Ja, TON 618 bestaat nog steeds en is nog altijd een van de grootste bekende zwarte gaten in het universum. Gelegen op ongeveer 18,2 miljard lichtjaar afstand, is het een extreem heldere quasar. Hoewel recentere ontdekkingen zoals Phoenix A in theorie groter zijn, blijft TON 618 een bekend supermassief zwart gat. Volkssterrenwacht Orion +2
TON 618 is superlichtsterk. Het straalt ongeveer 140 biljoen keer meer licht uit dan onze zon! Het is zelfs zo fel dat we het sterrenstelsel eromheen niet kunnen zien – dat wordt gewoon overstraald!
TON 618 (afkorting van Tonantzintla 618) is een hyperlichtsterke quasar met brede absorptielijnen en een radio-luide Lyman-alfa-blob, gelegen nabij de grens van de sterrenbeelden Canes Venatici en Coma Berenices , met een geschatte comoving afstand van ongeveer 18,2 miljard lichtjaar van de aarde.
Het gat heeft een geschatte massa van 36,3 miljard keer die van onze zon. Het is mogelijk het grootste zwarte gat dat ooit is gevonden. Dit ultramassieve zwarte gat bevindt zich in het sterrenstelsel SDSS J1148+1930.
Het grootste zwarte gat dat we kennen, TON 618, is 66 miljard keer zwaarder dan de zon. Licht dat dichter dan 180 miljard kilometer bij de kern van TON 618 komt, kan nooit meer ontsnappen. 180 miljard kilometer is ruim 1200 AE, ofwel 1200 keer de afstand tussen zon en aarde.
Maar de massa van Ton 618, op slechts 4,3 lichtjaar afstand, zou ons zonnestelsel hebben vernietigd, of ophouden te bestaan, vanwege de zwaartekracht en straling ervan. We zouden dat beeld niet eens zien, omdat onze wereld zoals wij die kennen nooit zou hebben bestaan.
Beeld: Caltech/R. Hurt (IPAC). Wetenschappers hebben een zwart gat gespot dat tijdens een uitbarsting enorm veel straling de ruimte in slingerde. Het is de krachtigste uitbarsting ooit gezien.
Dit is waarom TON 618 zo interessant is voor astronomen: met een ultramassief zwart gat van 66 miljard zonsmassa's ligt het boven Kings schatting van de maximale limiet (50 miljard zonsmassa's) voor een niet-roterend zwart gat .
TON 618 is ongeveer 43 keer zo groot als ons zonnestelsel, en ruim twee keer zo groot als de complete Melkweg. Daarmee doet licht doet er 320.000 jaar over om van de ene kant van het zwarte gat naar de andere kant te reizen. Die cijfers zijn indrukwekkend, maar tegelijkertijd nauwelijks te bevatten.
Apophis komt op vrijdag 13 april 2029 langs op een afstand van 32.000 kilometer. Dat is tien keer dichterbij dan de maan en ook dichterbij dan de meeste gps, tv- en internet-satellieten. Volgens onderzoekers komt een asteroïde van dit formaat eens in de 5000 tot 10.000 jaar zo rakelings langs de aarde.
Een zwart gat is een plek in de ruimte die uit zoveel samengedrukte massa bestaat, dat het van alles opslokt en niks eruit kan ontsnappen.
TON 618 is een verre quasar die wordt aangedreven door een van de meest massieve zwarte gaten die ooit zijn ontdekt. De massa van dit zwarte gat wordt geschat op ongeveer 60 tot 70 miljard keer die van de zon, zoals die er meer dan 10 miljard jaar geleden uitzag.
Als het zwarte gat niet roteert of als het materiaal in de tegenovergestelde richting van die rotatie valt, daalt de bovengrens naar ongeveer 50 miljard zonsmassa's . Dit lagere getal ligt inderdaad in de buurt van de hoogste massa's van zwarte gaten die we tot nu toe hebben waargenomen.
De Hubble-radius van het waarneembare universum is gelijk aan zijn Schwarzschild-radius. Dus als je ver genoeg uitzoomt, zou ons universum als een zwart gat kunnen worden beschouwd. Nee, want er is geen singulariteit waar het hele universum naartoe gaat.
V762 Cas in Cassiopeia staat op 16.308 lichtjaren afstand en is de verste ster die we met het blote oog kunnen zien.
Als ons zonnestelsel ernaast zou worden geplaatst, zou het volledig verdwijnen door de immense zwaartekracht van TON 618. Zwarte gaten zoals TON 618 ontstaan door het samensmelten van sterrenstelsels en de accumulatie van enorme hoeveelheden materie gedurende miljarden jaren.
Met afstand het grootste zwarte gat tot nu toe
Om je een idee te geven van hoe groot dit zwarte gat is: Hij is 10.000 keer zwaarder dan Sagittarius A* (het zwarte gat in het centrum van onze Melkweg). Onze zon past er 36 miljard keer in.
Op 4,5 miljard kilometer afstand van de zon vind je de planeet Neptunus. Deze gigantische, ijzige planeet is vanaf de zon gezien de achtste planeet in ons sterrenstelsel en de planeet die het verste van de aarde afstaat.
TON 618 is een quasar op een afstand van 10,4 miljard lichtjaar met een enorm zwart gat in het midden met een massa van 66 miljard zonsmassa's. Het object heeft een schijnbare magnitude van 15-16.
Terwijl Ton 618 in 1957 werd ontdekt. Hoewel Phoenix A dus de grotere van de twee is (100x versus 66x), zijn beide supermassief en het feit dat Ton 618 nog steeds 'de grootste' wordt genoemd, komt waarschijnlijk simpelweg doordat Phoenix A veel recenter is ontdekt en daardoor minder mensen ervan weten.
Het grootste bekende zwarte gat, TON 618, heeft een massa van 66 miljard keer de zon!
Het is de op vier na grootste planeet in het zonnestelsel. Zo'n hemellichaam krijg je niet zomaar vernietigd. Over nog eens 4,6 miljard jaar, wanneer de zon het einde van zijn leven nadert en begint op te zwellen tot een rode reuzenster, zal de aarde er nog steeds zijn.
Je lichaam rekt zich uit, aanvankelijk niet onaangenaam, maar na verloop van tijd wordt de uitrekking heviger. Sterrenkundigen noemen dit spaghettificatie, omdat het intense zwaartekrachtveld je als het ware tot een lange, dunne spaghetti trekt. Wanneer je pijn begint te voelen, hangt af van de grootte van het zwarte gat.
Er is nog geen definitief, direct bewijs van buitenaards leven, maar wetenschappers vonden in 2025 met de James Webb-telescoop "sterke aanwijzingen" in de atmosfeer van exoplaneet K2-18b, met de detectie van gassen (dimethylsulfide en dimethyldisulfide) die op Aarde alleen door levende organismen (zoals algen) worden geproduceerd, wat wijst op mogelijk microbieel leven; dit is echter nog geen bewijs, maar een biosignatuur die verder onderzoek vereist. Officiële instanties zoals het Pentagon hebben verklaard geen bewijs te hebben voor buitenaardse bezoeken.