Een simpel klinisch onderzoek om neuropathische pijn vast te stellen is het zoeken naar tekenen van hyperalgesie en allodynie. Allodynie kan worden getest door met een borsteltje of een wattenstaafje over de huid te wrijven.
Bij zenuwpijn voel je een tintelende, prikkelende, branderige pijn. Je kunt heftige pijnscheuten hebben. Soms voelt dit als elektrische of schietende pijn. De pijn blijft vaak lang: weken of maanden.
Elektromyogram (EMG)
Met een EMG-onderzoek meet de arts de werking van de zenuwen en spieren. Het onderzoek bestaat meestal uit twee delen. Eerst plaatst de arts plakkertjes (elektroden) op de huid. Hij prikkelt de zenuw met een klein elektrisch stroompje en meet of de spieren daarop reageren.
Zenuwpijn kan erger worden of pijnscheuten geven: bij aanraken, kou of wrijven. Probeer dit te voorkomen. Sommige mensen vinden het wel prettig om de pijnlijke plek warm te maken of juist koud. Dat kan helpen om de pijn minder te maken.
Door de beknelling kunnen signalen via de zenuw niet meer goed doorgegeven worden aan je lichaam. En dat geeft pijnklachten en ongemak. Je herkent een beknelde zenuw aan een verdoofd gevoel, een scherpe pijn, tintelingen, spierspasmen en verlies aan spierkracht.
Gewone pijnstillers zoals paracetamol en ibuprofen werken niet goed bij zenuwpijn. Medicijnen die de zenuw blokkeren of in de hersenen de verwerking van de pijnprikkel veranderen werken beter. Voorbeelden van dit soort medicijnen zijn: amitryptiline en pregabaline.
Tijdelijke beknelling
Een zenuw kan tijdelijk uitgeschakeld worden door een verkeerde houding zoals bij een 'slapende' hand of voet of bij een gekneusde zenuw na een harde klap of hoge druk van buitenaf. Deze vormen van zenuwbeschadiging gaan na enige tijd vanzelf weer over.
Pijnstillers. Bij ernstige zenuwpijn kunnen krachtige opioïde pijnstillers helpen. Onderzoeken hebben aangetoond dat ze bij veel soorten zenuwpijn net zo effectief zijn als anticonvulsiva of antidepressiva. In tegenstelling tot andere behandelingen voor zenuwpijn werken ze ook erg snel.
Deze pijn kan constant aanwezig zijn of in periodes optreden en kan tintelend, prikkelend of brandend zijn. Bovendien kun je last hebben van hevige pijnscheuten. Ook komt het voor dat je, in tegenstelling tot de prikkelende of brandende pijn, last hebt van het dof of koud aanvoelen van een deel van de huid.
Ook een beknelde zenuw kan de bewegingsvrijheid in een gewricht beperken. Massage is een ideaal middel om spieren en bindweefsel weer ontspannen en soepel te maken. Maar uitsluitend massage van de pijnlijke plek zal doorgaans niet tot een blijvende verbetering leiden.
Een zenuwgeleidingssnelheidstest (NCV) meet hoe snel een elektrische impuls door uw zenuw beweegt. NCV kan zenuwschade identificeren. Deze test wordt ook wel een zenuwgeleidingsonderzoek genoemd. Tijdens de test wordt uw zenuw gestimuleerd, vaak met elektrodepleisters op uw huid.
Lopen en bewegen is goed, want alleen door beweging bouwt u kraakbeen op. Bij blijvende klachten kunt u zich verder laten onderzoeken via de revalidatiearts.
Een zenuwbeschadiging veroorzaakt soms verzwakking van spierkracht, vervelende gevoelloosheid of stekende of brandende pijn. De klachten kunnen zich precies op de plek van de schade bevinden, maar ook ergens anders in het gebied dat door de beschadigde zenuw wordt verzorgd.
Heeft u last van zenuwpijn? Neem dan contact op met uw huisarts. Met een verwijzing van de huisarts kunt u vervolgens terecht bij een van de 10 erkende pijncentra van DC Klinieken. De behandelingen worden uitgevoerd door multidisciplinaire pijnteams.
Behandeling(en) tegen Zenuwpijn of neuropathische pijn
Capsaïcine is een natuurlijk bestanddeel van chilipepers. Capsaïcine vermindert de gevoeligheid van de zenuwen voor pijnprikkels. Zenuwpijn (neuropathische pijn) kan hierdoor verminderen.
Pijn. Pijn aan je gezicht of ogen: als de zenuwbaan beschadigt raakt, kun je pijn voelen. Ook kun je een branderig, prikkelend gevoel in je armen en benen hebben. 's Nachts of als het warm is, kan je pijn verergeren. Pijn kan ook komen door spierstijfheid, een verkeerde houding, te weinig beweging of verstopping.
Chronische pijn komt doordat zenuwen en hersenen overgevoelig zijn geworden. En pijnstillers hebben daar geen invloed op. Pijnstillers helpen alleen bij pijn met een duidelijke oorzaak, zoals een wond, ontsteking of ziekte. Of als chronische pijn voor een deel een duidelijke oorzaak heeft.
Clonazepam is een benzodiazepine anticonvulsivum dat werkt als een GABA-agonist. Lorazepam, nitrazepam en diazepam zijn ook gebruikt bij chronische pijn . Ze hebben anxiolytische en anticonvulsieve eigenschappen.
Over warmte gesproken, warmte en ijspakkingen kunnen vaak sommige soorten zenuwpijn in de benen verlichten. Als de pijn nieuw is of kan worden veroorzaakt door een blessure, probeer dan eerst ijs. Bij chronische zenuwpijn in de benen, of om diabetische zenuwpijn in de benen te verlichten, kan warmte de bloedstroom helpen en snel comfort bieden.
Gabapentine is geen conventionele pijnstiller. Het is een anticonvulsivum dat zeer effectief is bij het verlichten van zenuwpijn . Er zijn mogelijk betere medische behandelingen voor andere soorten pijn.
Zenuwpijn is tintelende, prikkelende, branderige pijn. De zenuw kan ontstoken zijn, zit klem of is beschadigd. De pijn blijft vaak weken tot maanden. Bij zenuwpijn helpen pijnstillers vaak minder goed.
De zenuw die de pijn veroorzaakt, wordt door de warmte zoveel mogelijk geblokkeerd. Warmte heeft namelijk invloed op het doorgeleiden van pijn via de zenuwen.Hierdoor worden de pijnklachten meestal minder.
Is de irritatie van de zenuw te groot dan zal de zenuw langzaam afsterven (dagen tot maanden). Hierbij treden wisselend pijnklachten en pijnvrije periodes op. Is de zenuw eenmaal geheel afgestorven dan zal het dode zenuwmateriaal een ontstekingsreactie in de omgeving van de kies veroorzaken.