Honing is voor bijen hun noodvoorraad, waarvoor ze hard moeten werken.Ze leggen dit aan om de winter door te komen. Ze maken zelfs iets meer honing dan nodig is voor de winter, omdat honing soms gejat wordt door andere insecten, bepaalde vogels of zoogdieren.
Bijen maken honing van het nectar dat ze in bloemen vinden. De werksterbijen vliegen heen en weer van de korf naar de bloemen. Als ze de nectar uit een bloem zuigen komt er stuifmeel op hun lijf. Wanneer ze een andere bloem bezoeken kan dat stuifmeel de andere bloem bevruchten.
Waarom maken bijen honing? Honing is de manier van bijen om hun voedsel te conserveren, zodat ze iets te eten hebben als er niet veel bloemen bloeien . Honing kan in de bijenkorf worden opgeslagen en worden geconsumeerd wanneer nodig. Als bijen nectar zouden opslaan zonder het eerst in honing te veranderen, zou het gaan gisten.
Nee honing is niet vegan. Honing word namelijk gemaakt door bijen. En ondanks dat bijen insecten zijn, zijn het nog steeds dieren. Dieren die worden geëxploiteerd en wreed behandeld voor de productie van goederen zoals: honing, bijenwas of bijenpollen, als luxe voor de consumptie door mensen.
Bijenpoep bestaat vooral uit stuifmeel en ander plantaardig materiaal dat ze uit de honing filteren. En vergeet niet: die bij moest het écht kwijt.
Honing wordt gemaakt van nectar door het vochtgehalte te verlagen nadat het terug naar de korf is gebracht. Hoewel bijen de nectar in hun honingmaag bewaren, wordt de nectar niet uitgebraakt of uitgepoept voordat het in honing wordt omgezet – technisch gezien niet, tenminste.
Gezondheidsvoordelen
Naast de heerlijke smaak biedt echte honing tal van gezondheidsvoordelen. Het zit boordevol antioxidanten, enzymen en voedingsstoffen die gunstig kunnen zijn voor je immuunsysteem, spijsvertering en algehele welzijn.
Het suikerwater verzwakt de bijen; ze worden vatbaarder voor schimmelinfecties, mijten en virussen. Dit wordt (natuurlijk naast het gebruik van landbouwgiffen) in verband gebracht met het afnemen van bijenpopulaties in de wereld. Los daarvan, brengt het winnen van de honing ook leed voor de bijen met zich mee.
Honing wordt gegeten door verschillende soorten zoogdieren, met name stinkdieren, wasberen, buidelratten, rolstaartbeertjes, beren en honingdassen .
Het hoge suikergehalte in honing zorgt ervoor dat je lokken een natuurlijke glans krijgen. Ook is honing erg goed voor je hoofdhuid. Die blijft door te wassen met honing beter gehydrateerd, en daarmee voorkom je onder andere roos.
Ze zijn ook big business. Honingbijen bestuiven elk jaar gewassen ter waarde van $ 15 miljard in de Verenigde Staten , waaronder meer dan 130 soorten fruit, noten en groenten. Honingbijen produceren ook honing, ter waarde van ongeveer $ 3,2 miljoen in 2017 volgens USDA-National Agricultural Statistics Service (NASS).
Honing is kots van bijen. Ze pompen dat spul zo'n vijftien tot twintig minuten lang hun lichaam in en uit.
Imkers worden ook wel honingboeren, imkers of, minder vaak, imkers genoemd (beide van het Latijnse apis, bij; vgl. bijenstal). De term imker verwijst naar een persoon die honingbijen houdt in bijenkorven, dozen of andere opvangbakken. De imker heeft geen controle over de beestjes.
Artificiële honing waarbij geen imkers nodig zijn voor de oogst en geen bijen voor de productie. Vegan honing bereid door bio-ingenieurs die de nectar rechtstreeks uit planten halen en de fysische en chemische processen nabootsen die zich in een bijenvolk en de honingblaas afspelen.
De landen van de Europese Unie zijn grote producenten en exporteurs van diverse landbouwproducten, zoals varkensvlees, gevogelte, honing, melk en eieren.
Eén aspect hebben ze honing soorten allemaal met elkaar gemeen. Het komt allemaal van de bij. Een bloemenhoning is dus in principe niet anders dan gewone bijenhoning. Het enige verschil dat op te merken is, is dat het van verschillende plekken vandaan komt.
Hoewel honing gezonder is dan geraffineerde suiker, betekent dit niet dat je onbeperkt honing kunt eten. Het regelmatig overschrijden van de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid kan bijdragen aan gewichtstoename en een verhoogd risico op diabetes en hart- en vaatziekten.
De kern van de zaak. Veganisten proberen alle vormen van dierenexploitatie te vermijden of minimaliseren, inclusief die van bijen. Als gevolg hiervan sluiten de meeste veganisten honing uit van hun dieet . Sommige veganisten vermijden ook honing om een standpunt in te nemen tegen conventionele imkerijpraktijken die de gezondheid van bijen kunnen schaden.
Honingdassen , ook wel ratels genoemd, zijn verwant aan stinkdieren, otters, fretten en andere dassen. Deze vraatzuchtige alleseters danken hun naam aan hun voorliefde voor het eten van honing en honingbijlarven.
Er wordt nooit een bij boos als je hun honing afpakt, want bijen zijn geen mensen en denken niet zoals wij.
Honing is niet gezonder dan suiker. Het bestaat vrijwel helemaal uit suiker. Je lichaam verwerkt het op dezelfde manier. Honing en suiker staan allebei niet in de Schijf van Vijf.
Bijen produceren honing
Door van bloem tot bloem te vliegen verzamelen en eten hommels en bijen nectar uit de bloem. Hommels gebruiken deze nectar als energiebron terwijl bijen nectar verzamelen waardoor later honing ontstaat. Bijen produceren dus honing die wij kunnen oogsten terwijl hommels dit niet doen.
Honing kan sporen bevatten van de clostridium botulinum-bacterie. Omdat de darmflora van een baby nog niet helemaal ontwikkeld zijn, zou dit gevaarlijk kunnen zijn. Stuifmeelpollen worden vaak ingezet als middel bij hooikoorts, omdat het histamine kan verlagen. Bij sommige mensen heeft het echter een averechts effect.
Pure honing is in een oogopslag makkelijk te herkennen. Wanneer deze opgeborgen wordt ontstaat er namelijk een gekristalliseerde klomp op de bodem. Bij nagemaakte honing is dit niet het geval. Als je het echt wilt testen dan kun je het ook testen met een glas water.
Honing is goed voor je darmen. Met name de donkere honingsoorten houden je darmflora in balans. Bijen voegen eigen spijsverteringsenzymen toe aan de honing. Hierdoor wordt honing goed verteerd zonder de stofwisselingsorganen te belasten.