashforward (of prolepsis) onthult daarentegen gebeurtenissen die in de toekomst zullen plaatsvinden .
Een apostrof (of aanspraak) is een stijlfiguur waarbij het woord tot een of meer personen wordt gericht. Vaak tegen een overleden of niet aanwezige persoon, of zelfs een object. Dit aanspreken van een tweede persoon, "jij" of "u", wordt in retorica's uit de klassieke oudheid gerekend tot de tropen.
De apostrof wordt gebruikt bij de meervouds-s van woorden die eindigen op a, e, i, o, u of y, voorafgegaan door een medeklinkerletter of lettergreepgrens. (De e moet klinken als /ee/.) opa's, azalea's, ave's, ski's, auto's, accu's, baby's.
Een flashback is een verteltechniek in de literatuur, film of andere vormen van verhalen vertellen waarbij de huidige scène of sequentie wordt onderbroken om een glimp op te vangen van of een herinnering aan gebeurtenissen uit het verleden.
Ook de flashback en de flashforward zijn tijdsprongen: Bij een flashback kijkt een personage terug op gebeurtenissen uit het verleden. Enkele hoofdstukken of beelden spelen zich dan in het verleden af. Een flashback kan meer context geven aan het verhaal.
Een flashforward is het tegenovergestelde van een flashback: in plaats van terug in de tijd te gaan met je verhaallijn, ga je juist een grote sprong vooruit. De flashforward wordt in de film en literatuur gebruikt om een blik te werpen op de toekomst of een grote sprong in tijd te overbruggen.
Wat is de betekenis van "litotes" in het Latijn? Het woord "litotes" komt uit het Oudgriekse "λιτότης" (lítotēs), wat "beperking" of "bescheidenheid" betekent. In het Latijn betekent het woord letterlijk "onderdrukkend" of "afzwakking", wat goed de toepassing van de stijlfiguur in de taal weerspiegelt.
Een anafoor is een herhaling van een of meerdere woorden in één of meerdere zinnen. Alliteratie: Liesje leerde Lotje lopen langs de lange Lindelaan. Anafoor: Niemand die het ziet. Niemand die het hoort.
In het algemene gebruik is het woord progressie verbetering, vooruitgang, groei, ontwikkeling gaan betekenen.
SYNAPSIS is een samenwerkingsproject gericht op het verbeteren van het beheer, delen en analyseren van audiovisuele data in de Sociale Wetenschappen en Geesteswetenschappen.
Recente voorbeelden van synoniemen voor flashback: herinnering, verleden , geheugen , reminiscentie.
Te simpel gezegd, maar het raakt wel de kern van het verschil: Bij een herinnering ben je een observator van je emotionele reactie van toen. Bij een flashback beleef je die emotionele reactie van tijdens het trauma opnieuw actief.
Er zijn twee soorten flashbacks die mensen met PTSS vaak ervaren: (1) een flashback gebaseerd op herinneringen en (2) een emotionele flashback . Laten we de kenmerken van beide soorten flashbacks eens nader bekijken.
Een flashback onderbreekt de chronologie van een verhaal. Het is een terugblik in het verleden. Een flashforward verwijst naar iets wat nog te gebeuren staat. Flashbacks en flashforwards zorgen voor afwisseling en geven de lezer informatie die hij nodig heeft om het vervolg van het verhaal beter te begrijpen.
Houd flashbacks kort om het tempo van je verhaal te behouden.
Een goed geplaatste flashback kan een verhaal verrijken, maar te veel ervan – of een lange op het verkeerde moment – kunnen je spannende verhaal veranderen in een langdradige, door een dronken oom verteld verhaal over een oude familiegeschiedenis.
Je kunt de flashback beginnen door de lezers te vertellen dat het een herinnering is : "Ik herinner me de zomer dat Jenna een beugel kreeg. We begonnen softijs te eten omdat ze geen popcorn meer mocht..." "Ik weet nog dat ik zo woedend was."
Een apostrof, ook wel afkappingsteken of weglatingsteken genoemd, is een leesteken dat de uitspraak van een woord verduidelijkt of aangeeft dat een of meerdere letters van een woord zijn weggelaten. De apostrof ziet eruit als een hoge komma (').
Gebruik nooit een apostrof bij bezittelijke voornaamwoorden : his, hers, its, theirs, ours, yours, whose. Deze voornaamwoorden geven al bezit aan.
'Opa' en 'oma' zijn in Vlaanderen nog steeds de meest gebruikte roepnamen voor grootouders. Dat blijkt uit het derde grootouderonderzoek van de Gezinsbond. Minder populair zijn 'bompa en bomma' of 'vake en moeke'. Er zijn ook regionale verschillen, en er is veel creativiteit.